เลือกอยู่นานว่า  จะเป็นเรื่องในหมวดใด  สุดท้ายเลยเลือกหมวดสังคม  เพราะเป็นเรื่องในสังคมเมืองหลวง  ที่ต้องใช้รถยนต์เป็นปัจจัยที่ห้า ในชีวิตประจำวัน 

วันนี้  ต้องไปอบรมเพื่อรับความรู้  โดยนำรถยนต์ไปจอดในที่ที่ทางสถานที่อบรมจัดไว้ให้  โชคดีที่ไปแต่เช้า  เลยยังมีที่จอดรถว่าง  บนชั้นสุดท้าย 

กำลังจะเดินหน้าเพื่อถอยหลังเอาท้ายรถเข้าไปในซอง  ก็มีรถยนต์คันหนึ่งมาจ่อและใจร้อน เดินหน้ามาด้วยกัน  โดยไม่รอให้ครูอ้อย ที่มาก่อนจอดรถให้เรียบร้อยก่อน 

ครูอ้อยเลยตัดความรำคาญ  ด้วยการนำหน้ารถเข้าไปในซองเลย  และคิดต่อไปว่า.....เวลาออก  ก็เอาท้ายออกก็ได้  

จากนั้น  ครูอ้อยก็จอดนิ่งแต่ยังไม่ดับเครื่องเพราะยังนำเอกสารใส่กระเป๋าไม่หมด  ในขณะที่กำลังสาละวนกับการเลือกเอกสาร  รถคันนั้นก็ถอยหลังมาจอดข้างๆครูอ้อย  แถมยังเปิดประตูมากระแทกรถของครูอ้อยเสียงดัง....บึ๊ก 

ครูอ้อยตกใจ  จึงเหลียวหลังไปดู  เห็นคนขับเป็นผู้ชายและพูดกับครูอ้อยว่า.....ขอโทษ 

ครูอ้อย  ลงจากรถไม่ได้ในทันที  ที่จะลงมาดูว่า  รถมีรอยหรือไม่.....ฮา  รถของครูอ้อย  ไม่มีบุบ....แต่ของเขา  ไม่แน่  ถลอกหรือเปล่า.....

ขอโทษ....เป็นคำพูดที่เขา บอกมา 

คำว่า.....ขอโทษ  จะออกมาอีกไหม  หากครูอ้อย  ไม่ได้นั่งอยู่ในรถ