ราชพฤกษ์ช่อใหม่ โบกไสวกลางสายลม

สวัสดีคะเพื่อนชาวบล็อกที่น่ารักทุกคน

วันนี้น้องเมย์มีเรื่องอยากจะเล่าให้ฟังด้วย

น้องเมย์เป็นเด็กภาษาไทยเรียนที่ ม. ราชภัฏสุราษฎร์ธานีคะ

น้องเมย์มีความสุขมากที่ได้เรียนที่นี่เพราะว่าอาจารย์ท่านน่ารักใจดีอีกต่างหาก

มีอาจารย์ท่านหนึ่งอายุ 64 ปีแล้วแต่ว่าท่านก็ยังมาสอน

เพราะว่าท่านอยากสร้างครูให้สังคม ท่านมีตำเเหน่งหน้าชื่อเป็นถึง 

ศ.ดร. ชวน เพชรแก้ว

แต่ว่าท่านก็ไม่ถือตัวเลยสักนิด

การเรียนการสอนของท่านก็มีประสิทธิภาพ

ท่านเป็นครูมืออาชีพโดยแท้จึงเป็นเเรงบันดาลใจให้น้องเมย์อยากเป็นครู

และมีจิตสำนึกที่ดีในการทำงานเพื่อสังคม

ท่านบอกว่า เราไม่จำเป็นต้องเรียนเก่งก็ได้ขอเเค่เป็นคนดีของสังคมก็พอแล้ว

ความขยันมาเป็นที่หนึ่ง

รับผิดชอบงานเพียงเท่านี้ก็อยู่ได้เล้ว

ครั้งแรกน้องเมย์คิดว่าต้องยากแน่เลยเพราะเรียนระดับปริญญา

แต่ถ้าเราเอาใจใส่กับมันก็คงไม่ยากเกินไป

อีกอย่างคืออย่าละความพยายามนั้นเสียความสำเร็จก็จะอยู่เบื้องหน้าได้ไม่ยากคะ