เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต
ถ้าแกหัวเสีย แกจะเสียหัว
อย่าไล่สุนัขให้จนตรอก อย่าต้อนคนให้จนมุม
อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล
อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมา
ซึ่งความปราชัย
ถ้าคิดจะเป็นใหญ่ ก็จะได้เป็นใหญ่
ถ้าคิดอยากเป็นอะไร ก็จะได้เป็นสิ่งนั้น
เพราะแสวงหา มิใช่เพราะรอคอย
เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส
เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย
ดังนี้แล้ว "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้ มานะตน"
นกทำรังให้ดูไม้ ข้าเลือกนายให้ดูน้ำใจ
ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือ ผู้ที่ทำตนให้เล็กที่สุด
ผู้ที่เล็กที่สุดก็จะกลายเป็นผู้ที่ใหญ่ที่สุด
ผู้ที่มีเกียรติ คือ ผู้ที่ให้เกียรติผู้อื่น
เล่นหมากรุก อย่าเอาแต่บุกอย่างเดียว
เดินหมากรุกยังต้องคิด เดินหมากชีวิต
จะไม่คิดได้อย่างไร
เมื่อเสียหลักก็ต้องหลบอย่างฉลาด
เมื่อพลั้งพลาดต้องรู้หลีกใส่ปลีกหาง
ค่อยๆ คิด ค่อยๆทำ ค่อยคลำทาง
จึงจะย่างสู่ จุดหมายเมื่อปลายมือ
เมื่อใครสักคนหนึ่ง ทำผิด อย่าเพิ่งตำหนิหรือต่อว่าเขา
เพราะถ้าเป็นเขา
และตกอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นเดียวกับเขา
อาจจะตัดสินใจทำเช่นเดียวกับเขาก็ได้
การบริหารคือการทำงานให้สำเร็จโดยอาศัยมือผู้อื่น
ผู้ปกครองระดับธรรมดา
ใช้ความสารมารถของตนอย่างเต็มที่
ผู้ปกครองระดับกลาง ใช้กำลังของคนอื่นอย่างเต็มที่
ผู้ปกครองระดับสูง ใช้ปัญญาของคนอื่นอย่างเต็มที่
อ่านคนออก บอกคนได้ ใช้คนเป็น
เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ใช่" เขามีความหมายว่า "อาจจะ"
เมื่อนักการฑูตพูดว่า "อาจจะ" เขามีความหมายว่า "ไม่"
เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ไม่" เขาไม่ใช่นักการฑูต
เพราะนักการฑูตที่ดี จะไม่ปฏิเสธใคร
คิดทำการใหญ่ อย่าสนใจเรื่องเล็กน้อย
คนฉลาดปราดเปรื่อง เขานั่งนิ่งสงวนคม
ไม่มีใครเลี้ยงอาหารใครเปล่าๆ
โดยไม่หวังผลประโยชน์ตอบแทน
ศัตรูที่ร้ายเหลือ ไม่เท่าเกลือเป็นหนอน
น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำฉันใด เราก็กลายเป็นคนฉลาด
ในช่วงเวลาลำบากฉันนั้น
เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต
ถ้าแกหัวเสีย แกจะเสียหัว
อย่าไล่สุนัขให้จนตรอก อย่าต้อนคนให้จนมุม
อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล
อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมา
ซึ่งความปราชัย
ถ้าคิดจะเป็นใหญ่ ก็จะได้เป็นใหญ่
ถ้าคิดอยากเป็นอะไร ก็จะได้เป็นสิ่งนั้น
เพราะแสวงหา มิใช่เพราะรอคอย
เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส
เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย
ดังนี้แล้ว "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้ มานะตน"
นกทำรังให้ดูไม้ ข้าเลือกนายให้ดูน้ำใจ
ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือ ผู้ที่ทำตนให้เล็กที่สุด
ผู้ที่เล็กที่สุดก็จะกลายเป็นผู้ที่ใหญ่ที่สุด
ผู้ที่มีเกียรติ คือ ผู้ที่ให้เกียรติผู้อื่น
เล่นหมากรุก อย่าเอาแต่บุกอย่างเดียว
เดินหมากรุกยังต้องคิด เดินหมากชีวิต
จะไม่คิดได้อย่างไร
เมื่อเสียหลักก็ต้องหลบอย่างฉลาด
เมื่อพลั้งพลาดต้องรู้หลีกใส่ปลีกหาง
ค่อยๆ คิด ค่อยๆทำ ค่อยคลำทาง
จึงจะย่างสู่ จุดหมายเมื่อปลายมือ
เมื่อใครสักคนหนึ่ง ทำผิด อย่าเพิ่งตำหนิหรือต่อว่าเขา
เพราะถ้าเป็นเขา
และตกอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นเดียวกับเขา
อาจจะตัดสินใจทำเช่นเดียวกับเขาก็ได้
การบริหารคือการทำงานให้สำเร็จโดยอาศัยมือผู้อื่น
ผู้ปกครองระดับธรรมดา
ใช้ความสารมารถของตนอย่างเต็มที่
ผู้ปกครองระดับกลาง ใช้กำลังของคนอื่นอย่างเต็มที่
ผู้ปกครองระดับสูง ใช้ปัญญาของคนอื่นอย่างเต็มที่
อ่านคนออก บอกคนได้ ใช้คนเป็น
เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ใช่" เขามีความหมายว่า "อาจจะ"
เมื่อนักการฑูตพูดว่า "อาจจะ" เขามีความหมายว่า "ไม่"
เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ไม่" เขาไม่ใช่นักการฑูต
เพราะนักการฑูตที่ดี จะไม่ปฏิเสธใคร
คิดทำการใหญ่ อย่าสนใจเรื่องเล็กน้อย
คนฉลาดปราดเปรื่อง เขานั่งนิ่งสงวนคม
ไม่มีใครเลี้ยงอาหารใครเปล่าๆ
โดยไม่หวังผลประโยชน์ตอบแทน
ศัตรูที่ร้ายเหลือ ไม่เท่าเกลือเป็นหนอน
น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำฉันใด เราก็กลายเป็นคนฉลาด
ในช่วงเวลาลำบากฉันนั้น
เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต
ถ้าแกหัวเสีย แกจะเสียหัว
อย่าไล่สุนัขให้จนตรอก อย่าต้อนคนให้จนมุม
อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล
อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมา
ซึ่งความปราชัย
ถ้าคิดจะเป็นใหญ่ ก็จะได้เป็นใหญ่
ถ้าคิดอยากเป็นอะไร ก็จะได้เป็นสิ่งนั้น
เพราะแสวงหา มิใช่เพราะรอคอย
เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส
เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย
ดังนี้แล้ว "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้ มานะตน"
นกทำรังให้ดูไม้ ข้าเลือกนายให้ดูน้ำใจ
ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือ ผู้ที่ทำตนให้เล็กที่สุด
ผู้ที่เล็กที่สุดก็จะกลายเป็นผู้ที่ใหญ่ที่สุด
ผู้ที่มีเกียรติ คือ ผู้ที่ให้เกียรติผู้อื่น
เล่นหมากรุก อย่าเอาแต่บุกอย่างเดียว
เดินหมากรุกยังต้องคิด เดินหมากชีวิต
จะไม่คิดได้อย่างไร
เมื่อเสียหลักก็ต้องหลบอย่างฉลาด
เมื่อพลั้งพลาดต้องรู้หลีกใส่ปลีกหาง
ค่อยๆ คิด ค่อยๆทำ ค่อยคลำทาง
จึงจะย่างสู่ จุดหมายเมื่อปลายมือ
เมื่อใครสักคนหนึ่ง ทำผิด อย่าเพิ่งตำหนิหรือต่อว่าเขา
เพราะถ้าเป็นเขา
และตกอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นเดียวกับเขา
อาจจะตัดสินใจทำเช่นเดียวกับเขาก็ได้
การบริหารคือการทำงานให้สำเร็จโดยอาศัยมือผู้อื่น
ผู้ปกครองระดับธรรมดา
ใช้ความสารมารถของตนอย่างเต็มที่
ผู้ปกครองระดับกลาง ใช้กำลังของคนอื่นอย่างเต็มที่
ผู้ปกครองระดับสูง ใช้ปัญญาของคนอื่นอย่างเต็มที่
อ่านคนออก บอกคนได้ ใช้คนเป็น
เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ใช่" เขามีความหมายว่า "อาจจะ"
เมื่อนักการฑูตพูดว่า "อาจจะ" เขามีความหมายว่า "ไม่"
เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ไม่" เขาไม่ใช่นักการฑูต
เพราะนักการฑูตที่ดี จะไม่ปฏิเสธใคร
คิดทำการใหญ่ อย่าสนใจเรื่องเล็กน้อย
คนฉลาดปราดเปรื่อง เขานั่งนิ่งสงวนคม
ไม่มีใครเลี้ยงอาหารใครเปล่าๆ
โดยไม่หวังผลประโยชน์ตอบแทน
ศัตรูที่ร้ายเหลือ ไม่เท่าเกลือเป็นหนอน
น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำฉันใด เราก็กลายเป็นคนฉลาด
ในช่วงเวลาลำบากฉันนั้น
ไม่ รู้ เรื่อง แยก หน่อย
บท ไหน เปน บน ไหน อ่ะ ค๊าบ