วิถีชีวิตคนเราควรเดินตามทางสายกลางจะทำอะไรก็ควรยึดถึงทางสายกลางไว้นั้นแล.

ชีวิตคือการเดินทางท่าจะจริง  เพราะการเดินทางไปในทุกที่ล้วนมีชีวิตจิตใจที่สัมผัสจับต้องได้  ทุกเส้นทางมีวิถีชีวิตให้ศึกษาทุกซอกทุกมุม  ยามเย็นใกล้ค่ำแล้วของวันศุกร์ที่ 25 มิ.ย. 2553 ที่ผ่านมา  ยูมิและครอบครัวเดินทางขึ้นไปนอนในเขตเมืองคอนพอตอนเช้าของวันเสาร์ก็ได้มีโอกาสไปเป็นอาจารย์พิเศษสอนระดับ ป. โท

พระคุณเจ้านิสิต ป. โท กำลังร่วมกันฉันเพล

 เกี่ยวกับพัฒนาการประวัติศาสตร์ทางพระพุทธศาสนา ด้วยการวิเคราะห์เจาะลึกถึงวิถีเจ้าชายสิทธัตถะออกบวชโดยมุ่งไปยังแคว้นมคธ ภายหลังบวชได้ตรัสรู้ธรรมเป็นพระพุทธเจ้าแล้วกลับไปปักหลักอยู่อาศัยในแคว้นโกศลนานเท่านานเพราะเหตุใด  นอกจากนั้นยังมีประเด็นการถามตอบของบรรดานิสิตที่ยิงปัญหาอกมาเป็นชุดแบบตอบไม่ทันเอาเสียเลยละ...อิ อิ อิ

เช่น...วิเคราะห์ความรู้กับปัญญา...พระอรหันต์ฆ่าตนเองตายผิดศีลหรือไม่...นักบวชสิทธัตถะฆ่ากายในกายจนท้ายสุดฆ่าได้พ้นคือนิพพานผิดศีลหรือไม่...

สภาพของห้องเรียนช่วงพักกำลังจะเริ่มเรียน...

ในจำนวนนิสิตมีพระเถรผู้ใหญ่หลายรูปและครูบาอาจารย์ล้วนเคยศึกษาด้านพระพุทธศาสนามาแล้วส่วนมากรวมนิสิตเรียน ป. โท ห้องนี้มี 40 รูป/คน เราเรียนวันเสาร์ตั้งแต่ 9 โมงเช้าไปพักฉันอาหารหรือกินข้าวเที่ยงกลางวันแล้วเรียนการต่ออีกไปถึงเกือบบ่าย 4 โมง คือเรียนภาคเช้า 3 คาบและภาคบ่าย 3 คาบนั้นเอง

เสื้อสีเขียวคือ อ. สิทธิโชค  ( เพื่อนยูมิสมัยเรียน ป. ตรี )

บางช่วงได้แนะนำเว็บให้บรรดานิสิตได้สนใจเพื่อจะได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้คือเว็บ  Gotoknow นี้เองละ...ได้แนะนำในหน้าแรกของเว็บนี้และสิ่งสำคัญที่ผู้ใช้ต้องเรียนรู้และปฏิบัติตามกฎกติกาโดยเน้นย้ำถึงผู้ที่เข้ามาบันทึกในเว็บนี้มีภูมิรู้ภูมิธรรมมากหลายและมีมากผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านมีทุกศาสตร์ที่ให้แลกเปลี่ยนเรียนรู้  และได้เปิดเข้าไปศึกษาบางกรณี...ถือว่าเป็นการแนะนำให้ผู้เรียนได้มีเว็บสำหรับเข้าไปเรียนรู้ด้วยตนเองเพื่อสร้างองค์ความรู้ในอีกมิติหนึ่ง...

หน้าชั้นเรียน...

หลังจากการเรียนเสร็จสิ้นก็ขับรถออกจากเมืองนครศรีธรรมราชตลอดเส้นทางเจอสายฝนอย่างหนักพอถึงบ้านพักในเขต อ. หัวไทรต้องหาน้ำมะนาวเอาหนึ่งลูกบีบใส่แก้วผสมน้ำเปล่ามาดื่มพอชุ่มคอชื่นใจเพราะอาจใช้เสียงเยอะเกินพอดี...หลังได้พักผ่อนนอนหลับตื่นมาตอนเช้าของวันอาทิตย์ได้เดินรับลมชมวิวตามริมทะเลอ่าวไทยแบบสบาย ๆ และตอนนี้ก็เดินทางถึงที่พักเมืองหาดใหญ่เรียบร้อยแล้ว...แง่คิดการทำอะไรเกินความพอดีนั้นก็ไม่เกิดผลดี  วิถีชีวิตคนเราควรเดินตามทางสายกลางจะทำอะไรก็ควรยึดถึงทางสายกลางไว้นั้นแล.