วันที่ ๒๒-๒๓ กรกฎาคม  เป็นวันที่คนเล็ก ๆ ได้ทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ นั่นคือการนำดอกไม้ วัสดุธรรมชาติ มาประดับประดา ตกแต่งเทียนจำนำพรรษา

         งานนี้คนเล็ก ๆ ร่วมมือร่วมใจกันทำตามกำลังความสามารถเท่าที่จะทำได้ ดอกไม้ในท้องถิ่นที่หาได้ง่าย  ได้ถูกลำเลียงมากองรวมกันไว้ ณ อาคารเอนกประสงค์ของโรงเรียน ได้แก่ ดอกรัก  ดอกบานไม่รู้โรย  ดอกดาวเรือง  ดอกดาหลา  ดอกขิงแดง ขิงชมพู  ใบตอง  ฯลฯ 

         ตกบ่าย ครูและคนเล็ก ๆ ได้ระดมพลัง  แบ่งงานกันทำ  เมื่อเห็นว่าจำนวนคนมากเกินไป  เพราะทุกคนก็อยากจะร่วมกิจกรรม  สภานักเรียนจึงต้องเข้ามาจัดการ แบ่งให้คนเล็ก ๆไปทำงานอื่น ๆ บ้าง ตามความเหมาะสม ทำความสะอาดบริเวณโรงเรียน  บางกลุ่มก็ถากหญ้า  บางกลุ่มก็ไปช่วยงานห้องสมุด 

         การตกแต่งเทียนจำนำพรรษาจำนวน ๓ ต้นเสร็จสิ้นลงด้วยความเรียบร้อย เพราะจัดแบบเรียบง่าย  น้ำหนักของต้นเทียนและอุปกรณ์ตกแต่งก็ต้องเหมาะกับกำลังกายของคนเล็ก ๆ 

         วันรุ่งขึ้น เป็นวันที่คนเล็ก ๆ รู้สึกตื่นเต้น  ทุกคนมาโรงเรียนแต่เช้า ด้วยเสื้อยืดสีขาว  คนเล็ก ๆ จำนวน ๔๐ คน  ได้เข้าร่วมกิจกรรมแห่เทียนพรรษาของอำเภอทับสะแก ซึ่งคนเล็ก ๆ ก็ทำได้ดี มีความอดทน แม้จะเดินทางไกล หิวน้ำ แต่ทุกคนก็ยังรู้สึกสดชื่น

          เมื่อกิจกรรมของอำเภอจบสิ้นลง  คนเล็ก ๆ ก็เดินทางกลับโรงเรียน เตรียมพร้อมสำหรับการนำเทียนจำนำพรรษาไปถวายวัด โดยแบ่งคนเล็ก ๆ เป็นสองกลุ่ม  ไปวัดนาล้อมหนึ่งกลุ่ม  อีกกลุ่มไปวัดห้วยเจริญ

           ทุกคนมีความสุขกับการได้ทำบุญ  ก่อนที่จะได้พักผ่อนในวันหยุดยาว ๔ วัน ฉันไม่ลืมที่จะกำชับคนเล็ก ๆ ในเรื่องของการปฏิบัติตนในช่วงวันหยุด  หากมีโอกาสก็ให้ไปร่วมงานบุญกับผู้ปกครอง  และย้ำเตือนนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่ค่อนข้างจะติดการเล่นเกมคอมพิวเตอร์ ขอให้งดเล่น ถ้างดได้ตลอดช่วงเข้าพรรษานี้ก็น่าจะดี ถือเป็นการละอบายมุขอย่างหนึ่งได้เหมือนกัน

            ฉันเคยเห็นคนเล็ก ๆ อีกกลุ่มหนึ่ง ประมาณ ๓-๔ คน ชอบต่อนกในวันหยุด ฉันก็ขอให้เขาหยุด พร้อมทั้งอธิบายถึงเหตุผล ที่ไม่ให้กระทำ โดยให้การบ้านให้เขาเปิดอินเทอร์เนต  และไปอ่านเรื่องสั้น "นกเขาเถื่อน"  ที่ฉันเคยนำมาบันทึกไว้ และให้มาเสนอต่อเพื่อน ๆ เพื่อร่วมกันอภิปรายในวันเปิดเรียน ซึ่งจะต่อเนื่องไปด้วยสัปดาห์ "รักการอ่าน สานสู่ฝัน วันภาษาไทยแห่งชาติ"