ประวัติศาสตร์ที่ นำพาไปสู่การค้นหา

หลังจาก การใช้เทคโนโลยี่ไอซีที ในการรับส่งข้อมูล และการสืบค้นประวัติศาสตร์ประเทศจีนยุค ดร.ซุนยัดเซ็น ซึ่งป๋าได้เล่าให้ฟังตั้งแต่เด็กๆ ยิ่งประทับใจในผู้นำทางจิตวิญญาณท่านนี้ จำได้ว่าตอนเป็นเด็ก ที่อยู่จ.สตูลจะเห็นภาพในหลวง แขวนอยู่ในบ้านชาวจีน นอกเหนือจากนั้นก็จะมีภาพ ดร.ซุนยัดเซ็น จนชินตา

ชีวิตความเป็นอยู่ตอนเด็กๆของครอบครัวหลินฮุ่ย เสื้อผ้าของใช้ อาหารการกินส่งมาจากปีนัง ประเทศมาเลเซียแทบทั้งสิ้น จึงไม่ทราบว่าชีวิตความเป็นจริงของคนไทยส่วนใหญ่เป็นอย่างไร จนโตค่อยๆเรียนรู้ไปที่ละเล็กทีละน้อย ทั้งการแต่งตัว ความเป็นอยู่ ตลอดจน อาหารการกินแบบไทยแต่ละภูมิภาค จนบัดนี้หลินฮุ่ย กินเผ็ดได้เล็กน้อย แต่สิ่งที่เป็นประโยชน์มากที่สุดต่อชีวิตหลินฮุ่ย คือการใช้ชีวิตอยู่ในต่างแดน ไม่ว่าใน ฮอลแลนด์ อเมริกา หรือฝรั่งเศส ในสมัยที่ต้องไปเรียนที่นั่น ไม่มีปัญหาในเรื่องความเป็นอยู่ อาหารการกิน เป็นผลลัพท์จากฝีมือการเลี้ยงดูจากคุณแม่ซึ่งเป็นลูกบาบ๋า (ย่าหยา/ยอนย่า ) ที่มีฝีมือในการทำอาหารล้ำเลิศยิ่งนัก คุณแม่ทำอาหาร จีนฮกเกี้ยน อาหารเพอรานากัน(มาเลย์ ผสมจีน) อาหารจีนแผ่นดินใหญ่ อาหารฝรั่งตะวันตก นับว่าเป็นวาสนายิ่งนักที่ได้มาเกิดเป็นลูกของท่าน

หลังจากค้นคว้าหาข้อมูล แลกเปลี่ยนกับน้องชาย จนพร้อมถึงระดับหนึ่ง น้องชายคนเดียวของอาม่า ที่อยู่ที่ฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ก็วางแผนเดินทาง ออกตามหาบ้านเกิด และครอบครัวของป๋า ในประเทศจีน ซึ่งออกเดินทางในสัปห์ดาแรกของเดือนนี้ค่ะ หวังว่าเราคงได้เจอบรรพบุรุษของเราที่นั่น หากมีความคืบหน้าจะได้นำมาเล่าสู่กันฟัง สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของครอบครัวในยุคไอทีค่ะ