สื่อความหมายของคำพูดภาษาพูดแต่ละถิ่นนี่สำคัญมาก มักแอบแฝงความสวยงามของภาษาและความหมายไว้ในตัว

 

                    ในงานเทศกาลชักพระของคนโคกโพธิ์ปัตตานี หรือเรียกตามชื่อเดือนว่างานเดือนสิบเอ็ดหรืองานชักพระ เป็นงานประจำถิ่นของอำเภอนี้ มีติดต่อกันมาไม่ต่ำกว่าหกสิบปีแล้ว

                    เมื่อนับเรือพระที่ชาวบ้านชักลากกันมารวมกันที่บริเวณสนามหน้าที่ว่าการอำเภอ ก็มากโขหลายลำอยู่ลองนับดูก็ไม่ต่ำกว่ายี่สิบวัด แบบนี้นับจำนวนได้ภาษาถิ่นเรียก ..ลุยเสียเหม็ด..หรือเยอะมากนั่นเอง

                    แต่คนที่ชักลากเรือวัดบ้านตนเองมารวมกันบางลำบางวัดก็มีจำนวนไม่ต่ำกว่าร้อยคน เมื่อยี่สิบลำมารวมกันจำนวนคนก็เยอะมากนับไม่ถ้วน ทุกคนก็ไม่ไปไหน รวมกันอยู่ตรงนั้น เพื่อช่วยลากเรือของวัดบ้านอื่นซึ่งถือว่าได้ทั้งบุญและสนุกสนาน หรือเดินไปดูความสวยงามของเรือแต่ละลำ พอมืดก็เข้าไปเที่ยวงานต่อ แต่มีนักท่องเที่ยวจากต่างจังหวัดก็มาเยอะ คนจำนวน    ค่อย ๆ เพิ่มมากขึ้นจนนับไม่ถ้วนแล้ว แบบนี้ภาษาถิ่นเรียกว่า..คนราสาเสีย..หมายถึงคนมากจนนับไม่ถ้วนนั่นเอง

                    สื่อความหมายของคำพูดภาษาพูดแต่ละถิ่นนี่สำคัญมาก มักแอบแฝงความสวยงามของภาษาและความหมายไว้ในตัว คนในถิ่นเองก็เถอะหากไม่ใช้นาน ๆ อาจลืมคำพูดคำนั้นไปเลย แต่หากมีคนพูดให้ได้ยินก็อาจนึกขึ้นมาได้

                           โชคดีทุกท่านครับ

                           ภัทรพล คำสุวรรณ์