วันนี้รู้สึกดีกว่าหลายสัปดาห์ที่ผ่านมากับการเข้าสอนนักเรียนชั้นม.3 ..รู้สึกว่าเด็กจะนิ่งมากขึ้น..โดยการที่เราบอกให้เขาจดแต่เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นวิธีที่ถูกต้องหรือไม่..แต่วิธีนี้สามารถทำให้พวกเขาเงียบได้ค่ะ......
หนทางยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ
ทำถูกแล้วละที่ให้จดเพราะว่าพูดให้ฟังก็ไม่ฟังให้มันรู้จักเหนื่อยซะมั่ง
ครับ ทุกอย่างต้องมีการเริ่มต้นเสมอ ก้าวแรกย่อมมีก้าวสอง สาม.... ตามมา ไม่นานก็ถึงที่หมายครับ
ใช่ค่ะ
เพราะถึงเราพยายามหลายครั้ง
แต่ก็ต้องมีสักครั้งท่เราทำสำเร็จ
ย่อมดีกว่า...ไม่ได้ทำแล้วมานั่งเสียใจ
อยากย้อนเวลากลับไปแก้ไข
ส้ทำแต่ตอนนี้ยังดีซะกว่า
คิดเอาไว้เ่ล่นๆคนเดียวว่า การที่จะสอนเด็กๆเหล่านี้ได้
เราปรับเปลี่ยนวิธีการไปเรื่อยๆ...ไม่ตายตัว
ปรับเปลี่ยนเพื่อที่เขาจะได้สนใจและเรียนรู้ได้
.....สุดท้ายแล้ว....เราจะรู้เองว่าวิธีใหน....ควรใช้เวลาใหนครับ
......................สู้ๆละกันครับ..................
ก่อนอื่นก็ขอขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะค่ะ
ได้อ่านแล้วรู้สึกดีจังเลย กำลังเหนื่อยและเริ่มท้อแท้อยู่พอดี
สู้สู้ต่อไปค่ะ เส้นชัยยังอยู่ข้างหน้า เป็นกำลังใจให้เสมอ จากครูวิทยาศาสตร์เหมือนกัน