เยี่ยมญาติพี่น้อง เย็นวันศุกร์ ที่ 11 มิ.ย. เวลาหกโมงเย็นครูจ่อยออกเดินจากบ้านโนนสูง ต.โนนสูง อ.ยางตลาด จ. กาฬสินธุ์ มุงสู่จุดหมาย คือ บ้านป่าลัน ต. ปงน้อย อ.ดงหลวง จ. เชียงราย เส้นทางที่เลือกใช้ครูจ่อยเลือกเส้นทางที่ผ่านเส้นทางดังต่อไปนี้ บ้านโนนสูง - เชียงยืน - ขอนแก่น - บ้านฝาง - หนองเรือ - ชุมแพ - ภูกระดึง - หนองหิน - วังสะพุง- เมืองเลย - ภูเรือ - ด่านซ้าย - นครไทย - ชาติตระการ - ทองแสนขัน – อุตรดิตถ์ – เด่นชัย - แพร่ - ร้องกวาง - สอง- งาว- พะเยา- แม่ใจ- พาน - เชียงราย - บ้านเด่น- บ้านท่าข้าวเปลือก- บ้านปงน้อย และบ้านป่าลัน ถึงจุดหมายในเวลา ประมาณ 4 นาฬิกาของเช้าวันเสาร์ ระยะทางประมาณ 900 ก.ม.ใช้เวลาเดินทางแบบสบายๆ ประมาณ 9 ชั่งโมง หลังจากพักผ่อนนิดหน่อย ที่บ้านญาติ ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานเขยครูจ่อยคือท่าน ผอ. ไชยันต์ หลวงแก้ว ผอ.โรงเรียนอนุบาลดอยหลวง จุดแรกที่เดินทางไปเยี่ยมคือ พ่อแม่ญาติพี่น้องคุณครูจูหลิง ที่บ้าน ปงน้อย ห่างจากบ้านป่าลันประมาณ 3 กม. พอทักทายกันฉันญาติมิตรเล็กน้อยครูจ่อยและครอบครัว ก็ขอตัวขึ้นไปที่ “ หอศิลป์ครูจูหลิง” พอเห็นหุ่นเหมือนน้องจูหลิงในชุดข้าราชการครู ครูจ่อยยืนมองหุ่นนั้น และยืนสงบนิ่งคิดถึงเหตุการณ์อันเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับเธอและเพื่อนครูเมื่อประมาณสามปีที่ ผ่านมา หุ่นน้องจูหลิงเหมือนยืนรับรู้ว่าพี่ชายคนนี้มาเยี่ยม ภาพในอดีตที่เราเคยพูคคุยกันฉันท์พี่น้อง ทุกครั้งที่ได้เจอกันเมื่อครั้งน้องยังมีชีวิตอยู่เกิดขึ้นในความรู้สึกของครูจ่อยอย่างมากมาย และรู้สึกสงสารเธอในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นน้ำตาครูครูจ่อยซึมอย่างไม่รู้ตัวสงสารน้องเหลือเกิน สงสารยิ่งกว่าตอนไปงานศพเสียอีก ประมวลรูปภาพ ภาพแม่คำมีและน้องจุ้ย ในอดีต “ หอศิลป์ครูจูหลิง” เวลาผ่านไปตามลำดับ ครูจ่อยได้พูดคุยกับญาติมิตร ถามข่าวคราว ทุกข์สุขกันพอสมควรจึงขอตัวเดินทางไปเที่ยวที่อื่นๆต่อไปเราเดินทางไปเที่ยวต่อที่ "สามเหลี่ยมทองคำ แม่สายตลาดท่าขี้เหล็ก พม่า"ตามลำดับ จากการสังเกตและสอบถามรู้สึกว่าการการท่องเที่ยว การค้าขายช่วงนี้ไม่คึกคักเท่าที่ควรซึ่งเป็นผลพวงมาจากเหตุการณ์ชุมนุมของคนเสื้อแดง ตลาดท่าขี้เหล็กแม่สาย ตำหนักดอยตุง" เราเดินทางไปเที่ยวต่อ สถานที่สำคัญและสวยงามอีกแห่งหนึ่งนั้นคือ"พระตำหนักดอยตุง" ที่ประทับของสมเด็จย่าของปวงชนชาวไทย เป็นสถานที่มีธรรมชาติสวยงามมาก เราใช้เวลาอยู่ที่นี่นานพอสมควร เที่ยวชมสถานที่สำคัญๆ แล้วก็เดินทางกลับมายังที่พัก ที่หมู่บ้านป่าลัน ถึงในช่วงเวลามืดค่ำ หลังจากรับประทานอาหารเย็นแล้วก็ได้แยกกันไปพักผ่อน เพื่อจะเตรียมตัวกลับบ้านในเช้าวันอาทิตย์ เวลา 6 โมงเช้าของวันอาทิตย์ครอบครัวครูจ่อยก็อำลาญาติพี่น้องทุกๆท่านเพื่อเดินทางกลับ บ้านโนนสูง อ.ยางตลาด โดยใช้เส้นทางเดิม ขากลับรู้สึกว่าจะใช้เวลาน้อยกว่าขาไปเกือบ 2 ชั่วโมง คงเป็นเพราะรู้จักเส้นทาง มากขึ้นนั่นเอง เรากลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพในเวลาเกือบ 4 โมงเย็น... เช้าวันจันทร์ที่ 12 มิถุนายน ครูจ่อยก็ไปทำงานตามปกติ
ร่วมรำลึกถึงครูจูหลิง ด้วยคนค่ะพี่จ่อย .. ยินดีกับพี่จ่อยได้กลับไปเยี่ยมญาติพี่น้อง มาทายทักด้วยคิดถึงนะคะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ...
อ่านบันทึกแล้วทำให้นึกถึงความหลังอยู่สองเรื่องคือ..
สมัยก่อน krugui บรรจุที่บ้านปงน้อยและเพื่อนเป็นครูใหญ่อยู่ที่ป่าลัน เมื่อก่อนทางไม่ได้สะดวกแบบนี้ ไฟฟ้าก็ไม่มีใช้แต่....คณะครูในกลุ่มรักกันมาก
อีกเรื่องก็เรื่องครูจูหลิงที่นึกถึงทีไร ก็ซึมเศร้าทุกที คนอะไรช่างใจร้ายจังทำร้ายได้แม้กระทั่งผู้ที่นำความรู้ความเจริญมาให้
คุณครูใช้เวลาน้อยมากในการเที่ยวครั้งนี้ คงเหนื่อยน่าดู ถ้าจะเที่ยวให้ทั่วและสบายๆคงต้องหลายวันนะคะ
ดูบอลก่อนค่ะ
ระลึกถึงคุณครูจูหลิงด้วยนะคะ ชอบเพลงของคุณครูจูหลิงมากค่ะเวลาผู้จัดรายการเปิดให้ฟัง ไปเที่ยวเก็บภาพมาสวยงามมากค่ะ ขอบคุณนะคะนำมาให้ชม