ทุกสิ่งล้วนมีคุณค่าในตัวของมันเอง ขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองเห็นหรือไม่เท่านั้นเอง
ข้าพเจ้าเดินทางมาอยู่เมืองกรุงได้สองสัปดาห์แล้ว...กำลังค่อยๆ ปรับตัวกับวิถีชีวิตคนกรุง ซึ่งก็ต้องปรับตัวอย่างมากเพราะไม่ค่อยชิน ปกติอยู่กับวิถีชีวิตของชาวต่างจังหวัดที่มีจังหวะไม่รีบเร่งมากนัก ผิดกับชาวกรุงที่ดูเหมือนจะรีบเร่งไปซะทุกอย่าง รีบตื่นเช้าไปทำงาน รีบกิน รีบเที่ยว...รีบๆๆๆ แต่ถึงกระนั้นก็ยังรู้สึกว่าชาวกรุงเนี่ย ยังไม่ค่อยจะมีเวลากันเสียเลยทั้งๆ ที่ทำทุกอย่างอย่างเร่งรีบ น่าแปลกชะมัด
ช่วงแห่งการปรับตัวนั้น มีเรื่องราวต่างๆ ผ่านเข้ามามากมาย ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแต่เป็นสิ่งใหม่ๆ ให้ข้าพเจ้าต้องเรียนรู้ ทำเอาข้าพเจ้าเครียดไปเหมือนกัน ทั้งๆ ที่ปกติข้าพเจ้าไม่ใช่คนที่เครียดง่าย
เมื่อเรารู้ตัวว่าเริ่มมีความเครียดต้องหาทางผ่อนคลาย วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา โชคดีที่ไม่ได้อยู่เวร ข้าพเจ้าจึงไปเที่ยวเล่น ผ่อนคลายซะหน่อย วันๆ เห็นแต่ตึกโรงพยาบาล คิดถึงต้นไม้ ดอกไม้ที่บ้านมากๆ...เอาน่า...กรุงเทพก็ไม่ใช่ว่าจะไร้ซึ่งต้นไม้สีเขียวๆ ซะหน่อย ว่าแล้วก็ตัดสินใจไปเดินเล่นที่สวนสันติภาพดีกว่า อยู่แถวๆ อนุสาวรีย์ชัยฯ ไม่ไกลจาก รพ.รามาธิบดี ด้วย ^o^
สีสันของรถมากมาย...ดูๆไปก็เพลินดี เหมือนงานศิลปะเลย ^v^
"นกพิราบ" สัญลักษณ์ของสันติภาพ ณ สวนสันติภาพ ช่างเหมาะกับชื่อจริงๆ
ผลอะไรก็ไม่รู้ ดูน่ากินมาก แต่ข้าพเจ้าก็ไม่กล้ากิน กลัวได้เป็นข่าวว่าหมอตะกละจนต้องเข้าโรงพยาบาล
ช่วงที่เครียดๆ ข้าพเจ้าได้ไปอ่าน note ของเพื่อนใน facebook ที่เค้าได้นำคำสอนของหลวงพ่อชามา post ไว้ อ่านแล้วรู้สึกได้ข้อคิดดีเลยขอนำมาบันทึกแบ่งปันไว้
เรื่องคนเลี้ยงไก่- จากหลวงพ่อชา
มีคนเลี้ยงไก่ 2 คน
คนที่ 1 ทุกเช้าจะเอาตะกร้า เข้าไปใน โรงเรือนเลี้ยงไก่
แล้วก็เก็บ "ขี้ไก่" ใส่ตะกร้ากลับบ้าน!! แล้วทิ้งไข่ไก่ ให้เน่าไว้ในโรงเรือน
เมื่อเขาเอาขี้ไก่กลับถึงบ้ าน ทั้งบ้านก็เหม็นหึ่ง ไปด้วยกลิ่นขึ้ไก่ !!!
คนทั้งบ้านต้องทนกับ กลิ่นเหม็น!!!
คนเลี้ยงไก่คนที่ 2 เอาตะกร้าเข้าไปในโรงเรือนเ ลี้ยงไก่
เก็บไข่ไก่ใส่ตะกร้าเอากลับ บ้าน เขาเอาไข่ไก่ลงเจียว กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วบ้าน
คนทั้งบ้านได้กินไข่ เจียวแสนอร่อย ไข่ไก่ที่เหลือ เขาก็เอาไปขาย แล้วได้เงินมาใช้จ่ายในบ้าน
ทุกคนใน บ้านมีความสุขมาก.....
ในชีวิตของเรา พวกเราเป็นคนเก็บ "ไข่ไก่ " หรือเก็บ "ขี้ไก่"
เราเป็นคนเก็บ "ขี้ไก่" โดยเฝ้าแต่เก็บเรื่องร้ายๆ แย่ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตเราไว้ใน หัวของเรา
และมีความทุกข์ตลอดเวลาที่ค ิดถึงมัน!!!
หรือเราเป็นคนที่เก็บ "ไข่ไก่" เราจดจำสิ่ง ที่ดีๆ ที่เกิดในชีวิตของเรา
และมีความสุขทุกครั้งที่คิด ถึงมัน!!
คนเราส่วนใหญ่ชอบเป็นคนเก็บ "ขี้ไก่"
เราถึงต้องเป็นทุกข์ตลอดเวล า เรื่องความเสียใจ ความผิดพลาด ความเจ็บใจ ฯลฯ
มักจะติดอยู่ในใจของเรา นานเท่านาน
ถ้าเราอยากมีความสุขในชีวิต
เลือกเก็บ "ไข่ไก่" กับชีวิต
ทิ้ง "ขี้ไก่" ไปเถอะ
ชีวิตของเราจะได้มีความสุขซ ักที
ทุกสิ่งล้วนมีคุณค่าในตัวของมันเอง ขึ้นอยู่กับว่า เราจะมองเห็นหรือไม่เท่านั้นเอง!!!
สู้ๆๆ เนี่ย ฟังดูดี แต่สาธุเนี่ย..ฟังดูแล้วมันยังไงๆ อยู่นา...
ดาวไม่ใช่พระ ไม่ต้องมาสาธุหรอกค่ะ 555
ปล.ถ้าคำว่าสาธุ น่าจะใช้ได้กับบุคคลที่อยู่ในศีล ในธรรม ผู้อาวุโส(อิอิ) หรือผู้ที่เคารพนับถือที่สนิทๆหน่อย ดาวคิดว่าจะเอาไว้ใช้กับบันทึกท่านสามบ้าง คงจะเหมาะสมดี 555
สวัสดีค่ะ..คุณหมอดาว
บี๋มาเยี่ยมคุณหมอดาวค่ะ กลัวคุณหมอจะเหงาเพราะต้องมาใช้ชีวิตอยู่เมืองกรุง ซึ่งช่วงแรกๆ ต้องปรับตัวนิดหน่อยนะคะ แต่เดี๋ยวก็ชินเองค่ะ
บี๋เองก็เคยเข้าไปอยู่เมืองกรุงมาเกือบ 10 ปีค่ะ ช่วงหลังอยากย้ายกลับมาอยู่ใกล้บ้านที่ต่างจังหวัด เมื่อมีจังหวะและโอกาสในเรื่องหน้าที่การงานจึงย้ายกลับมาเป็นสาวบ้านนอกค่ะ
เพิ่มค้นพบว่าชีวิตต่างจังหวัดมีความสุขเหลือเกิน อากาศดี บรรยากาศดี อัธยาศัยไมตรีของคนรอบข้างดี คุณภาพชีวิตดีมาก ไม่เร่งรีบ รู้สึกได้ว่าเวลาในตัวเราเดินช้าลงแต่สุขและนิ่งสงบดีค่ะ
ยืนยันได้เลยว่าไม่มีที่ไหนจะสุขเท่าต่างจังหวัดบ้านของเราทั้งคู่แล้วหล่ะคะ
ขอให้สาวเมืองกรุง(ช่วงนี้) ปฏิบัติภาระกิจสำเร็จลุล่วงไวๆ นะคะ จะได้กลับบ้านไวๆ ค่ะ
สู้ๆ นะคะ :-)
สวัสดีค่ะคุณหมอดาวคนสวย
* ชีวิตคนกรุงเต็มไปด้วยความรีบเร่ง คนมีเยอะ หากไม่เร่งเดี๋ยวจะไม่ทันคนอื่นเขา
* เราเคยใช้ชีวิตอยู่ต่างจังหวัด ที่ไม่ต้องรีบร้อนไปไหนมาไหนก็สะดวก พอมาเจอสภาพแบบนี้ก็รู้สึกอึดอันบ้าง.... เป็นธรรมดา แต่พอปรับตัวได้ เราก็จะชิน ฮิ ฮิ ชีวิตแบบนี้ หากมองในแง่บอกก็ดีนะคะ เป็นรีบทำอะไรเร็วๆ เหมือนได้ออกกำลังไปในตัว ฮิ ฮิ
* ก็ควงเหมือนที่หมอดาวบอกนะคะ ทุกสิ่งมีดีอยู่ในตัวขึ้นอยู่ว่าเราจะมองเห็นหรือไม่
* สุขกายสบายใจนะคะ พรุ่งนี้ได้พักผ่อนแล้วซินะคะ ดีใจด้วยค่ะ แต่ครูใจดีไม่ได้หยุดกะเขาเลยซักเสาร์ ....
* ระลึกถึงเสมอค่ะ
มาชิมเมนูจากไข่ไก่ และชื่นชมต้นไม้ที่กำลังเจริญงอกงามจ้า :D
ขอบคุณนะคะสำหรับคำแนะนำและกำลังใจ
ดาวก็คิดว่าสักพักดาวคงจะชินกับชีวิตเมืองกรุงล่ะค่ะ
แต่ถึงยังไงก็คงยืนยันว่าชอบบ้านนอกมากกว่าค่ะ...ก็เป็นเด็กบ้านนอกนี่นา อิอิ
คุณบี๋สบายดีนะคะ...ขอบคุณอีกครั้งที่แวะมาเยี่ยมเยี่ยน มีความสุขมากๆ ค่ะ สูดอากาศบริสุทธิ์ของต่างจังหวัดเผื่อดาวด้วย ^^
ช่วงนี้เหนื่อยง่าย สงสัยเพราะปลาร้าในเลือดต่ำแน่ๆ เลย ฮ่าๆ
ดาวทำงานทุกวันไม่มีวันหยุดหรอกค่ะ...วันที่ว่าได้หยุดคือทำงานครึ่งวัน ยังไงก็ต้องไปดูคนไข้ตอนเช้าตลอด ไม่มีวันหยุดราชการค่ะ
บางทีก็รู้สึกอยากอยู่เฉยๆ ซักวัน...แต่ก็นั่นแหล่ะค่ะ ก็เราเลือกที่จะมาเรียนรู้แล้วนี่คะ ดาวก็คงต้องใช้เวลาสามปีแห่งการเรียน เก็บเกี่ยวความรู้และประสบการณ์ให้มากที่สุดค่ะ กำลังทำจิตใจให้สนุกกับการเรียน เพราะไม่ว่างานจะหนักแค่ไหน หากเราสนุกกับงานที่ทำ ก็จะไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยแถมงานที่ทำก็มีคุณภาพ จริงไหมคะ? แต่อย่างแรกคงต้องรักในสิ่งที่ทำก่อน...^^
คิดถึงพี่ครูค่ะ...สักวันคงได้มีโอกาสพบพี่ครูตัวเป็นๆ อิอิ
ขอบคุณอ้น
สำหรับเมนูไข่ไก่...แย่หน่อยนะ เราทำอาหารไม่อร่อย ฮ่าๆ
..ดีจังนะคะที่คิดเชิงบวก เห็นประโยชน์จากบางอย่างที่คนอื่นร้อง "ยี้.. ขี้ไก่"
.. ชีวิตในกทม. แม้จะเร่งรีบ แต่บางบ้าน มีสวนไว้พักผ่อนสบายใจ เช่น บันทึกนี้..เชิญไปชมคลายเครียดค่ะ..
http://gotoknow.org/blog/nongnarts/270687
เป็นชาว ไก่ ทหาร ม้า ไปแล้วคุณหมอบ้านเรา
ดอกบัวสวยจังเลยค่ะ...สำหรับคนมีบ้านที่กรุงเทพฯ ก็มีที่ทางให้ทำสวนสวยๆ คลายเครียด เดี๋ยวดาวจะแวะไปชมสวนนะคะ
ขอบคุณที่แวะมาชวนค่ะ
ท่าน ผอ.สบายดีนะคะ...ระลึกถึงเสมอค่ะ
อุตส่าห์เอาภาพมาโปรโมท แต่ดาวว่าที่จะขายออกน่ะ น่าจะเป็นน้ำเก๊กฮวยมากกว่านะคะ ฮ่าๆ
เข้าเน็ตดึกเพราะเพิ่งจะลงเวรค่ะ...แต่จะไปนอนแล้วล่ะค่ะ
ปล.พี่แอ๊ดก็มาดึกเหมือนกันแหล่ะ อิอิ
สวัสดีครับ
ขอให้ครูจ่อยพบแต่สิ่งดีๆ เช่นเดียวกันค่ะ