บ่ายนี้ (9มิย53) มีนัดกับท่านคณบดีคณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด ท่าน ผศ.เสริมศรี สุทธิสงค์ (คุณแม่ของอาจารย์ในคณะ)

 

ประเด็นเพื่อมา "เล่าสู่กันฟัง เรื่อง ระบบประกันคุณภาพภายใน" ทั้งอดีต ปัจจุบัน และที่สำคัญอนาคตจะเตรียมการวางแผนอย่างไรต่อ

 

ผมนึกว่าผมยังหนุ่มอยู่ แต่ที่ไหนได้อาจารย์์คณะนี้ มีแต่หนุ่มๆ สาวๆ รุ่นน้องผมนิดๆ ทั้งนั้น น่ารักน่าชัง ตั้งใจฟังเปลี่ยนหมวกจากอาจารย์ มาเป็นผู้เรียน

 

แต่นั้นคงไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญ คือ เมื่อทุกคน ทุกงาน ทุกฝ่าย ทำตาม TOR หรือ คำรับรองต่างๆอย่างเคร่งครัด รัดกุม แล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องมีระบบการประกันคุณภาพ

 

ได้ยินว่าสิงค์โปรเขาไม่รู้จักการประกันคุณภาพการศึกษา เพราะเขาก้าวข้ามมิติเหล่านี้มาแล้ว จนกลายเป็นสิ่งที่อยู่ในเนื้องานอย่างเนียน

 

นำภาพ อาจารย์ หนุ่มๆ สาวๆ ชาว คณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์มาฝากครับ