การใช้ชีวิตของคนบางกลุ่มบางเหล่าย่อมมีความแตกต่างกันไป  ตามความเชื่อและจากสิ่งแวดล้อม   บางกลุ่มชอบใช้ชีวิตที่เรียบง่ายและบางกลุ่มชอบที่จะทำให้มันยุ่งยาก  เพราะขาดปัญญาและความเข้าใจ

      

ชายหนุ่มคนหนึ่งอยากได้รองเท้าใหม่สักคู่  แต่ไม่มีความชำนาญ  ในวิธีการเลือกรองเท้าเขาจึงนำเอาไม้บรรทัดมาวัดขนาดเท้า      แล้วก็นำเชือกมาวัดไม้บรรทัดอีกทีเพราะเขาคิดว่าจะได้ไม่ต้องถือไม้บรรทัดไปที่ร้านด้วย  เมื่อถึงเวลาไปที่ร้านเพื่อซื้อรองเท้า  เผอิญเขาลืมนำเชือกที่วัดขนาดของเท้าไปด้วย   เมื่อค้นดูในกระเป๋าจนทั่วก็อุทานออกมาว่า

เฮ้ย!!!!เชือกหายไปไหน???      

เจ้าของร้านเห็นเขามีอาการลุกลี้ลุกลนเช่นนั้น  เลยถามว่า

เป็นอะไรไป  ดูเหมือนคุณกำลังหาอะไรบางอย่างอยู่  มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ??

คือผมไม่ได้นำเชือกที่วัดขนาดของรองเท้ามาด้วยสงสัยลืมไว้ที่บ้าน  

                   

แล้วเขาก็วิ่งกลับไปที่บ้านเพื่อไปเอาเชือก  เมื่อกลับมาอีกครั้งเขาก็ขอซื้อรองเท้าตามขนาดของเชือกที่วัดมา  คนขายก็แปลกใจในวิธีการเลือกซื้อรองเท้าของเขาแต่ก็ไม่ได้กล่าวว่าอะไร

หลังจากเดินวัดขนาดของรองเท้าอยู่นาน  แต่ก็ไม่มีรองเท้าคู่ไหนมีขนาดเท่าเชือกที่วัดมาเลยเขารู้สึกผิดหวังมาก  เพราะเขาใช้เวลาในการมาซื้อรองเท้านานมากเนื่องจากต้องวิ่งกลับไปกลับมา   เมื่อหาซื้อรองเท้าไม่ได้เขาจึงต้องเดินกลับบ้านด้วยสีหน้าผิดหวัง  ฝ่ายเพื่อนที่อยู่หมู่บ้านเดียวกันเห็นเข้า  จึงถามว่า

เป็นอะไรไป   ดูหน้าตาเซ็งๆเหมือนกำลังเบื่อโลก

จะไม่ให้เซ็งได้ยังไง  ก็วันนี้ทั้งวัน  เราต้องวุ่นวายอยู่กับการวัดรองเท้าเพื่อจะหารองเท้าคู่ใหม่มาใส่

แล้วไหนล่ะ  รองเท้าคู่ใหม่????

ไม่ได้สักคู่เลย  ไม่มีคู่ไหนมีขนาดตามที่เราเอาเชือกไปวัดแม้แต่คู่เดียว                 

         

เขาเลยถูกเพื่อนต่อว่าใหญ่เลยว่า

ไอ้บ้า!!!!เอ็งเอาเชือกที่วัดรองเท้าไปทำไม  ในเมื่อเอ็งก็มีเท้าอยู่แล้ว  ก็ใช้เท้าสวมเลยซิก็จะรู้เองว่าคู่ไหนพอดีกับเท้าเรา  นี่เอ็งเล่นเอาเชือกไปวัดรองเท้าคู่ที่อยากซื้อ  การทำอย่างนี้ชื่อว่าเป็นการทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก  เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์

                               

เมื่อใดที่เราไร้หลักในการจัดระบบเรื่องราวด้วยความเข้าใจ  จากเรื่องง่ายก็จะกลายเป็นเรื่องยุ่งที่หาจุดสมดุลไม่เจอ   ท้ายที่สุดมันก็จะนำภาระมาให้ทั้งๆที่เราไม่เต็มใจจะแบกรับมัน

                     

แล้วคุณ...คุณ...และคุณ..ทั้งหลายที่อ่านบันทึก     นี้แล้ว

มีความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างไร??  มีรางวัลด้วยนา.....อะฮ้า