กางเกงวิเศษ
“โดย โยกะจุล”
“อากาศร้อนจังเลยเช้านี้ ไม่อยากออกไปเลย อยากนั่งสบาย ๆ ในห้องเย็น ๆ เหมือนคนอื่นบ้าง เฮ้อ! (ถอนใจกับตัวเอง) นี่หรือหัวหน้าฝ่ายส่งเสริม ทำไมถึงต้องเป็นเรา!” ความคิดคำนึงข้างต้นนี้ เกิดบ่อยมาก เมื่อต้องออกติดตามค้นหากลุ่มเป้าหมาย “Pap smear” งานแสนหิน มหาโหดของฝ่ายส่งเสริมสุขภาพ ช่วงบ่าย ๆ ของเมื่อวานนี้ ติ๋วเดินเข้ามาแล้วพูดว่า “พี่โย ของเราไม่ค่อยมาเลยนะ” พอตกเย็นเลิกงานแล้ว ผอ.โทรฯ มาอีก “พี่โย Pap ของเราได้เท่าไหร่แล้ว สาธารณสุขอำเภอโทรหา พี่ลองคุยดู” จากนั้นก็ได้ยินเสียง “โย หนูไม่อายเหรอ อนามัยเขาได้ 60 แล้วนะ โรงพยาบาลได้ 10 กว่าเปอร์เซ็นต์เอง” จึงตอบไปว่า “ไม่อายค่ะ ทำเต็มที่แล้ว” แต่เสียงทางโน้นก็แย้งว่า “ไม่หรอก โยลองไปตามที่บ้านสิ หรือจะให้พี่ช่วยอะไรไหม สิ้นเดือนนี้ท่านจะเอาให้ได้ 60 โยต้องออกไปทำที่บ้านเลยเหมือนพวกอนามัยน่ะ” ฟังแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า พี่ลองมาทำดูบ้างไหมหล่ะ!
อย่าเครียดเลยนะคะเพราะว่าเราเป็นโรงพยาบาลไม่ใช่อนามัยบทบาทคิดว่าอธิบายกันได้คะว่าเรามีการประสานงานกับอนามัยที่เป็นบริการปฐมภูมิดีเยี่ยมแล้วเราก็ลิงค์ต่อกับเขาอีกทีก็ได้ไหมคะเดี๋ยวนี้ประมาณว่าเป็นเครื่อข่ายสุขภาพกัน