เรื่องนี้เกิดขึ้นที่บ้านแฟลตของครูอ้อย  พ่อบ้านของครูอ้อย  กลับดึก  เพราะ เราทำงานคนละเวลา 

เธอจะกลับมาในยามดึกที่ครูอ้อยหลับไปแล้ว   แต่ได้ยินเสียงเธอ  หาข้าวกิน.....

พอเช้าขึ้นมา  ครูอ้อยเตรียมตัวจะมาโรงเรียน   เหลือบไปเห็น  ก๋วยเตี๋ยวแห้ง  ยังเหลือในชามมากเชียว  มีลูกชิ้นลูกใหญ่อยู่...

น้องขวัญถามพ่อของเธอว่า......พ่อซื้อก๋วยเตี๋ยวอะไรมา.....แห้งตึ่งแล้ว 

พ่อของเธอบอกว่า...ก็พ่อซื้อก๋วยเตี๋ยวแห้งมา  ชื่อ..ก๋วยเตี๋ยวไส้บิด....

ครูอ้อยจ้องมองก๋วยเตี๋ยวที่มี พริกใส่จนแดง.....

แต่เปล่า..ไม่ใช่รสเผ็ด  ถามได้ความว่า.....คนรอกิน หิวมาก จนไส้บิด....โธ่!!!!! 

คนขายเป็นหญิงกลางคน 2 คนช่วยกันทำ  ลูกค้ารอกินมากมาย..จนสมญานามว่า ก๋วยเตี๋ยว รอกิน จนไส้บิด.... 

ชามใหญ่ 35 บาท  ถ้าพิเศษ 40 บาท มีลูกชิ้นลูกใหญ่ที่ทำเองด้วย.....

ครูอ้อย ขำขำ อีกครั้ง..ที่น้องขวัญเรียกก๋วยเตี๋ยว ชามนี้ว่า....ก๋วยเตี๋ยวไส้กิ่ว....