248. ความรักของแม่ ฯ

"บิดามารดา

เป็นบูรพาจารย์ของบุตร"

 

"ความกตัญญูกตเวทีเป็นเครื่องหมายของคนดี"

      

                     

               

       รักใดเล่าเท่ารักแม่

 รักใดเล่า          รักแน่          เท่ารักแม่

ผูกสมัคร           รักมั่น         ไม่หวั่นไหว    

ห่วงใดเล่า         เท่าห่วง       ดังดวงใจ

ที่แม่ให้             กับลูก         อยู่ทุกครา 

 

*ยามลูกชื่น        แม่ชม         ตรมหลายเท่า

ยามลูกเศร้า        แม่โศก        วิโยคกว่า 

ยามลูกหาย         แม่ห่วง        ดังดวงตา

ยามลูกมา           แม่หมด        ลดห่วงใย 

 

*ยามมีกิจ          หวังให้เจ้า      เฝ้ารับใช้

ยามป่วยไข้        หวังให้เจ้า       เฝ้ารักษา

ยามถึงคราว       ล่วงลับ           ดับชีวา

หวังให้เจ้า         เฝ้าปิดตา        เวลาตาย.... 

            

         ใช่เพียงให้กำเนิด

 

* แม่มีเพียง        แค่ให้            กำเนิดลูก

จิตท่านผูก         เฝ้าถนอม       เป็นจอมขวัญ

แม่มีเพียง         เลี้ยงลูกให้      ใหญ่เท่านั้น

แม่เพียรสรรค์     สร้างนิสัย       ให้ลูกดี 

       

*แม่มีเพียง        ให้สมบัติ        พัสถาน

ให้ลูกมี             วิชาการ         โอฬารศรี

เพื่อลูกให้          ใช้ดำรง         ทรงชีวี

บนวิถึ               ของมนุษย์      อันสุดไกล 

 

*แม่มีเพียง        สุดอาทร         ใจร้อนร้าว

เมื่อลูกคราว      โรคเบียน         เวียนเจ็บไข้

ครั้นลูกหาย      คลายโศก        สร่างโรคภัย

แม่จึงใจ           หายห่วง           บ่วงกังวล....

 

              

 

          สุดจะเขียนจารึกคุณ

 

*พระคุณแม่     นั้นประมาณ       ไม่สิ้นสุด

แม้สมมุติ          เอาแผ่นดิน        สิ้นแห่งหน

เป็นหมึกก้อน    ย่อมละลาย        ในสายชล

ให้ทั่วหน          แห่งสมุทร          สุคนที

 

*แล้วเอาเขา      พระสุเมรุ         ที่เด่นหล้า

เป็นปากกา       จุ่มหมึก            บันทึกที่

เอาท้องฟ้า        เป็นกระดาษ      วาดคดี

แล้วเขียนชี้        ชมบุญ             คุณมารดา

 

*เขียนจนสิ้น      ดินฟ้า              มหาสมุทร

เขียนจนสุด        พระสุเมรุ          ที่เด่นหล้า

แต่ไม่สุด            สิ้นบุญ             คุณมารดา

จึงนับว่า            ใหญ่ยิ่ง             สิ่งทั้งปวง

 

                        

                ความรักของแม่  

   

*แม่จ๋าแม่       ความรักแม่       นี้แน่นัก

คุณแม่รัก       ลูกของแม่        มาแต่ต้น

รักของแม่       มิได้มี              ราคีปน

มีหรือจน        แม่รักอยู่           ไม่รู้จาง

 

* รักของใคร    ไม่เท่าศักดิ์       รักของแม่

รักแม่แท้           แม่รักอยู่          ไม่รู้สร่าง

ศัตรูร้าย            ก็ไม่กราย         มากั้นกลาง

ถึงรักนาง          รักนาย             ก็ไม่เกิน

 

* แม้รักยศ         รักศักดิ์            อัครฐาน

หรือรักงาน         สารพัน            รักสรรเสริญ

รักสนุก              ทุกสถาน          สำราญเทอญ

รักไม่เกิน           รักแม่               รักแท้เอ่ย...

 

          

 

โดย พันเอก(พิเศษ)ทองคำ ศรีโยธิน

จากหนังสือ  พระมหากษัตริย์ ยอดกตัญญู

 

* ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต   (  ดอกมะลิ... บ้านกานดา  )