การทำธุรกิจใด ๆ ต้องกำหัวใจลูกค้าเอาไว้ก่อนแล้วเรื่องเงินนะมาทีหลังนั้นแล.

ช่วงนี้บรรยากาศเปลี่ยนแปลงเร็วจากแดดร้อนเจิดจ้ามาครื้มฝนมีสายลมพัดแรงกิ่งใบไม้อ่อนไหวยวบยาบโอนเอนไปมาน่ามองเมื่อพักสายตาจากการอ่านหนังสือและบันทึกเรื่องราวลงในบล็อก...

        จากการขับรถเพลิน ๆ เกือบหลงลืมการเลื่อนล้อต่อภาษีนี่ก็จะถึงเวลาครบตามกำหนดแล้วเลยแจวไปที่ทำ พ.ร.บ. ที่เคยทำเป็นประจำ...ว้า...ยังไม่เปิดดำเนินการต้องรอ ๆ  ๆ ๆ เลยไปร้านที่ตรวจสภาพรถ...พี่ ๆ เครื่องเสียตรวจไม่ได้...แล้วมีร้านตรวจสภาพรถใกล้ ๆ แถวนี้ไหมละน้อง...คิดสักพักตอบมาว่า...อยู่ฟากเมืองไปทางโน้นละพี่...

อะไรวะ( คิดในใจ ) จะหาแถวใกล้ ๆ ดันมาบอกให้ออกนอกเมือง...เลยโทรถามเพื่อน...เออ...เดี๋ยวโทรกลับ...สักพักมีสายเข้ามา...ว่าไงละ...ที่ตรวจสภาพรถก็อยู่ในขนส่งที่ต่อทะเบียนนั้นละ...เหรอ...ประเภททุกอย่างจบตรงนั้น...งั้นเราไปเลยนะ...เอ๊ะ..ไม่แน่ใจไปทำ พ.ร.บ. ที่ร้านเคยทำก่อนดีกว่า

 

...2  ชั่วโมงต่อมาเดินไปตรงนั้น...สวัสดีคะ...แจ้งเรื่องราวมาตรงนี้...หนูยังไม่ได้สอบใบอนุญาตให้ทำได้คะ...พี่เขาออกไปข้างนอก...รอหน่อยได้ไหมคะ...จะนานไหมละน้อง...

เธอรีบควักมือถือขึ้นมาโทรหา...พี่ ๆ มีลูกค้ามาทำ  พ.ร.บ.  ฯลฯ...ยื่นมือถือมาให้คุย...พี่คะ...หนูมาหาลูกค้าข้างนอก...อยู่ในหาดใหญ่รึเปล่าคะ...ไปทำที่ขนส่งได้เลยคะ...ราคาเท่ากัน...

เลยบึ่งรถไปถึงที่ต่อทะเบียนรถ...สวัสดีคะทำอะไรคะ

มาตรวจสุขภาพรถ...พี่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง  เช่นทาสีรถใหม่หรือเครื่องยนต์ภายในไหม...ไม่เลยละ...งั้นพี่ต้องไปตรวจที่ร้านเอกชนนะ...อ้าว...แล้วแถวนี้พอมีไหมละเลยตรงนี้ไปอีกไม่ไกลพี่...

เอ้า...ไปก็ไป...พอได้จอดที่ว่างหน้าร้านหนึ่งเลยลงเดินเข้าไปมีเจ้าของร้านมองมายิ้ม ๆ ถามไถ่กันได้ความ...โอคุณเลยมาแล้วคะ...เข้ามาข้างในทำ พ.ร.บ. ก่อนแล้วกันนะ...เอาก็เอา...

เข้าไปนั่งเจ๊เจ้าของร้านเอาน้ำเย็น ๆ มาให้ดื่ม พร้อมสั่งงานลูกน้องรีบมาจัดการ...( กลัวเราจะเปลี่ยนใจไปร้านอื่น ) ทำเสร็จแล้วลุกมาส่งยิ้มบอกทางไปอีกร้านหนึ่งด้วนอัธยาศัยไมตรีดี...ไปตามเป้าหมายได้ตรวจสภาพรถแล้วก็วกกลับมาเลื่อนล้อต่อภาษีเป็นอันเสร็จสมอารมณ์หมาย

เรื่องนี้...ได้มุมคิดว่า...การทำธุรกิจใด ๆ ต้องกำหัวใจลูกค้าเอาไว้ก่อนแล้วเรื่องเงินนะมาทีหลังนั้นแล.