ไม่มีคำว่า...สายเกินไป...สำหรับชีวิต หากเรายังคงคิดจะเริ่มใหม่...อะไรก็ไม่สาย ชีวิต...มีไว้ให้เรียนรู้ ยิ่งเรียนรู้มาก...เราจะยิ่งช่ำชองมาก

หากเรามีความตั้งใจจริงที่จะมองสิ่งๆ หนึ่งให้กลายเป็นสิ่งที่ดี เราก็จะสามารถเห็นด้านดีของมันได้เสมอ ไม่ว่าสิ่งๆ นั้นมันจะเป็นสิ่งที่เลวร้ายสักแค่ไหนก็ตาม


ถ้าเรารู้จักที่จะคิดและมองโลกอย่างเข้าใจ ในแบบที่มันเป็น ทุกๆ วันของชีวิตเราก็จะเป็นวันที่ดีได้เสมอ


 เรื่องทุกเรื่อง...จะดูเป็นเรื่องดี หรือร้ายแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่ที่เราจะมองให้มันเป็นอย่างไร
ถึงแม้ทุกอย่างที่เราคิด...มันจะดูเหมือนเป็นแค่การปลอบใจตัวเอง แต่อย่างน้อย...มันก็ยังดีกว่าการหาทุกข์เพิ่มให้ตัวเองไม่ใช่หรือ


ถ้าไม่อยากให้ชีวิตเรา...ต้องเต็มไปด้วยการตัดสินใจที่ผิดพลาด ก็จงปล่อยให้ความรู้สึกที่ไร้สาระทั้งหลาย มันเกิดขึ้นและผ่านพ้นไปตามวิถีของมัน


หากพบว่าทางข้างหน้ายังไมหน้าเดิน...เราจะหยุดเดินบ้างก็ได้ ไม่จำเป็นที่ชีวิตของเรา...จะต้องเดินก้าวไปข้างหน้าตลอดเวลาหรอก


ความสำเร็จไม่ได้วัดจากการที่เราได้ทำทุกอย่าง แต่มันวัดจากการที่เราทำอะไร         สักอย่าง...แล้วได้เรื่องต่างหาก


ไม่ต้องกลัวหรอกว่าวันร้ายๆ จะอยู่กับเรานาน ตราบใดที่โลกยังหมุนอยู่ตลอดเวลา ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาก็ต้องผ่านไปทั้งนั้น


อย่าเสียใจไปเลย...กับการที่ต้องเสียน้ำตาในวันนี้ คิดเสียว่ามันเป็นบททดสอบอย่างหนึ่ง ที่จะทำให้เรารู้ว่า...แท้จริงแล้วเราเข้มแข็งแค่ไหน


จะเป็นไรไป...หากชีวิตเราจะมีวันร้ายมากหน่อย.... วันดีน้อยหน่อย  ดีเสียอีกที่เป็นอย่างนี้...เราจะได้เรียนรู้คำว่า "ชีวิต" ได้อย่างเต็มที่ ให้คุ้มกับที่ได้เกิดมาเป็นคน
 คนแต่ละคนในโลกนี้...ล้วนต่างความคิด ต่างที่มาแต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนต้องการเหมือนๆ กันก็คือ...การได้มีใครสักคนคอยเข้าใจ เมื่อทุกคนต่างมีความต้องการเหมือนกัน และต่างเลือกจะทำหน้าที่เป็นผู้รอคอยที่จะได้รับความเข้าใจเหมือนกัน   ทุกคนจึงเหงา...จึงอ่อนไหวและมีกำลังใจน้อยเกินไปที่แบ่งปันไปให้คนอื่น


 คนที่ไม่รู้จักพอ...ย่อมไม่มีวันได้รู้จักความสุข แม้ว่าตัวเองจะมีทุกอย่างที่ต้องการแล้ว ก็จะยังทุกข์ไม่เลิก


"ไม่สำคัญหรอกว่า...วันสุดท้ายของลมหายใจเราจะเป็นใคร... ยิ่งใหญ่แค่ไหน แต่สำคัญก็คือ...

ตอนที่เรายังหายใจ เราได้ทำทุกอย่างที่เราอยากทำแล้วหรือยัง"