วันนี้อยากจะเล่าเรื่อง มุมมองดี ๆ ของผู้อำนวยการขบวนการตาสับปะรดนั่นก็คือ คุณฉัตรชัย  เชื้อรามัญ หรือ พี่ไข่ของเด็ก ๆ  (เชิญคลิกอ่าน)http://www.thailandkid.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=538794100
ผู้เขียนมีโอกาสได้พบกับพี่ไข่โดยบังเอิญเพราะนำนักเรียนไปอบรมดีเจเล่าเรื่องที่ สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล ในระหว่างวันที่ ๓ - ๕ มิถุนายนที่ผ่านมา

                พี่ไข่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่เรียบง่าย    ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส     สัมผัสได้ถึงความเย็นที่อยู่ภายใน   ความรู้ที่ถ่ายทอดในการจัดรายการวิทยุสำหรับเด็กและเยาวชนไม่สำคัญเท่ามุมมองชีวิตที่เข้าถึงแง่มุมต่าง ๆ ของจิตวิญญาณ...
                         "ไหนใครเกิดวันนี้บ้าง ? "  ทั้งครูทั้งเด็กต่างเงียบ  ไม่มีใครยกมือ

                         "...วันนี้เป็นวันเกิดพี่   ถึงแม้พี่จะไม่ได้ทำบุญตักบาตรแต่พี่ก็ตั้งใจว่าจะทำงานทั้งวันให้ดีที่สุด   จะสร้างมิตรภาพ  จะทำให้ผู้ใกล้ชิดมีความสุข     และเราก็มีความสุขไปด้วย   คนเรามักเริ่มต้นทำสิ่งดีในวันเกิด...  พี่ถือว่าพี่เกิดทุกวัน...ทันทีที่ตื่นขึ้นต้อนรับวันใหม่นั่นคือวันเกิดของเราได้เริ่มต้นแล้ว..."     เมื่อพี่ไข่อธิบายเสร็จ   ไหนใครเกิดวันนี้บ้าง ?  ทุกคนต่างยกมือ   วันเกิดพี่ไข่เป็นอย่างนี้เองหรือ ?

                         "คนเราถ้ามีมุมปากตก  อย่าได้เป็นแม่ค้า  อย่าได้ทำอาชีพบริการเพราะไม่มีเสน่ห์  ดูอย่างพลตรีจำลองซิ  พูดไปยิ้มไป  ต้องสร้างเสน่ห์ให้ตัวเอง  พูดไปยิ้มไปด้วยความจริงใจ   พูดจากความรู้สึกภายใน   เวลาฟังใครพูดจงตั้งใจฟังเขาด้วยหัวใจเมื่อเขาฟังเรา  เขาก็จะฟังด้วยหัวใจเช่นกัน..."

                          "ลองหลับตา  แล้วกอดตัวเองโอบอุ้มตัวเองให้มากที่สุด  จงให้ความสุขกับตัวเอง  ฝึกขอโทษและขอบคุณตัวเอง... ขอให้ทุกคนที่คิดว่ากล้า  หยิบไมค์แล้วอยากพูดขอโทษ  และขอบคุณตัวเอง  เชิญพูดได้  ความเก่งไม่สำคัญเท่าความกล้าเชิญ...  เวทีแห่งนี้เป็นความลับ   อยากจะพูดขอโทษ  และขอบคุณตัวเอง  พร้อมกับสัญญากับตัวเองก็เชิญนะครับ...."

                  ทั้งเด็กทั้งครูต่างหยิบไมค์โครโฟนพูดขอโทษ   ขอบคุณตัวเอง  พร้อมทั้งสัญญาใจที่จะเริ่มต้นเป็นคนใหม่ด้วยน้ำเสียงจากภายในที่สั่นเครือปนสะอื้น...  จริงซีนะ บ่อยครั้งในชีวิตที่เราเฝ้าดูแลหัวใจคนอื่น  จนลืมดูแลหัวใจของตนเอง   เราเฝ้าปลอบโยนและขอบคุณคนอื่นจนไม่เคยปลอบโยนและขอบคุณตนเอง...

                  หากวันนี้ผู้อ่านอยากจะขอโทษและขอบคุณตนเอง   เวทีแห่งนี้ยินดีน้อมรับและเป็นกำลังใจให้กัลยาณมิตรทุกคน....มีใหม่ใครกล้า   เชิญเลยค่ะ...

                   สุดท้ายต้องขอขอบคุณพี่ไข่ที่ทำให้เรามองเห็นอะไรอีกมากมายที่เรามองผ่าน   กิจกรรมกระบองมองอนาคต     พวกเรายังประทับใจไม่รู้ลืม        ขอบคุณสำหรับแรงบันดาลใจดี ๆ ที่ฝากไว้ให้กับคุณครูและเด็ก ๆ รวม  ๒๑  คน  ที่ต่างมีสัญญาใจต่อกันในการสร้างสรรค์สื่อดี ๆ เพื่อชุมชน   (ติดตามรายละเอียดจากบันทึก ดีเจเล่าเรื่อง  ต่อไปค่ะ)



                                         ธรรมทิพย์
                                           ๖  มิถุนายน  ๒๕๕๓