นิทาน สะท้อนภาพของสังคมบางประการ

ในบางสถานการณ์กับเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามา เลยทำให้นึกถึงนิทานเรื่องหนึ่ง ที่แม่เคยเล่าให้ฟังในสมัยเด็ก ๆ

หมูทำนา หมากินข้าว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่สัตว์ต่าง ๆ พูดได้

คนได้เลี้ยงสัตว์ไว้ทำงาน ๒ ตัวคือ  หมู กับ หมา

แต่ละวันคนก็จะส่งให้ทั้งหมูและหมาออกไปทำนาที่ท้องทุ่ง  แล้วตอนสายคนก็จะออกไปตรวจผลงาน

ครั้งหนึ่ง หมูกับหมา ออกไปที่ท้องนาแต่เช้า

หมูเริ่มใช้จมูกไถนาผืนกว้าง ในขณะที่หมานอนอยู่ใต้ร่มไม้อย่างสบายใจ

หมูใช้จมูกไถกับผืนดินจนจมูกเป็นอย่างที่เห็นอยู่ แล้วนาก็ถูกไถจนหมด ทั้งหมูก็เหนื่อยสุดชีวิต เลยเข้าไปนอนพักใต้ร่มไม้

ฝ่ายหมา ตื่นขึ้นมา ให้ท้องนาเสร็จแล้ว ทั้งคนก็ใกล้จะมาตรวจความเรียบร้อย มันจึงรีบลุกออกไปวิ่งย่ำบนผืนดินที่หมูได้ไถไว้จนทั่ว ท้องนาจึงมีแต่รอยเท้าของหมา แล้วไปยืนลิ้นห้อย นำลายยืดรอคนอยู่

เมื่อคนมาถึง หมาก็บอกว่า

“ไถนาเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหนื่อยมากเลย”

ฝ่ายคนเห็นหมูนอนอยู่  ก็โกรธมาก เลยปลูกหมูขึ้นมาแล้วทุบตีใหญ่ หมูจึงร้องครวญคราง

ฝ่ายหมาเห็นดังนั้น ก็หัวเราะจนกระทั่งปากฉีกไปเกือบถึงใบหู อย่างที่เราเห็นอยู่

 

นับตั้งแต่นั้นมา คนก็ทำโทษหมู โดยให้นอนในเล้าที่ชื้นแฉะ และให้กินรำข้าวเป็นอาหาร

ส่วนหมา ก็ได้นอนบนบ้านที่อบอุ่น และกินอาหารแบบเดียวกับที่คนกิน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การเรียนรู้



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

อ๋องั้นแสดงว่าหมูทำงานหนัก...หมาทำงานน้อย...คล้ายๆกับว่า

"ทำงานทั้งวันได้พันห้า เดินไปเดินมารับห้าพัน" เอะอย่างนี้ได้ไหมเนี่ย

มาอ่านนิทานก่อนนอนค่ะ....

ยินดีที่รู้จักนะ...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ขอบคุณ สำหรับนิทานดีๆ ครับ

เป็นประสบการณ์ในการใช้ชีวิต

สุวภา สมยา
IP: xxx.93.165.75
เขียนเมื่อ 

แบบนี้เขาเอิ้นว่า "หมูดุด หมาย่ำ" แม่นบ่ค่ะ พี่หนุ่มคนเก่ง

คำสำคัญ (Tags)

#นิทาน#สังคมไทย

หมายเลขบันทึก

369243

เขียน

25 Jun 2010 @ 16:23
()

แก้ไข

22 Jun 2012 @ 13:29
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก