- หล่าคำเอ๊ย เมฆมืดมาน้ำตาย้อย อ้ายหลงคอยเจ้าคืนถิ่น
ผักกระถินต้นน้อย ป่งยอดให้กินแล้วจนอ้ายใกล้สิฮาน
จากอิสานไล่ถิ่ม ลืมแฟนเมืองแขนก่อน
จากพระยืนบ่อนเค้า เคยจาเว้าให้ต่าวคืน เด้อหล่าเอ๊ย
ผักกระถินต้นน้อย ป่งยอดให้กินแล้วจนอ้ายใกล้สิฮาน
จากอิสานไล่ถิ่ม ลืมแฟนเมืองแขนก่อน
จากพระยืนบ่อนเค้า เคยจาเว้าให้ต่าวคืน เด้อหล่าเอ๊ย