สวัสดีครับ เพื่อนๆ ชาว Learners ทุกคน ช่วงนี้ฝนตกได้ทุกวี่ทุกวันเลยนะครับ จะไปไหนมาไหนก็ชื้นแฉะไปหมด จะว่าไปแล้วพอมาคิดดูดีๆ ก็อดที่จะขำตัวเองไม่ได้เลยอ่ะ พอเวลาฝนตกเราก็อยากให้ฝนหยุด พอฝนไม่ตกแดดออกกลับอยากให้มีฝนตกลงมาบ้าง คนเรานี่ก็แปลกดีเน๊อะ อิอิ เพื่อนๆ เป็นเหมือนผมป่ะครับ ^^
ก่อนที่เราจะมาเข้าเรื่องกัน ผมขอถามเพื่อนๆ ก่อนว่า มีใครชอบไปเที่ยวตลาดน้ำหรือตลาดบกบ้างมั๊ยครับ เพราะเรื่องเล่าในวันนี้จะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับตลาดน้ำแห่งหนึ่งที่ในอดีต เป็นเพียงตลาดน้ำธรรมด๊า ธรรมดา แต่ในปัจจุบันกลับกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งหนึ่งที่นักท่องเที่ยวหลายคน ให้ความสนใจที่จะมาพัก มาถ่ายรูป มาทานอาหารทะเล หรือมาชมหิ่งห้อยกันมากมายเลยทีเดียว และนี่คือที่มาของ "เรื่องเล่าผ่านบล็อก" ในวันนี้ครับ พี่สาวของผมเขาได้ไปเที่ยวตลาดน้ำแห่งนี้แล้วเกิดความประทับใจ ถึงกับขนาดกลับมาเล่าความประทับใจนั้นให้ใครต่อใครฟังเลยล่ะครับ ซึ่งตลาดน้ำที่ว่านี้ก็คือ ตลาดน้ำอัมพวา ครับ แล้วพี่สาวผมรู้จักที่นี่ได้ไงอ่ะหรอครับ ก็เห็นจากการโฆษณาในหนังสือพิมพ์ ทีวี และอินเตอร์เน็ตน่ะครับ
พี่สาวผมได้เล่าถึงจุดที่เขาประทับใจให้ฟังว่า ที่นี่เป็นตลาดน้ำที่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้เป็นจุดท่องเที่ยว แต่เป็นตลาดน้ำที่เป็นตลาดอยู่แล้ว ทำให้มีความรู้สึกว่าที่นี่มีมนต์เสน่ห์ความดั้งเดิมของตลาดในอดีต (Physical Evidence) ของกินก็อร่อย (Product) ระยะทางจากบ้านมาที่นี่ก็ไม่ไกลมากนัก (Place) สามารถไปเที่ยวแบบ one day trip ได้เลย แล้วยังมีที่ให้เราพักค้างแรมได้อีกด้วย แล้วเพื่อนๆ ล่ะครับมีความประทับใจคล้ายๆ กับพี่สาวของผมป่ะ ^^
จาก ประสบการณ์ในวันนี้ ผมคิดว่าเราสามารถนำมุมมองในเรื่องของการสร้างบรรยากาศ (Physical Evidence) ที่ทำให้เกิดความรู้สึกถึงความเก่าแก่ย้อนยุคไปในอดีต มาเป็นจุดขายให้กับธุรกิจเราได้นะครับ เพียงแต่เราต้องสร้างจุดต่างให้กับธุรกิจของเรา เพื่อไม่ให้ผู้บริโภคเกิดความรู้สึกเบื่อหน่ายหรือรู้สึกว่าจุดขายแบบนี้ที่ ไหนก็เหมือนกันน่ะครับ ดั่งคำที่ว่า "Differentiate or Die"
เป็นอย่างไรกันบ้างครับกับเรื่องเล่าในวันนี้ สำหรับเพื่อนๆ คนไหนที่ยังไม่เคยไป ตลาดน้ำอัมพวา ลองหาโอกาสวันว่างๆ ชวนเพื่อนในแก๊งไปดูนะครับ ถ้าได้ไปแล้วก็อย่าลืมถ่ายรูปกลับมาฝากกันบ้างนะครับ อิอิ สำหรับวันนี้ผมต้องขอลาไปก่อนแล้ว ไว้เจอกันใหม่บทความหน้านะครับ ขอบคุณที่แวะเข้ามาและทนอ่านจนจบเน้อ เอิ๊กๆ
