นิราศพนมรุ้ง

นิราศลาคลาไคลไปไกลบ้าน

ต้องจากพ่อจากแม่ที่นอกชาน                            แสนสำราญสุขสมอารมณ์รุ่ง

      ออกจากบ้านเวลาดีมีเลขเด็ด                      ยี่สิบเอ็ดพฤษภามาหมายมุ่ง

ประนมมือไหว้พระจากเมืองกรุง                       พอวันพรุ่งชมทิวทัศน์สวัสดี

       จากหมอชิตบิดมาที่สามโคก                      เมื่อคลายโศกโยกไปไม่ถอยหนี

ที่ต้องจากบ้านมาไม่พาที                                   ในวันนี้ขอเที่ยวไปในเมืองกรุง

       ถึงวังน้อยคล้อยเคลื่อนดาวเดือนต่ำ            พุทธธรรมนำชีวาพาใจสูง

เจออุปสรรคจงรอดปลอดอาดูร                          พอกเพิ่มพูนพาสุขใจแต่ไกลนาง

        มาถึงสระบุรีนี้นามเพราะ                          ช่างเหมาะเจาะกับเวลาน่าเกรงขาม

ฝากความถึงนวลน้องผิวบ๊างบาง                       ใจอ้างว้างสุดคะนึงคิดถึงเธอ

       ถึงกลางดงดูดีมีผลไม้                                 เขาวางขายดารดาษสะอาดเสมอ

ทุเรียนมังคุดละมุดมีนัมเบอร์                            เดินหาเธอคิดถึงแม่แลนงคราญ

       มาถึงถิ่นโคราชเมืองย่าโม                         พบสาวโก้หลานย่าโมทานอาหาร

ผัดหมีโคราชพิมายน่ารับประทาน                     อีกภัตตาคารเสียวเสี้ยวน่าเลี้ยวไป

       ถึงด่านเกวียนแดนดินถิ่นดินเผา                 มีมะนาวพันธุ์ดีที่หลากหลาย

นักท่องเที่ยวเดินชมต้นสุดปลาย                       จึงจะได้ของดีที่ถูกใจ

      ผ่านหนองบุนนากมากน้ำผึ้ง                       แลตะลึงต้นเฟื่องฟ้าสีสดใส

ฝากคำนึงถึงคุณแม่แน่กว่าใคร                        ลูกห่วงใยพ่อแม่ที่แก่ชรา

      ถึงเมืองคมพนมรุ้งอาศิรวาท                      ดูฝ้ายคำดารดาษดอกสีเหลือง

ประเพณีขึ้นเขาคนนับเนือง                              ชื่อลือเลื่องทั่วโลกาน่าชมเอย

                                                                                                      พ.พนมรุ้ง ประพันธ์