ในช่วงวันหยุด วันเสาร์ วันอาทิตย์ หรือในช่วงเวลาใด ของใคร ๆ หรือของเด็กคนไหน ๆ นั้น

เด็กบางคนก็อาจจะดูหนัง ฟังเพลง เล่นเกมส์ ชมละคร แต่เด็ก ๆ ชมรมต้นกล้าคุณธรรมนี้กลับมา "เล่นกับขี้..."

ในทุก ๆ ย่างก้าวของชาว "ต้นกล้าคุณธรรม" นั้น คือ "การภาวนา"

งานทีกระทำในชีวิตประจำวัน งานที่ธรรมดา ๆ สามารถนำย้อนกลับมาเพื่อ "พัฒนา" จิตใจ

เด็กคนอื่นอาจจะรังเกียจ "ขี้" แต่ชาวต้นกล้าคุณธรรมมี "ขี้" เป็น "ของเล่น"

การเล่นของเด็กนั้นคือการ "ระบาย" กำลังที่มีอยู่อย่างเหลือล้นจากข้าวปลา อาหารที่บริโภคกันเข้าไป

เล่นดี ได้ดี เล่นชั่ว ได้ชั่ว เล่นขี้ ได้พัฒนาจิตใจให้ดี ให้ถ่ายถอนจากความยินดีกับอาหารอันสวยอันงามทั้งหลาย

มิหนำซ้ำเป็นการปลูกฝังค่านิยมการใช้ "อินทรีย์วัตถุ" เพื่อความเจริญงอกงามของ "ธรรมชาติ..."

ความเจริญใจทั้งหลายที่มาจากสิ่งของหรือวัสดุอันเป็นธรรมชาตินั้น ย่อมเจริญก้าวหน้าอย่าง "มั่นคง"

เด็ก ๆ กลุ่มนี้ไม่รังเกียจขี้ เพราะเขาทั้งหลายใช้ "ขี้" สำหรับ "ภาวนา..."