
ยอมรับความจริง
คนเราอาจหนีอะไรในชีวิตได้ แต่จะหนีความจริงไม่ได้
ความจริงเป็นสิ่งที่เรารู้อยู่ในใจตลอดเวลาเมื่อเราคิดถึงมัน
บางครั้งอาจจะทำลืมๆมันได้ตอนที่เราไปทำอย่างอื่นอยู่
แต่เมื่ออยู่เงียบๆกับตนเอง มันก็จะกลับมาหาเราอีก
คนเราไม่ว่าจะเป็นอะไร มีฐานะอย่างไรในสังคม เรามักจะกลัวเสียทุกสิ่ง
กลัวว่าเราฐานะไม่ดีคนอื่นจะดูแคลน ไม่กล้าสู้หน้าคนกลัวเขาจะเห็นข้อบกพร่องของตน กลัวไปเสียทุกอย่าง
คุณต่างหากที่เป็นคนผิดที่ดูถูกตนเองปิดกั้นตนเอง ทุกเรื่องราวที่คุณเป็นอยู่มันเป็นความจริงล้วนแต่ทำให้คุณพยายามหลีกหนีความรู้สึกเหล่านี้
คุณอาจแก้ไขปัญหาด้วยการโกหกตนเองและโกหกคนอื่นๆว่าคุณไม่ได้เป็นเช่นนั้น
คุณจะต้องหลบคนอื่นแบบนี้ตลอดไปหรือ ทุกข์ยากไหม
หากคุณยอมรับความจริงนั้น คุณก็ไม่ต้องมานอนทุกข์ใจแบบนี้
ในชีวิตจริงไม่มีใครตำหนิคุณได้เท่ากับตัวคุณเอง คุณอาจกลัวคนอื่นรับไม่ได้ถ้ารู้ความจริงในตัวคุณ
แต่หากคุณยังปิดบังอยู่คุณก็จะยังคลางแคลงใจในความคิดของคนอื่นตลอดไปในตัวคุณ ถึงอย่างไรความจริงที่คุณซุกซ่อน หากวันหนึ่งเขารู้จักตัวตนที่แท้จริงของคุณที่ไม่สวยงามนัก แต่นั่นมันก็คือตัวคุณ
จงภูมิใจที่จะแสดงตัวตน นำความเป็นคุณที่จริงแท้ออกมา ไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่าสิ่งที่คุณคิดไว้แน่นอน เพราะสิ่งที่คุณคิดไว้นั้นเลวร้ายที่สุดแล้ว สุดท้ายทุกอย่างจะลงตัวและมีทางออกเสมอนะคะ
สวัสดีคะ น้องกระดังงา ยินดีที่ได้มีน้องสาวเพิ่มอีกหนึ่งคนนะคะ ดีใจมากเลย ที่เข้ามาอ่านบทความในใจ ของพี่สุ เรื่อง “แบงค์เข้ามหาวิทยาลัย ใยแม่ป่วน” นี่คือชื่อเรื่อง ที่ท่านพี่ครูคิมตั้งให้คะ คนเราถ้ามีอะไรในใจ ได้เขียนได้ระบาย คลายเหงาได้บ้างคะ ขอบคุณที่อ่านแล้วคงคิดว่าเข้าใจความรู้สึกของความเป็นแม่ ของความเป็นลูกผูกพัน ที่จะต้องห่วงหาอาทรกัน เมื่อยามห่างไกล
-ขอบคุณเรื่องราว ที่ตนเองต้องยอมรับสภาพ ความจริงของตนคะ ไม่ว่าการงานความสามารถ ตัวตนที่ตนเองเป็นอยู่ โกหกผู้อื่น ก็เท่ากับโกหกตนเองคะ
-จงเชื่อมั่น ในตนเอง แม้จะอยู่ในฐานะอะไร เราก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน
-คนที่รักเรา เขาจะภูมิใจ ที่เราไม่โกหก หรือหลอกลวง มีแต่ความจริงใจต่อกัน
-ภาพสวยมากเลยคะ เหมือนวิมานในฝัน ฝันนั้นมีจริง แต่ หาดูยากนะคะ
สวัสดีคะ
บทบันทึกให้แง่คิดกับชีวิตดีมากคะ
ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณพี่สุมากคะที่แวะมาแสดงความเห็นในบันทึกนี้
อ่านข้อความของพี่ทำให้ทราบว่า ชีวิตของพี่เป็นผู้ให้แก่ผู้อื่นเสมอ
พี่ยังเป็นคนจริงใจ ตรงไปตรงมากับคนรอบข้าง ขอชื่นชมและน่าเอาเป็นแบบอย่างคะ
ขอบคุณมากนะคะ
สวัสดีคะพี่ รพี ป้อมเพชร
เขียนตามใจคิดคะ ยินดีมากคะที่ได้รู้จักพี่
แล้วจะตามไปอ่านนะคะ
สวัสดีค่ะ
ยินดีที่รู้จักค่ะ
เราคือเรา ภูมิใจในตัวเรา เป็นตัวเราก็สบายๆนะค่ะ
บันทึกน่าอ่าน ดอกไม้สวยมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีคะคุณถาวร
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันคะ
เรายอมรับและภูมิใจในตัวตนตั้งแต่แรกก็ไม่มีอะไรที่จะมาทำลายความเชื่อมั่นของเราได้นะคะ
ขอบคุณมากคะสำหรับคำชมที่ชวนชื่นเช่นนี้
แวะมาอีกนะคะ
เห็นด้วยทุกประการกับการยอมรับความจริงในตัวตนของเรา
แม้กระทั่งการตัดสินใจของเราในเรื่องปัจจุบันและอนาคต เราเป็นเจ้าของชีวิต ไม่ต้องไปแคร์ใครเขานะคะ
เมื่อเรายืนยันในสิ่งที่ต้องการของชีวิตที่ไม่ไปทำให้ใครเขาเดือดร้อนหรือสังคมเดือดร้อน
เรามีคุณธรรมของเราและมีความเชื่อมั่นที่ถูกต้องคะ
คุณกระดังงาครับ การรู้จักตัวเองนั้นเป็นเรื่องสำคัญ
แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ จะทำให้ตัวเองรู้จักและเท่าทันตัวเองได้อย่างไร
การยอมรับความจริงนั้นไม่ต้องลงทุนสินทรัพย์และไม่มีอะไรที่ต้องเสียเพราะมันคือความจริงและตัวตนของเรา
เมื่อแสดงออกไปเราก็โล่งโปร่งสบาย ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล บริสุทธิ์ใจอย่างเดียวคือชีวิตที่แท้จริงของเรานะคะ
เห็นด้วยกับข้อคิดเห็นคุณเยาวเรศคะ ขอบคุณมากคะ
ขอบคุณมากครับ ได้อ่านข้อความที่ดีงาม..
สวัสดี คุณ กระดังงา ครับ
บางครั้งเราคิดว่าเรารู้จักตัวเอง
แต่บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่า ตัวเราเองมีอยู่ มันก็เป็นก้อนธาตุที่มารวมกันชั่วคราว
ไม่มีค่าใดๆให้ยึดติดเลย
แวะมาแลกเปลี่ยนครับ