เวลาภายนอก..เวลาภายใน

มนุษย์ในสมัยนี้..ใช้ชีวิตให้ขึ้นอยู่กับเวลา..(เวลาภายนอก..อาจจะหมายถึงนาฬิกาที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็นตัวกำหนด...)...เวลา..เป็นของเรา..ตัวตนนี้..หรือเปล่า..(ยายธีแอบถามตัวเอง)..ถ้าทางว่าจะไม่มีคำตอบ..เฮ้อ..(แอบถอนใจนั่นอีกแหละ)....

ในรูลึกของเปลือกโลก..ฝรั่ง (อยากรู้อยากเห็น) ใช้ตัวเป็นเครื่องพิสูจน์..เวลา..กับการเปลี่ยนแปลงของตัวตน(อาจจะหมายถึง..เวลาภายใน)...ได้ขนพักพวก..ไปนั่งนับและสังเกตุการเรื่องเวลา..นับวันคืนว่าจะมีผลการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ขณะที่ตนลงไปอยู่ในรูลึกของเปลือกโลกที่สรรค์หาได้ในเวลานั้น..รูนี้มีความลึกประมาณร้อยเมตร..ไม่เห็นแสงเดือนแสงตะวัน..เมื่อลงไปอยู่มีความหนาวเย็น..ถึงลบ..สิ่งของที่ติดต้วไปก็เท่าที่จำเป็นแบบพออยู่ได้...ที่เห็นภาพ..อาหารกับเวลาที่กิน(กินเพราะหิว..กินเพื่ออยู่รอด..อาหารที่เห็นเป็นประเภทหมาเมิน..อะไรทำนองนั้น)..เวลานอน..ก็นอนเพราะร่างกายต้องการ..ในรูลึกนั้นความหนาวเย็นที่ไม่มีเครื่องทำความร้อนเหมือนอยู่ในบ้าน..ที่ติดตัวไปก็มีเตาแก็สเล็กๆที่ต้องใช้อย่างระมัดระวัง..กิน ..แล้วนอน..ถ่ายด้วยหรือเปล่าไม่ทราบแน่ชัดเขาไม่ได้ถ่ายให้เห็น..อิอิ..เวลาคงผ่านไปหลาย..จนสุดทนกลับขึ้นออกจากรูลึกในเปลือกโลกที่ว่า..เป็นเวลานับได้เป็นเดือน...ผลที่ได้จากการสังเกตุเวลาจากภายนอก..นั้น..บ่งถึง..การเปลี่ยนแปลงเวลาภายใน...(ตาคนนี้ที่เห็นในโลกสี่เหลี่ยม..โลกของยายธี..อายุประมาณเจ็ดสิบเล่าเรื่องถึงเมื่อตอนหนุ่มๆถึงความอยากรู้อยากสัมผัสกับเวลาและความเปลี่ยนแปลงในตัวตน..ว่าจะเป็นอย่างไร)...

..สุดท้ายเรื่องเล่า..ของเวลา..มาจบลงตรงที่ว่า....ตาของยายธีที่ตีตราไว้..นานหลายปีดีดัก..ได้มานั่งฟังเรื่องเล่าของยายธีกับบล้อกที่เขียน..ตาตีตราบอกยายธีว่า..(โจ้กเย็นหมดแล้ว..๕๕๕.)...เวลาผ่านไป..และเปลี่ยนแปลง...โจ็กเย็น..เป็นเครื่องพิสูจน์..โดยยายธีไม่ต้องลงไปอยู่ในรูแบบฝรั่งคนนั้น..อ้ะะๆๆ