หลังจากเขียนบันทึกเรื่อง...ไปแล้วขี่จักรยานรอบสวนรถไฟ..ขอบอกสนุกมาก  และ  เมื่อไรแดดจะอ่อน 

จากพ่อบ้านได้ถอยรถใหม่ให้แล้ว...ที่รัก  ก็มีเสียงตามมา  จะไม่คิดก็ไม่ได้  เพราะเป็นเรื่องของเราที่..คิดดังๆ  อาจจะไปรบกวน 

แต่ที่ กทม.การขี่จักรยานนั้นเป็นเรื่องที่ยาก  เพราะ อาณาบริเวณรอบข้างที่เป็นบริบทในการขี่จักรยานนั้นน้อยมาก 

ช่างโชคดีที่บ้านพักของครูอ้อยอยู่ใกล้สวนรถไฟ  จึงได้ขี่จักรยานสูดอากาศบริสุทธิ์ที่ชาว กทม.เรียกว่า  ปอดของกรุงเทพฯ 

ชาวต่างจังหวัด โชคดีกว่า ที่มีเนื้อที่ในการปั่นจักรยาน  อย่างมากมาย

พอมาอ่านบันทึกของครูอ้อย...เกิดอาการ  แค่นี้ก็นำมาเขียน..

เฮ้อ! ไม่ใช่หรอกค่ะ  ป้านี้เก่าแล้ว  ทำอะไรก็ดูจะขัดเขิน เพราะ ไม่ได้ขี่จักรยานมานานพอสมควร  ไม่รู้หลานเกิดกันหรือยังตั้งแต่ป้าอายุ 22 นี่ก็ 52 แล้ว คิดดูกี่ปีแล้วที่ไม่ได้ขี่จักรยาน 

ว้าววว 30 ปี  พอมาขี่อีกทีก็อายุปูนนี้..จะไม่ให้เขียนบันทึกได้อย่างไร

*****

ปลูกจิตสำนึก  ต้องปลูกกันตั้งแต่ความคิด วาจาและการกระทำเลย 

การขี่จักรยาน หรือ การอยู่ร่วมกันในสถานที่ที่ไม่ใช่ที่บ้านของตน แน่นอน ต้องมีกฏระเบียบกติตา และต้องรักษากันอย่างเคร่งครัด..มองไปให้ลึก  ก็คือ  ที่บ้าน  คนเป็นพ่อแม่ หรือ ผู้ใหญ่ในบ้านต้องสอนกัน...บอกกันให้ชัดเจน...

ไม่ใช่ให้คนนอกบ้านมาเข้าใจตนเองและลูกหลานของตน เมื่ออยู่นอกบ้าน....ต้องมีจิตสำนึกของความอารีอารอบ  นอบน้อมต่อกัน..

หากต่างคนต่างเอาแต่ใจตนเอง.....เข้าข้างตนเอง  เข้าข้างลูกหลานตนเอง...ผลที่ออกมาก็คือ...ประสานงา

ประสานงา..เกิดความเดือดร้อน  เจ็บ เสียหาย....ซึ่งไม่อยากให้เกิดขึ้นกับใครเลย

ปลูกจิตสำนึก..เริ่มได้เลย  ณ ที่นี้  จะนำลูกหลานออกมานอกบ้าน....การใช้เนื้อที่ร่วมกัน  ไม่ว่าจะเป็นถนน  สระน้ำ  ห้องน้ำ  เก้าอี้นั่ง  ...ทุกแห่งที่เป็นสาธารณะประโยชน์ร่วมกัน 

ถนนที่ใช้ ลู่ทางที่ต้องขี่จักรยาน  เร็วช้า  อยู่ในลู่ไหน  ย้อนศรได้ไหม  จะเกิดอะไรขึ้นหากย้อนศร หรือ ขี่เร็วเกินกำหนด  ผิดกติกา.....เหล่านี้ สอนกันได้  อย่ามารอให้คนอื่นมาสอน  หรือ เกิดอุบัติเหตุก่อนแล้วจึงเข็ด....

ปลูกจิตสำนึกกับธรรมชาติที่สวยงาม  ไม่ต้องรอให้เจ้าหน้าที่คนสวนมาทำ  ในเมื่อท่านมาใช้  ฟรี  ไม่มีการเรียกเก็บค่าใช้จ่าย  ก็ควรจะช่วยกันรักษา.....ไม่ทิ้งเศษกระดาษ อาหาร.....

ทุกคนเป็นเจ้าของ.....เป็นสมบัติของชาติ  ที่ควรเก็บรักษาไว้ให้ลูกหลาน 

เท่าที่ผ่านมา...ที่นี่มีแต่ต้นไม้  ตอนนี้ กลายเป็นอาคาร....คอมเพล็คซ์ สาธารณูปโภคบริการ..เทคโนโลยี   ประชาสัมพันธ์ให้ได้ยินทั่วกัน.....ทั้งหมู่บ้านว่า..มีการบริการเรื่องอะไร  น่าสนใจไหม  จะมาร่วมด้วยช่วยกันหรือเปล่า......

ทั้งหมด เป็นการปลูกจิตสำนึก.....ควรจะบอกสอนกันที่ไหน....รอมาเรียนกันที่โรงเรียนจะช้าเกินไปไหม.....