ดั่งทุ่งสวรรค์แสนงาม..ยามต้องระพี

คือรักที่สวยงาม..ดุจความฝัน

สายนทีไหลผ่าน..นานนิรันดร์

คือใจฉันชื่นฉ่ำ..รักนำพา

 

ปุยเมฆใส..ไหวพริ้ว..ผ่านริ้วรุ้ง

เติมแต่งปรุง..ชั้นฉาก..เสน่หา

ดั่งสวรรค์สรรค์สร้าง..อำพรางตา

ด้วยศรัทธา..และรัก..ภักดิ์นิรันดร์

 

ทุ่งสวรรค์พลันโหย..โรยด้วยระวี

ธารนทีแห้งหาย..คล้ายใจฉัน

ธารแห่งรัก..จักเหือด..ระเหยพลัน

ขาดเธอ..ดุจชีวัน..ฉันขาดคลาย

 

ฉันมิรู้...ใครรั้งเธอร้างรา

รักที่ใฝ่ฝันหา..มาฝันหาย

ดังดวงใจถูกพรากออกจากกาย

ฝันสลาย..มลายสิ้น..รักภินท์พัง

 

ฉันรู้เพียง..ชีวิน..ไร้สิ้นแล้ว

ดุงดวงแก้วแตกกระจาย..ไร้ความหวัง

ตามหาเธอ..พลิกแผ่นดิน..สิ้นทุกทาง

พบเพียงความอ้างว้าง...ดั่งทุกวัน

 

ฉัน..ยังหวังรอ..เธอหวนคืน

กลับมายืนเคียงข้าง..สร้างสวนขวัญ

ฟื้นทุ่งรัก..หักเศร้า..เงาจาบัลย์

ทุ่งสวรรค์..พลันฟื้น..."เธอคืนมา"

                                                           กิ่งไผ่...ใบหลิว