สวัสดีค่ะ วันนี้ 21 มิ.ย. 53 หลังจากได้เรียนโปรแกรม Gotoknow จากท่านอาจารย์
ดร.สุรเชต แล้วก็กลับมาทำที่บ้าน อาจารย์ขาวันนี้หนูเครียดมาก เพราะกว่าจะเข้าสู่ระบบได้ใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมง แต่หนูก็พยายามเรียนรู้ด้วยตนเอง โดยไม่โทรถามอาจารย์ ไม่โทรถามเพื่อนเพราะว่ามันดึกแล้ว(5 ทุ่มกว่า) เพราะจำรหัสผ่านไม่ได้ เขียนไว้ก็หลายตัวแต่หนูมีความพยายามมาก จนเข้าสู่ระบบได้ โล่งอกที่สุดเลยค่ะ
อยากเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโรงเรียนให้ฟัง และอยากถามปัญหาที่เกิดขึ้นให้อาจารย์หรือผู้รู้ช่วยตอบด้วยนะคะ เมื่อวันที่ 19 มิ.ย. 53 ทางโรงเรียนได้พานักเรียน คณะครู กรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เดินทางไปทัศนศึกษานอกสถานที่ ที่จังหวัด ชลบุรี จันทบุรี และ ระยอง พอไปถึงวัดเขาสุกิม (วัดหลวงพ่อสมชาย) จังหวัดจันทบุรี เพื่อนครูเล่าให้ฟังว่า ทุกคนก็เดินขึ้นไปไหว้พระทางบันไดสูงกว่า 300 ขั้น ท่านประธานคณะกรรมการสถานศึกษาท่านอายุได้ 69 ปี ก็เดินขึ้นบันไดไปกับนักเรียน ท่านถอดรองเท้าออกเพื่อนั่งไหว้พระสิวลี พอไหว้พระเสร็จท่านจะเดินขึ้นไปบนกุฏิ ท่านก้มใส่รองเท้าพอลุกขึ้นกลับล้มลง ศีรษะฟาดกับพื้น คณะครูช่วยกันปั้มหัวใจ หลังจากนั้นก็นำตัวส่งโรงพยาบาลวัดเขาสุกิม เวลาต่อมาท่านก็จากไปด้วยอาการสงบ หมอลงความเห็นว่า หัวใจล้มเหลวฉับพลัน และนำศพกลับบ้านที่สารคามในคืนนั้น
นำความโศกเศร้ามาสู่ลูกหลานและญาติพี่น้องเป็นที่สุด ทุกคนที่ไปด้วยกันต่างเสียใจที่เพื่อนร่วมเดินทางต้องจากไปไม่มีวันกลับ หนูอยากถามอาจารย์ว่า คนเรามันตายง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ สาเหตุที่ทำให้ตายเพราะอะไร เรื่องบุญกรรมเก่าเกี่ยวไหม หนูสงสารลูกหลานและญาติพี่น้องท่านเป็นที่สุด เรื่องเล่าวันนี้อยากบอกว่า ความตายเป็นสิ่งไม่แน่นอน เราไม่ควรประมาทกับชีวิต จริงไหมคะ อยากทราบประวัติวัดเขาสุกิมด้วยค่ะ เพราะไม่ได้เดินทางไปกับเพื่อนเพราะติดเรียนค่ะ
ขอบคุณนะคะ คุณราชิตที่แวะมาทักทาย และฝากคำคมไว้ด้วย ขอบคุณค่ะ