ผมเปิด Blog นี้ เพื่อให้หลาย ๆ ฝ่ายช่วยกันส่งความคิดเห็นมาเพื่อช่วยการปฏิรูปการศึกษาไทยให้ได้ผล
- ประเด็นแรก ก็คือ การปฏิรูปครั้งที่ 2 คือ การปฏิรูปพฤติกรรมของผู้บริหาร ครู ผู้ปกครองให้มองคุณภาพการศึกษาเป็นหลัก
- ประเด็นที่ 2 ต้องปฏิรูปวิธีการเรียนรู้ทั้งอย่างเป็นทางการ และไม่เป็นทางการ ซึ่งผมขอแนะนำทฤษฎี 4L's กับ 2R's ของผม (สำหรับท่านที่ยังไม่ทราบคลิ๊กที่ http://www.chiraacademy.com/concept.html)
- ประเด็นที่ 3 ต้องเน้นการเรียนที่นำไปทำมาหากิน สร้างสัมมาอาชีพได้ ไม่ได้มีแต่ปริญญาแต่ขาดหรือต้องเสริมปัญญาให้มากขึ้น
- ประเด็นที่ 4 ตัวละครต้องมีมากขึ้น แต่เข้มข้นและมีบทบาทที่สูงขึ้น วันก่อนผมไปสอนปริญญาโทวารสารที่ธรรมศาสตร์ นักศึกษาซึ่งทำอาชีพสื่อ สนใจที่มาร่วมพัฒนาการศึกษา เพื่อสร้างทุนมนุษย์ร่วมกัน
- ประเด็นที่ 5 บทบาทของ กศน. ต้องมากขึ้น ต้องมีการสร้างพลัง กศน. ให้มีบทบาทสูงขึ้นเรื่องการสร้างสังคมการเรียนรู้ของคนไทยทุกกลุ่ม ทุกภาค ดดยเฉพาะภาคที่ยากจนให้เขามีปัญญาเพื่ออยู่รอดและยั่งยืน ผมโชคดีได้ร่วมมืออยู่บ้างแล้ว ท่านที่สนใจลองติดตามได้ที่ http://gotoknow.org/blog/chiraacademy/349213
- http://gotoknow.org/blog/chiraacademy/293323
- http://gotoknow.org/blog/chiraacademy/270328
ช่วยกันคิดคนละไม้คนละมือนะครับ ก่อนที่สังคมไทยจะล้มละลายทางปัญญา
จีระ หงส์ลดารมภ์
สังคมไทย....กำลังจะล้มละลายทางปัญญาแล้วหรือไม่ค่ะ แค่คำที่เรียกขานผู้มาเรียน นักศึกษา นักเรียนว่า "ลูกค้า" ผู้เกี่ยวข้องของบ้านเมืองคงต้องแก้ปัญหาแบบถอนรากถอนโคนกันเลยหรือไม่ ในเมื่อทุกวันนี้มุมมองของการให้การศึกษาและการรับการศึกษาเปลี่ยนไป ขออนุญาตแลกเปลี่ยนค่ะ อ.จีระ
ในความเห็นผมเนี่ยผมมองว่าการศึกษาเรามันเน้นการสร้างทุกข์ แทนที่การศึกษาจะสร้างสุข ที่มันทุกข์กันอยู่ทุกวันี้ เพราะเราเอาการศึกษาไปรับใช้คนอื่นหมดเลย เช่นรับใช้ชาติ รับใช้ทุน รับใช้ศาสนา แทนที่การศึกษาจะรับใช้ตัวเด็ก เพราะฉนั้นการศึกษาเองก็ไม่ได้วางอยู่อย่างลอยๆ มันโยงใยเข้ากับความผิดรูปบิดร่างของสังคมด้วย ผมมองว่าการจะปฏิรูปการศึกษาในรอบต่อไป มันต้องเอาให้ชัดก่อนว่า เราอยากให้เด็กเรา อยากให้ประชาชนของเรารมีความสุขไหม แล้วการศึกษาอย่างที่ทำให้เด็กไทย คนไทยมีความสุขจะจัดกันอย่างไรื การสอนให้ประกอบอาชีพได้อย่างเดียวอาจไม่มีสุข ยิ่งบอกกันว่าจะปฏิรูปครู เด็กยิ่งถูกละเลยแล้วครูก็ยิ่งทุกข์ ไปลงที่เด็ก ผมไม่เห็นด้วยเลยกับการใช้คำประเภท ทรัพยากรมนุษย์ หรือทุนมนุษย์ ที่เห็นได้ชัดว่า เป้าหมาของการสร้างสรรค์การศึกษาให้เด็ก หรือประชาชนไม่ได้อยู่ที่ตัวของเขาสติปัญญาของเขา แต่มีเป้าหมาย ในการใช้เขาเป้นทุนสำหรับทำอะไรบางอย่าง เห็นด้วยกับเรื่องบทบาทของการศึกษานอกโรงเรียนแต่ว่าต้องไม่ใช่ กศน. อย่างที่เป็นอยู่ในประเทศไทยตอนนี้ แม้ว่าบทบาทเรื่องแหล่งเรียนรู้ของกศน.จะมีมากขึ้น แต่ ก็ยังมองว่ายึดติดกับระบบ เข้าถึงยาก และเป็นกศน. เพื่อทุน เพื่อชาติ เพื่อพ่อค้ามากกว่ากศน.เพื่อความสุข และปัญญาหรือการส่งเสริมพลังแห่งการสร้างสรรค์ของคนในสังคม