ชมรมคนรักชีวเคมี

29 มิถุนายน 2553

ช่างเป็นวันที่ฉันได้เรียนรู้อะไร ๆ จากการประชุมของนิสิตของฉันมากมาย และยิ่งรู้สึกภาคภูมิใจในตัวของพวกเขามากขึ้น ๆ

ครบปีที่ชมรมนิสิตนี้ได้ก่อตั้งกันขึ้น เพื่อพัฒนาห้องปฏิบัติการของเขาให้ดีขึ้น เพื่อเป็นตัวกลางระหว่างอาจารย์กับนิสิต และเพื่อพัฒนาตัวเขากันเองให้สมกับเป็นบัณฑิตในอุดมคติของมหาวิทยาลัย

ในการประชุมวันนี้ ฉันเห็น...

- ความเป็นผู้นำของปุ้ม นิสิตปริญญาเอก ประธานรุ่น 2 ขยายวงสู่น้อง ๆ ปริญญาตรี ชักชวนน้องด้วยน้ำเสียงสดชื่น แจ่มใส ใคร ๆ ก็อยากมาร่วมวงด้วย เป็นตัวแทนของชมรมไปในที่ประชุมระดับคณะ แสดงให้เห็นพลังและความรักในชมรมของเราได้ในทุกสถานที่

- แอน ตัวเล็กงานใหญ่ ยังคงเสียสละให้แก่ชมรมอย่างต่อเนื่องในหน้าที่เลขา

- ความเป็นนักเทคโนโลยีของมิติ(ปโท) เข้ามาแก้ไขปัญหาของความไม่ค่อยจะมีเวลาของพวกเราทั้งหมด

- ความเป็นนักวางแผนที่สมบูรณ์ของอัดกะเอย (ปโท)ช่วยกันร่างผังการแบ่งงานใหม่ ให้ลดงานที่จะไปกองอยู่กับปุ้ม ให้กระจายไปยังผู้รับผิดชอบอื่น ๆ

- นักวิทยาศาสตร์กบ (ป โท) สามารถวางแผนกิจกรรมเพื่อสังคมที่จะดำเนินการภายใต้ข้อจำกัดด้านงบประมาณของชมรมพร้อมข้อเสนอในการจัดการการเงินในชมรมให้สอดคล้องกับทิศทางการทำงาน

- แถมด้วย- แผนการจัดการกีฬาฮาเฮที่ก่อให้เกิดความสามัคคีในพวกเราของอัดและคณะ ยังไม่ได้ลงเล่นก็เห็นความสุขอยู่รำไร

- Biochem camp ที่จะวางแผนและดำเนินการโดยน้อง ๆ ป ตรี มีออมสิน โบล เป้ เทียนด้วยขั้นตอน วิธีที่ฉันเชื่อว่า...สุดยอด

- นิว เตรียมจัดฝึกทักษะการใช้เครื่องมือให้น้อง ๆ

ฯลฯ

ในมหาวิทยาลัย ลูกศิษย์ที่รักของฉันไม่ได้มีพัฒนาการเฉพาะด้านสติปัญญา แต่ยังมีความสมบูรณ์ทั้งทางด้านกาย จิด และ สังคม พร้อมจะเจริญงอกงามในทุก ๆ ที่