ทำอย่างไรเมื่อไปอบรม

ท่านที่ทำงานส่วนใหญ่คงมีประสบการณ์ในการไปอบรมต่าง ๆ ถ้าให้นับว่าเรื่องอะไรบ้าง ก็คงนับแทบไม่หวาดไม่ไหว และในที่ทำงานเองก็คงมีการส่งบุคลากรทุก ๆ ระดับไปอบรมแล้วแต่ว่าใครมีความเกี่ยวข้องกับหน้าที่ของตนเพียงใด ทั้งไปโดยหัวหน้าส่งไป หัวหน้าบังคับไป หรือขอหัวหน้าไป บางคนถ้าหัวหน้าไม่ส่งไปอบรมก็ส่งตัวเองไปอบรมบ้าง ซึ่งผมเองก็เคยทำแต่นาน ๆ ครั้ง ถ้าเห็นว่าหัวข้อที่จัดอบรมนั้นมีประโยชน์น่าไปเข้าอบรม ถ้าให้สรุปก็คือไปเพื่อพัฒนาคน พัฒนางานนั่นแหละครับแล้วแต่จะเรื่องอะไร
ในการอบรมที่เป็นเชิงวิชาการ ไม่ใช่การอบรมเชิงปฏิบัติการ เท่าที่ผมแอบสังเกต มักจะพบว่าการมีส่วนร่วมของผู้เข้าอบรมนั้นค่อนข้างน้อย ส่วนใหญ่เมื่อฟังไปช่วงหนึ่งก็จะเบรกทานของว่างช่วงนี้ก็จะคุยกันเสียงดังหน่อย แล้วกลับเข้าไปอบรมต่อ จากนั้นก็พักรับประทานอาหารกลางวัน แล้วก็อบรมต่อช่วงบ่าย อาจมีคนแอบงีบบ้างเนื่องจากหนังท้องตึง หนังตาหย่อน ซึ่งก็ถือว่าเป็นธรรมชาติของร่างกาย แต่อย่ากรนก็แล้วกันนะครับ เพราะจะเป็นการงีบที่ไม่ค่อยสุภาพสักหน่อย จากนั้นก็เบรกทานอาหารว่างช่วงบ่าย แล้วต่อด้วยการเข้าอบรมช่วงสุดท้าย และเมื่อวิทยากรเปิดโอกาสให้ซักถามหรือแสดงความคิดเห็นเมื่อบรรยายเสร็จ ผู้เข้าอบรมจะมีการซักถามแสดงความเห็นค่อนข้างน้อย แสดงถึงการบรรยายได้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง ชัดเจนในเนื้อหาที่วิทยากรได้บรรยายออกไป แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่วิทยากรต้องการนัก เพราะตีความได้สองอย่าง คือ เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง หรือไม่เข้าใจเลยไม่รู้จะถามอะไร บางครั้งต้องเดือดร้อนถึงพิธีกรที่ต้องตั้งคำถามแทนผู้เข้าร่วมอบรม เพื่อให้มีบรรยากาศของการแสดงความคิดเห็น การแลกเปลี่ยน ซักถามบ้าง
ดังนั้นผมขอแนะนำวิธีสร้างบรรยากาศให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ดังนี้ ครับ ท่านอาจให้วิทยากรยกตัวอย่างสถานการณ์ในเรื่องที่พูดมา เพราะส่วนใหญ่สิ่งที่เราได้ฟังจะเป็นทฤษฎี หรือแนวปฏิบัติเสียเป็นส่วนใหญ่ หรือเราอาจยกตัวอย่างของสถานการณ์ หรือเหตุการณ์ที่เราพบเจอ แล้วให้วิทยากรแนะนำว่าจะปฏิบัติอย่างไร หรือการใช้วิธีตั้งคำถามที่ Advance หน่อย โดยให้วิทยากรวิเคราะห์เรื่องที่พูดมามาเปรียบเทียบกับสิ่งที่เป็นจริงในหน่วยงานของท่านว่ามีอะไรที่เหมือนหรือต่างกัน นำไปใช้ได้จริงหรือไม่แค่ไหน ไม่ต้องกลัวว่าเราถามแล้ววิทยากรจะจับประเด็นไม่ได้ เพราะวิทยากรที่เก่งแล้วจะสามารถชี้ประเด็นให้เราพูดได้เอง แต่ถ้าคิดไม่ออก ก็ใช้วิธีแสดงความเห็น ว่าสิ่งที่วิทยากรพูดมาเราเห็นด้วยหรือไม่ เพราะอะไร และก็ชื่นชมไปในตอนท้ายว่าท่านประทับใจอะไร แค่นี้ ก็เป็นการอบรมที่มีสีสัน และช่วยพัฒนาให้เรากล้าพูดกล้าถาม แสดงว่าเรามีตัวตนอยู่ในที่ประชุมบ้างครับ
สวัสดีค่ะน้องชำนาญ
เดี๋ยวพี่อุ้มก็ไปกทม.แล้ว อบรมค่ะ
พูดซะเห็นภาพเลยค่ะนองรัก ก็มีบ้างแหละ ง่วงบ้างนะ แต่ฟังอยู่
ขอบคุณแง่คิด มุมมองที่นำมาบอกเล่า
สบายดีนะค่ะ ไม่เจอนานแล้ว
สวัสดีตอนเย็นครับพี่อุ้ม
ตอนนี้เปลี่ยนอาชีพไปฝึกอบรมแล้วหรือครับ (แซวเล่นครับ) อย่าลืมลองนำแนวคิดนี้ไปลองใช้นะครับได้ผลอย่างไรอย่าลืมเข้ามาบอกกันนะครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ
รายงานตัว แนะนำตัว คุยกัน
เบรค ทักทายกันต่อ
รับประทานอาหาร แว่บเสริมสวย
บ่าย(อาจ)หลับ หรือคุยต่อ
เบรคบ่าย...หนีกลับเลย..(อ่ะ!.ล้อเล่นค่ะ)
สวัสดีครับคุณครูป.1
ขอบคุณที่แวะเข้ามาแลกเปลี่ยนทักทายครับ ดูแล้วเด็กๆคงได้คุณครูป.1 ที่ใจดีนะครับ เขียนแบบเห็นภาพเลยนะครับ ถือเป็นสีสันของการอบรมครับ เวลาพักก็เสริมสวยบ้าง แต่บางคนที่ถึงขึ้นเข้าร้านทำผมด้วยนี่ อาจจะเกินหน้าเกินตาเพื่อนเข้าร่วมอบรมซักหน่อยครับ
สวัสดีค่ะน้องชาย
บางทีก็เบื่ออบรมนะคะ อบกันจัง แล้วคนที่อยู่ก็ขึ้นเวรหนักเอาการ
บางคนไปก็อบๆ หลับๆ ...บางคนก็อบรมเป็นอาชีพเฮ้อ...
พี่แดงมาทักทายครั้งแรก เห็นหน้าก็ทักทายบ้างนะคะ
เอาดอกไม้ที่บ้านมาฝากค่ะ
สวัสดีครับพี่แดง
ขอเป็นกำลังใจในการไปอบรมนะครับ ขอบคุณครับที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยือนนักเขียนบล๊อกหน้าใหม่พร้อมกับดอกกล้วยไม้สวย ๆ ที่แสดงถึงการดูแลเอาใจใส่ของเจ้าของเป็นอย่างดี แน่นอนครับเพราะดูแลดีจึงมีดอกกล้วยไม้สวย ๆ แล้วอย่าลืมแวะมาเยี่ยมบ่อย ๆ นะครับ