ไม่ว่าแต่ละคนจะมีทัศนคติกับโลกใบนี้เช่นไร ไม่ว่าโลกใบนี้จะบุบเบี้ยวแค่ไหน...มันก็ยังเป็นโลกที่เราต้องดำรงชีวิตอยู่ เพียงแค่ปรับมุมมอง อาจจะเห็นความงดงามในความบุบๆ เบี้ยวๆ ของมันก็ได้

 

วันนี้เป็นอีกวันท่ข้าพเจ้าปล่อยเวลาให้ค่อยๆ ผ่านไป โดยไม่ได้เร่งรีบกับมันมากนัก ขอชะลอจังหวะชีวิตให้ช้าลงบาง นอนพักผ่อนตลอดทั้งบ่ายพอหัวแตะหมอนเท่านั้นแหล่ะ หลับเป็นตายเลย ฮ่าๆ สงสัยคงเพราะเพลียมาก ปกติแล้วข้าพเจ้าเป็นคนที่ไม่ค่อยได้นอนกลางวัน แต่คงเป็นเพราะเมื่อคืนอยู่เวร เลยทำให้วันนี้นอนหลับเหมือนเจ้าหญิงนิทรา (ขอเปรียบเทียบให้ตัวเองสวยไว้ก่อน อิอิ)

 

 

ตื่นขึ้นมาได้โอกาสสะสางหน้าจอคอมพ์ที่รกมาก เพราะเก็บอะไรต่อมิอะไรไว้เยอะแยะ เปิดดูภาพเก่าๆ ที่เคยได้ถ่ายไว้...มีภาพรูปหญิงสาวที่เคยวาดไว้เมื่อสองสามปีก่อน เออ...ช่วงนี้ยุ่งๆ เลยไม่ได้มีเวลาให้กับการวาดภาพ ซึ่งเป็นงานอดิเรกที่ข้าพเจ้าโปรดปราน แม้ว่าจะวาดไม่สวยก็เถอะแต่ก็รู้สึกดีที่ได้ขีดๆ เขียนๆ ลงบนกระดาษ ตอนนั้นเห็นภาพผู้หญิงถ่ายแบบในนิตยสาร ข้าพเจ้าจำไม่ได้หรอกว่าใคร รู้แต่ว่าแสงเงา และอารมณ์ของภาพสวยดี เห็นแล้วอยากวาดมากๆ เลยหาดินสอและสีไม้มาละเลงตามอารมณ์เท่าที่จะสามารถทำได้ ถึงจะไม่ได้สวยมากมายอะไร แต่ก็เป็นงานที่มีชิ้นเดียวในโลก อิอิ

 

ภาพวาดที่ข้าพเจ้าวาดไว้เมื่อสองสามปีก่อน

 

เมื่อสองสัปดาห์ก่อนข้าพเจ้าได้ไปเดินเที่ยวหอศิลป์(ตรงข้าม MBK) ตอนนั้นข้าพเจ้าอยู่ในโหมดเบื่อๆ เซ็งๆ กับชีวิต เลยไปหาอาหารให้กับจิตใจซะหน่อย...แต่ไปที่ไหนไกลๆ ยังไม่เป็น จึงไปได้แค่ที่ที่มีรถไฟฟ้าไปถึง 555 เติมอาหารทางกายมาทุกวัน ถึงเวลาที่ต้องให้อาหารจิตใจกันบ้าง...การเดินดูงานศิลปะก็ช่วยสร้างความเพลิดเพลิน เป็นเหมือนของหวานให้กับชีวิต...หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณและจินตนาการ

 

ภาพที่ศิลปินต้องการสื่อถึงกระแสวัตถุนิยมและความฟุ้งเฟ้อ

 

 

ภาพที่สื่อถึงบรรยากาศความงดงามและเงียบสงบยามค่ำคืน

 

 

ภาพความประทับใจกับความเรียบง่ายในวิถีชีวิตชนบทไทย

 

ข้าพเจ้าชอบเดินดูภาพถ่าย ภาพวาดและงานศิลปะ เดินปล่อยอารมณ์ไปเรื่อยๆ... รับรู้อารมณ์ของศิลปินที่พยายามจะถ่ายทอดออกมาให้โลกได้รับรู้ จะว่าไปก็เหมือนกับการพยายามสื่อสารสิ่งที่อยู่ภายในใจให้กับผู้คนได้รับรู้โดยผ่านสื่อที่เรียกว่า"ศิลปะ"

 

   ความเจ็บปวดในวัยเยาว์ที่แสดงผ่านสื่อศิลปะ โดยคุณสกุณา แซ่เฮ้ง

 

 สภาพการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันในสังคม

 

 

   

                                ความรักความผูกพันในครอบครัวที่มีมารดาเป็นจุดศูนย์กลาง โดยคุณรัตนพงษ์ สละธงชัย

 

 

 งานศิลป์ที่ต้องการสื่อถึงเหตุการณ์ความไม่สงบในภาคใต้

 

ตอนที่เดินในหอศิลป์นั้น เดินดูงานศิลปะไปพลาง รับรู้อารณ์และสิ่งที่ศิลปินพยายามจะถ่ายทอดไปพลาง เอ...พวกเขาช่างมีประสบการณ์ ความคิด อารมณ์มากมายหลากหลาย ที่จะพยายามจะสื่อให้โลกและสังคมใบนี้ได้รับรู้ บ้างก็มีประสบการณ์เจ็บปวดในวัยเด็ก บางก็มีความทรงจำดีๆ บ้างก็มองสังคมในปัจจุบันว่าโหดร้าย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะอย่างไร เราทุกคนก็ยังต้องใช้ชีวิตบนโลกบุบๆ เบี้ยวๆ ใบนี้  ใครปรับตัวปรับใจได้มาก ชีวิตก็จะไม่ทุกข์มากนัก

 

      

 

 

สื่อผสมจากตุ๊กตาที่ต้องการบ่งบอกถึงความสุขภายในจิตใจท่ามกลางกระแสวัตถุนิยมและสิ่งแวดล้อมที่วุ่นวาย

โดยคุณพรสวรรค์ เหลี่ยมสุวรรณ 

 

 

สิ่งที่ไม่ดี ความทรงจำที่โหดร้าย เราไม่ควรที่จะเก็บสะสมให้เป็นตะกอนหมักหมมในใจ หากหนองในใจมันทำให้เจ็บปวดรวดร้าวนักก็บ่งหนองมันทิ้งเสีย อย่าได้ปล่อยทิ้งให้มันอักเสบเรื้อรัง สิ่งที่อยู่ในใจนั้นคงไม่มีหมอคนใดช่วยเหลือได้นอกจากคนผู้นั้นจะต้องเป็นผู้บ่งหนองและใส่ยาแผลใจด้วยตนเอง ส่วนคนที่มีความทรงจำอันงดงามก็ควรเก็บไว้ระลึกถึงให้เป็นพลังใจในการดำเนินชีวิต

 

     

ย้อนวันวานกับความทรงจำแห่งความสุขของการเล่นในวัยเด็ก โดยคุณเกษกานต์ ชูประดิษฐ์

 

ไม่ว่าแต่ละคนจะมีทัศนคติกับโลกใบนี้เช่นไร ไม่ว่าโลกใบนี้จะบุบเบี้ยวแค่ไหน...มันก็ยังเป็นโลกที่เราต้องดำรงชีวิตอยู่ เพียงแค่ปรับมุมมอง อาจจะเห็นความงดงามในความบุบๆ เบี้ยวๆ ของมันก็ได้ จริงมั้ย?

 

ตอนสมัยมัธยม อาจารย์ศิลปะคนหนึ่งเคยออกข้อสอบปลายภาค เพียงข้อเดียว..."นักเรียนคิดว่าการเรียนศิลปะให้อะไรบ้าง?" จำได้ว่าตอนนั้นข้าพเจ้าตอบไปว่า ศิลปะทำให้เราได้เรียนรู้ตัวเอง ภาพที่วาด งานศิลปะที่บรรจงสร้างขึ้นมานั้นเป็นการบอกถึงภาวะอารมณ์จิตใจของศิลปินในขณะที่ทำงานศิลปะ เวลาที่วาดภาพตอนโกรธ ภาพวาดที่ออกมาจะดุดัน ในขณะที่วาดภาพตอนอารมณ์ดีภาพที่ออกมาก็จะให้ความรู้สึกสบายๆ สดใส...ศิลปะสำหรับข้าพเจ้าจึงเป็นเพียงสิ่งๆหนึ่งหรือสื่อที่ช่วยให้ข้าพเจ้าได้เรียนรู้จิตใจและอารมณ์ของตนเอง
 
แล้วสำหรับท่าน ศิลปะให้อะไรบ้าง?