ใครที่ต้องขึ้นลิฟท์บ่อยๆ มีความรู้สึกเช่นเดียวกันไหมว่า ยังไงๆก็ทำใจไม่ค่อยได้ ยิ่งต้องขึ้นคนเดียวด้วยล่ะก็ มันหวิวๆบอกไม่ถูก ถ้าเป็นลิฟท์ที่มีคนขึ้นๆลงๆตลอดค่อยยังชั่ว ( ไม่ใช่ยังชั่วอยู่ ) แต่หากเป็นลิฟท์ที่ร้างผู้คน บรื้อ....เช่นเวลาไปเยี่ยมไข้ ที่โรงพยาบาลต้องคอยมองหาเพื่อนหรือไม่ก็เหลียวหน้าเหลียวหลัง ( ไม่สำรวมเลย ) บางครั้งก็เข้าไปแล้วงองูสองตัว เช่น พอเข้าไปแล้วแทนที่จะกดปิดแล้วกดชั้นที่เราจะลงจะขึ้น กลับยืนเฉย..หรือไม่ก็เอื้อมมือไปกดอีกด้านหนึ่ง ทั้งๆที่ด้านของตัวเองก็มีที่กด...แป่ว!!
เหตุที่เอาเรื่องนี้มาเป็นประเด็นก็เพราะ ช่วงนี้มีข่าวเกี่ยวกับลิฟท์ตกอยู่บ่อยๆ และส่วนใหญ่ก็จะเกิดกับสถานที่ที่ คนส่วนมากต้องใช้ เช่น ที่โรงแรมดังที่พัทยา ลิฟท์ตกลงมาจากชั้น 10 มีคนได้รับบาดเจ็บหลายสิบคนรวมทั้งบาดเจ็บสาหัส ถึงขั้นขาหักก็มี อีกที่หนึ่งเมื่อสองสามวันก่อนคือที่โรงพยาบาลบางพลี ลิฟท์ลงมาถึงชั้น 8 แล้วหยุดรับผู้โดยสารชายคนหนึ่ง แต่พอเขาเข้ามาและกดประตูลิฟท์แล้วมันไม่ยอมปิด สักพักไฟดับแล้วลิฟท์ก็ร่วงลงมากระแทกพื้นจนได้รับบาดเจ็บกันถ้วนหน้า ดีนะที่ไม่มีคนตาย ไม่อย่างงั้นคงต้องทำบุญกันยิ่งใหญ่ ( เดี๋ยวไม่มีใครกล้าขึ้น...)
บันทึกนี้เลยนำเอาวิธีการแก้สถานการณ์ฉุกเฉิน มาฝากกัน ถ้าลิฟท์ค้างก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่หากลิฟท์ตกนี่ซิ เรื่องใหญ่เชียวแหละ...... อันดับแรกสุดต้องกุมสติไว้ให้ดีแล้วทำดังนี้
|
|


.gif)






















เข้ามาอ่านแล้วไม่อยากขึ้นลิฟท์เลยครับ
สวัสดีค่ะ เพื่อนรัก
โชคดี ที่แฟลต ไม่มีลิฟท์ มีแต่บันได และมี สุนัข นอนเฝ้าที่บันได ปลอดภัย
น้องนกที่น่ารัก......
ใช่แล้วบางคนกลัวห้องแคบๆ บางคนกลัวความสูง
ที่สำคัญกลัวติดอยู่ในลิฟท์คนเดียว....มันว้าเหว่ อิ อิ
คุณ...มนัสนันท์
ยินดีที่เข้ามาทักทายกันนะคะ
อย่าเพิ่งกลัวไปก่อนค่ะ มันก็นานๆเกิดขึ้นที ถ้าจะให้ดีก็หาเพื่อนเข้าไว้ก่อนค่ะ
มีความสุขกับวันศุกร์นะคะ
พี่ขา ยิ่งกลัวลิฟต์ด้วยนะคะ
นี่มีอบรมแกนนำครูบรรณารักษ์
ที่วิทยะทรัพยากร ชั้น 7
กลัวลิฟต์ขาด..(น้ำหนักเยอะ)
ครูอ้อยที่รัก...
ดีแล้วล่ะค่ะที่ไม่มีลิฟท์ เราจะได้เดินขึ้นลงเป็นการออกกำลังไปด้วย
ดีต่อสุขภาพทั้งกายและใจ
อืมมมมมมียามเฝ้าอีกต่างหาก....ปลอดภัยไร้กังวลจ้า
น้องตัว.....
อย่ากังวลให้มากเลยจ้า....มันเป็นเหตุการณ์ที่นานๆที
แต่ส่วนมากที่มันร่วงลงมาน่ะนะ เพราะคนอัดเข้าไปเกินพิกัดทั้งน้านนนนนอุ๊บ!!!
ไม่ใช่....ล้อเล่น มันเกิดจากหลายๆสาเหตุ....ไม่ต้องกังวล
มีความสุขกับการอบรมนะจ้ะ
อ่านแล้วกลัวเลยค่ะ ไม่อยากใช้ลิฟเลย
พี่ว่าการทำงานของน้องบี๋ต้องเกี่ยวข้องกับลิฟท์อยู่แล้วแน่ๆ...
ที่เอามาเล่าให้ฟังนี่ไม่ได้มาทำให้กลัวนะคะ
แต่...มาเตือนสติค่ะหากมีอะไรเกิดขึ้น
มีความสุขกับวันฝนพรำนะคะ....
สวัสดีค่ะพี่ krugui
เรื่องใกล้ตัวนะค่ะ ขอบคุณที่ให้ความรู้ค่ะ
มีประโยชน์มากค่ะ
น้องดอกคำปู้จู้....
พี่ก็คนบ้านนอกค่ะ....แต่อยากเล่า อิ อิ
ถ้าพี่ต้องขึ้นลิฟท์คนเดียวพี่จะเลี่ยงเดินขึ้นบันไดเอาค่ะ แต่ว่าตั้งแต่ขึ้นมานี่ก็ยังไม่เคยเจอเหตุการณ์ตื่นเต้นเลย ( ไม่อยากเจออ่ะ ) ทางนี้ก็ภูเขาเยอะพี่ก็ชินกับขึ้นเขามากกว่าขึ้นลิฟท์เหมือนกัน ( ได้สมญานามว่า..สาวแม้ว )
ฝากความคิดถึงมายังน้องกานต์ด้วยนะคะ...จุ๊บๆ
น้องอุ้ม....
ไม่เล่าประสบการณ์เกี่ยวกับลิฟท์เลยหนอ...
สงสัยมีความหลังฝังใจจนไม่ยอมขึ้นลิฟท์ ( กะออย ) แน่ๆ
น้องชำนาญ.....
hahahahahahaพี่อดขำไม่ได้ที่น้องบอกว่าอยากกดปุ่มทดลองดู
ความจริงก็ทำได้นะ พอเขาถามเราก็บอกว่าบังเอิญมือไปโดนเข้า...ปลอดภัยไว้ก่อนเพื่อชิวิตและทรัพย์สินของเรา วันหลังลองดูนะ พี่ก็ว่าจะลองดูเหมือนกัน อิ อิ
อิดก๋ายมันก่ปอทนได้แต่...อิดใจ๋นี่ก่ะน้องเหย....เลือกเอาเตอะนาย...
อ่านแล้วก็รู้สึกกลัวการขึ้นลิฟท์ขึ้นมาทันทีทันได
คงต้องพึ่งบันไดล่ะคราวนี้
สวัสดีค่ะ....
ดีนะคะที่แค่ติดอยู่ในลิฟท์...บุญยังรักษา
หวังว่าเมื่ออ่านบันทึกนี้แล้วคงจะพอนึกและมีสติได้บ้าง
มีความสุขกับค่ำคืนนี้นะคะ
คุณ..
ยินดีต้อนรับกับบันทึกนี้นะคะ
อย่าคิดว่าเข้ามาอ่านบันทึกนี้แล้วก็เลยเกิดความกลัวการขึ้นลิฟท์นะคะ
อะไรจะเกิดก็ปล่อยให้มันเกิดค่ะ...สติตัวเดียว