พระอริยเจ้า ๖ แผ่นดินแห่งถิ่นระยอง

ลำนำประวัติอมตะสงฆ์

คือศรัทธาที่มิแปรเปลี่ยนตามกาลเวลา   

จังหวัดระยองเป็นที่หนึ่งที่มีความเจริญรุ่งเรืองในทางพระพุทธศาสนามากจะเห็นได้ว่าการที่เกิดปูชนียสถานที่มีคุณค่า ตำนาน เรื่องราว และบุคคลสำคัญมากมายที่เป็นที่รู้จักและชาวพุทธให้ความเคารพนับถือ ซึ่งแต่ละท่านต่างก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นพระอริยสงฆ์ที่มีคุณธรรมอันวิเศษในทางพระพุทธศาสนาทั้งสิ้น ยกตัวอย่างที่เป็นที่รู้จักก็เช่น หลวงปู่ทิม อิสฺสริโก วัดละหารไร่ ,หลวงปู่วงศ์ วัดบ้านค่าย หลวงปู่คร่ำ วัดวังหว้าฯลฯและอีกมากมาย ที่ยังไม่ได้กล่าวถึง ซึ่งจะได้นำประวัติและเรื่องราวของท่านทั้งหลายมากล่าวในลำดับต่อไป ซึ่งหนึ่งในพระอริยสงฆ์ ผู้ทรงคุณทั้งหลายนั้นยังมี หลวงปู่ทอง หรือพระวินัยธรทองแห่งวัดน้ำคอก ซึ่งเป็นที่นับถือและเลื่อมใสของชาวระยอง เนื่องด้วยเมื่อผู้ใดมีความทุกข์ไม่สบายใจต้องการที่พึ่งทางจิตใจ ก็ล้วนไปที่วัดเพื่อขอบารมีท่านช่วยเหลือในเรื่องต่างๆและก็ได้รับผลสำเร็จตามที่ได้ขอในทุกรายไป ซึ่งชาวตำบลน้ำคอกมีความเชื่อว่าหากจะบนบานต่อหลวงพ่อให้สัมฤทธิ์ผลก็จะต้องบนบานด้วยการนำกลองยาวมาแสดงถวายต่อหน้าที่วิหารหลวงพ่อ ซึ่งนี่ก็เป็นอีกประเพณีหนึ่งที่มีการปฏิบัติสืบเนื่องกันมา

    สำหรับประวัติหลวงพ่อนั้นในตอนนี้จะกล่าวพอสังเขปว่า ท่านเกิดในปีพ.ศ.๒๓๕๑ ซึ่งอยู่ในรัชสมัย ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ ๑ และมีการสันนิษฐานว่าท่านคงจะบรรพชาอุปสมบทในราวปี พ.ศ.๒๓๗๑ และได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดน้ำคอกเมื่ออายุ ๓๖ ปี บวชได้ ๑๖ พรรษาและได้มรณภาพในปี พ.ศ.๒๔๕๖ สิริรวมอายุ ๑๐๕ ปี บวชได้ ๘๕ พรรษา

   ส่วนรายละเอียดและเรื่องราวต่างที่เกี่ยวกับท่านจะขอนำเสนอในตอนต่อไป ซึ่งประวัติหลวงปู่ทองนั้นยังไม่เคยมีผู้ใดได้รวบรวมมาก่อนจึงเป็นการยากที่สืบค้นข้อมูลเพราะว่าเป็นเรื่องที่ผ่านมาค่อนข้างนานและไม่มีการรวบรวมไว้อีกทั้งผู้คนที่มีชีวิตเกิดทันท่านก็เหลือน้อยเต็มที แต่ประวัตินี้ผมได้รวบรวมไว้ครั้งแรกเมื่อ ปี๒๕๔๕ ตอนอายุ ๑๖ ปีซึ่งมีท่านพระครูมงคลวรวุฒิ(เมี้ยน สิริปญฺโญ)เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันของวัดน้ำคอกเก่าเป็นผู้ให้ข้อมูลเป็นสำคัญและผู้อาวุโสอีกหลายท่าน