ครูมืออาชีพ
เมื่อวานผมได้ดูรายการ "ครูมืออาชีพ" ขอนำเกร็ดเล็กๆ มาฝากครับ
คุณครูท่านหนึ่ง ของไทยเรานี่แหละ ไปดูครูที่เมืองนอกมา แล้วก็มาปรับใช้กับตัวเอง ได้ผลครับ
ผมขอยกเรื่องง่ายๆ สั้นๆ เรื่องหนึ่งแล้วกันครับ เรื่อง บุคลิกภาพของครู
เมื่อก่อนคุณครูท่านนี้(คุณครูชาย) บอกว่าเมื่อก่อนเวลาสอนหนังสือ ชอบเอามือกอดอก หรือ เอามือล้วงกระเป๋า พอไปดูครูเมืองนอก มันไม่ใช่
ตอนนี้ เลยเปลี่ยนบุคลิกใหม่ เลิกกอดอก เลิกเอามือล้วงกระเป๋า เปลี่ยนมาเป็นเคลื่อนไหวหลากหลาย ไม่อยู่นิ่ง ทำให้เด็กเขากระตือรือร้นในการเรียนขึ้นมามาก
ครับ ขอเอาประเด็นสั้นๆ ง่ายๆ มาเรื่องเดียวครับ
จะขอนำมาโยงกับ "ความเปราะบาง" ครับ
การกอดอก การล้วงกระเป๋า คือ การวางมาดเข้มว่าเข้มแข็ง มีอำนาจเพื่อแสดงว่า "ไม่เปราะบาง" ผลก็คือ ไม่สามารถเชื่อมโยงกับเด็กได้
การเลิกกอดอก เลิกล้วงกระเป๋า มาแสดงท่าทางหลากหลาย เป็นการแสดงความเปราะบาง ทำให้สามารถเชื่อมโยงกับเด็กได้
ครับ เมื่อคุณครูยังเปลี่ยนความคิดให้มา "กล้าเปราะบาง" ยังไม่ได้ อย่างน้อยก็ขอให้เปลี่ยนท่าทาง มาเป็นท่าทางที่ไม่เข้มแข็งเกินไปนัก มาเป็นท่าทางที่เปราะบางบ้าง เพื่อท่าทาง จะได้ส่องสว่างไปยังความคิดครับ


สวัสดีค่ะท่านรอง
มาเติมความรู้ค่ะ
เวลานั่งคุยกับผู้ป่วยก็เช่นกันค่ะ ต้องโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ไม่กอดอก ไม่นั่งไขว่ห้าง ท่าทางสื่อความหมายได้มากจริงๆค่ะ
ขอบคุณบันทึกดีๆนี้ค่ะ
เรียน ท่านอาจารย์ small man บางท่าน ไม่ล้วงปล่าว เกาไปเกามา ล้วงหาอะไร บางอย่างอีก นิ
* นั่งคุยกับผู้ป่วยก็เช่นกันค่ะ ต้องโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ไม่กอดอก ไม่นั่งไขว่ห้าง ท่าทางสื่อความหมายได้มากจริงๆค่ะ
(ครับ ท่าทางที่ดี ก็สื่อความหมายดีๆครับ)
ขอบคุณมากครับ
ล้วงอย่างเดียว น่าจะไม่เกิดประโยชน์ครับ คงใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์จากการล้วงครับ 55...
ขอบคุณมากครับ
เรียนท่านอาจารย์small man ที่นับถือ
ขอบคุณมากนะคะอาจารย์ เรื่องนี้ขออนุญาตนำไปขยายต่อนะคะ ดิฉันมีเพื่อนที่มีบุคลิคแบบนี้ เคยเตือนแล้ว 3 ครั้ง ย้งเหมือนเดิม คงต้องอาศัยข้อมูลจากอาจารย์ช่วยแล้วล่ะค่ะ
เปลี่ยนคนอื่นยากครับ ผมเองเปลี่ยนที่ตัวเอง ถ้ามีโอกาสก็คุยเปรยๆให้คนอื่นฟัง หวังว่าเขาได้ยินแล้วจะเปลี่ยนบ้าง
ขอบคุณครับ