จะสุขแค่ไหนก็คงหลงสุขไปเรื่อยๆ
...ย้อนกลับไปอ่านบันทึกแรกๆ ทำให้รู้ถึงสุขภาพช่วงนั้นที่ต้องหาหมอและกินยารักษา ได้พบกับความจริงบางอย่างเช่นธรรมะที่พบโดยบังเอิญ
...มันเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่บางเรื่องไม่น่ามาบรรจบกันได้ และทำให้รู้จักธรรมะของพระพุทธเจ้ามากขึ้น
...ลองนึกดูหากไม่มีธรรมะช่วยป่านนี้ชีวิตเราจะเป็นอย่างไร จะทุกข์ ก็ไม่รู้ทุกข์ จะสุขแค่ไหนก็คงหลงสุขไปเรื่อยๆ
ขอบคุณกัลยาณมิตร ทุกท่าน ที่ให้มีวันนี้
เป็นกำลังใจ ให้สู้ต่อไป ตราบที่มีลมหายใจอยู่นะคะ.
ขอบคุณ ครับ ครูแป๋ม