กลับบ้านแต่ละหน่วยงาน เก็บความสุขจากบ้านสุขสามัคคี

            เด็ก ทุกคน พอถึงวันสุดท้าย รีบกินข้าว แล้วรีบลงสระน้ำกันแต่เช้า  เพราะจะมีเวลาให้อีกประมาณ 3 ชั่วโมงในการเล่นน้ำ  เพราะฉะนั้นเด็กทุกคนจึงส่งท้ายอย่างเต็มที่ เล่นกันอย่างสนุกสนานมาก

             ครูแต่ละบ้านลงมาอยู่ที่สระกันหมด  หรือบางบ้านก็พากันไปเดิน  รับลมทะเลที่แสนร้อนมาก  แต่เด็กก็เดิน

              การมาครั้งนี้  สิ่งที่ได้เก็บมาเขียนบ้านทึกของเด็กโต  สิ่งที่เขาอยากจะบอกกับทีมงานของมูลนิธิกสกรไทย  คือ

              (1)  พี่ทุกคนทีมาเสริฟอาหารดูแลน้อง  ทุกคนยื้มแย้มแจ่มใสกันมากทุกคน มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีกับเด็ก  ช่วยอย่างเต็มใจ

               (2) เห็นเด็กพิการซับซ้อน  แต่เป็นบทเรียนให้กับเด็กที่ปกติทั่วไป  ว่าเด็กที่พิการก็ยังทำได้ทุกอย่างเหมือนกัน   และทำไมเด็กทุกคนมีร่างกายที่พร้อม แต่จิตใจไม่พร้อมที่จะต่อสู้เลย  อายเด็กพิการเขา

               (3) เห็นการให้โอกาสที่เป็นรูปธรรมของกสิกรไทยทำให้เด็กที่ด้อยโอกาสได้รับโอกาสที่ดีต่อสังคม

                 อย่างนี้แหละของจริงไม่ต้องสร้างภาพใหญ่โต