หลายๆ คนอยากมีกิจการของตนเอง โดยเฉพาะข้าราชการที่ทำงานมานาน มากกว่า 20 ปี ก็อยากเป็นอิสระ ผมเองก็แอบคิดเช่นนั้นเหมือนกัน แต่ก็ต้องทบทวนนะ เราห่างจากการขายของมานานแล้ว แต่น้องเค้าใจถึงและมีคนทำด้วย เค้าก็ริเริ่ม และได้ดำเนินการไปแล้ว ผมเจอก็อยากจะแนะนำในมุมมองของลูกค้า นะว่าอยากได้อะไร อย่างไร
มีน้องต๊อบเค้าเปิดร้านขายของในทำเลใกล้โรงเรียน เป็นร้านก๋วยเตี๋ยวเรือ จากการได้ดูสถานที่แล้วคิดว่าสิ่งที่สำคัญก็คือบรรยากาศที่ดูเป็นกันเอง เค้าสามารถเข้ามาได้แบบไม่ตะขิดตะขวงใจ หรือคล้ายเป็นคนแปลกหน้า
อย่างแรกเลยก็น่าจะเป็นการเลื่อนหรือตั้งแผงลอยออกมาใกล้กับถนน หรือออกมาด้านหน้าให้มากที่สุด หากทำลำบากก็น่าจะทำแบบหาโต๊ะหินอ่อนมาตั้ง สักสองสามโต๊ะและมีร่มกางให้
จัดกระถางต้นไม้สร้างความร่มรื่น โดยตั้งโต๊ะติดกับ ด้านหน้าเคาเตอร์ขายก๋วยเตี๋ยวก็น่าจะดี มีหนังสือพิมพ์ซะหน่อย และในช่วงหลังเลิกเรียนก็น่าจะมีเครื่องดื่มและอาหารขบเคี้ยว ลูกชิ้นทอด ขายเด็กๆ เรื่องสำคัญน่าจะอยู่ที่การกำหนดราคาขาย น่าจะถูกกว่าราคาตลาด
ก็น่าจะดึงดูดลูกค้าได้ โดยรวมก็น่าจะขายให้กันแบบญาติมิตรนั่นเอง ผมคิดว่าแนวการขายแบบนี้ใช้ได้กับตลาดในจังหวัดเล็กๆ นะ
ชอบกินก๋วยเตี๋ยวค่ะ เจ้าไหนที่รสมือดี พิถีพิถันและสม่ำเสมอ ก็จะครองใจลูกค้าไปนานๆ เลยค่ะ
มีเจ้าประจำแถวที่พัก ต้มยำเค้าอร่อยมากๆ ค่ะ เข้มข้น ใส่มะนาว อร่อยเหาะ ค่ะ
อาชีพอิสระ สบายใจ น่าภูมิใจนะคะ หากมีผลิตภัณฑ์เป็นของตัวเอง
คุณเพชรสบายดีนะคะ สาวน้อยเป็นไงบ้างคะ ขอบคุณมิตรภาพดีๆ แม้ห่างหาย มีความสุขกับชีวิต และครอบครัวนะคะ
ดีนะค่ะ การที่จะมีกิจการเล็กๆเป็นของตัวเอง เป็นอะไรที่อิสระดีค่ะ
เคยอยากทำเหมือนกัน
แต่ปัจจุบัน ก็เป็นมนุษยืเงินเดือนค่ะ
ลุยเลยครับ สู้ๆ