ดิฉันจึงต้องเลี้ยงดูเจ้าสองตัวนี้จนกว่าเขาจะเข้มแข็งและดูแลตัวเองได้

       

             ด้วยวันจันทร์ที่ผ่านมา (14 มิถุนายน 2553) แม่ไก่ที่บ้านได้ฟักไข่ออกมา 12 ตัว(ไก่ฟักเองตามธรรมชาติ) ซึ่งก็เป็นเรื่องธรรมดาทั่วๆไป ที่จะมีไข่ลม บ้าง  ครั้งนี้มีไข่ที่ฟักไม่ออก จำนวน 4 ฟอง ดิฉันจึงเก็บไข่ดังกล่าวใส่กล่องกระดาษเก่าๆไว้ เตรียมฝังดิน  ผ่านไป 3 วัน จึงนึกขึ้นได้  ต้องประหลาดใจเพราะมีลูกไก่ตัวหนึ่งกำลังร้องเจี๊ยบๆ ในกล่อง ตัวยังไม่แห้งดี  จึงนำผ้ามาห่อตัวลูกไก่ไว้ ให้ได้รับความอบอุ่น ไว้กลางคืนจึงจะนำลูกเจี๊ยบตัวน้อยไปคืนอ้อมอกแม่ไก่  ด้วยคืนแรกลูกเจี๊ยบยังอ่อนแออยู่  จึงกกตัวลูกไก่ต่อ 1 วัน คืนต่อมาจึงนำไปให้แม่ไก่ แม่ไก่ก็ช่างน่ารัก ได้ยินเสียงร้องเจี๊ยบๆ  แม่ไก่ก็รีบร้องกุ๊กๆ รับลูก   แต่เจ้าลูกไก่น้อยไม่ยอมรับแม่ กลับวิ่งตามดิฉันมา  อุ้มไปคืนแม่ไก่อีกครั้ง ก็ยังวิ่งตามมาอีก ปล่อยไว้ข้างนอกตามลำพังลูกเจี๊ยบคงไม่ปลอดภัย  ดิฉันจึงต้องเป็นแม่ไก่จำเป็นไปชั่วคราว  หาที่อยู่ปลอดภัยให้  จนกว่าลูกไก่ตัวน้อยจะดูแลตัวเองได้  แล้วก็เกิดอีกเหตุการณ์หนึ่ง  จู่ๆลูกนกน้อย ไม่รู้พลัดหล่นมาจากที่ไหน  มองดูบนต้นไม้  ก็ไม่มีรังนกสักรัง  เจ้านกน้อยตัวเล็กมาก ปีกยังไม่แข็ง จึงบินไม่ได้  น่าสงสารมาก โดยธรรมชาตินกน้อยตื่นและตกใจ   เอาละซิ  เกิดมาก็ไม่เคยเลี้ยงนก อาหารลูกนกล่ะ  ช่วยลูกนกก่อนแล้วกัน  งั้นไปเป็นเพื่อนเจ้าลูกเจี๊ยบนะ  ทั้งสองตัวเจอกันครั้งแรก ทำท่างงๆ  ผ่านไปประมาณ 2-3 ชั่วโมง  ก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน  โชคดีที่บริเวณหลังบ้านมีต้นน้อยหน่า กำลังสุกพอดี  จึงนำมาป้อนลูกนก ได้รับการตอบรับด้วยดี  เจ้าลูกเจี๊ยบก็ชอบเช่นกัน  ดิฉันจึงต้องเลี้ยงดูเจ้าสองตัวนี้จนกว่าเขาจะเข้มแข็งและดูแลตัวเองได้  ทั้งสองตัวสุขภาพแข็งแรง กินเก่ง น่ารักมากค่ะ  มีภาพน่ารัก ๆ มาฝากค่ะ

 

สีเทา...เจ้าแม่ไก่

 

เจ้าลูกเจี๊ยบและเจ้านกน้อย

 

ลูกเจี๊ยบมีนี้ว 10 นี้ว

ไก่โดยทั่วไปมีข้างละ 4 นี้ว

รักกันไว้เถิด...เราเกิดร่วมโลกเดียวกัน

 

บ้านของหนู...(วันที่ 19 มิ.ย.53)

 

น่ารักไหมค่ะ

 

หนูชอบแอบมานอนกะ..น้องแมวเหมียว