ทุกครั้งที่เพื่อนส่งเมล์มา ล้วนมีคุณค่ายิ่งสำหรับฉัน

ฉันแอบยิ้มอย่างเริงร่าเมื่อได้อ่านกลอนของเพื่อน

โลกนี้ยังมีอะไรที่น่าเรียนรู้อีกมาก

โดยเฉพาะการเรียนรู้วัฒนธรรมประเพณีของผู้คนในภาคต่างๆทั่วแดนไทย

เสียงบอกเล่าของเพื่อนนั้น 

นอกจากจะส่งความระลึกถึงและ

ความปรารถนาดีให้แก่กันแล้วนั้น 

ยังเป็นกิจกรรม GIVE AND TAKE

เป็นการพูดคุยเพื่อประโยชน์สาธารณะ

เป็นการสนทนาที่มีความยืดหยุ่น

แลกเปลี่ยนความสัมพันธ์ที่ก่อให้เกิดสุข

โดยมีเวลาและใช้เวลาเป็นเครื่องสนับสนุน  

และทุกๆนาทีที่มีการแลกเปลี่ยนกัน จึงเป็นการแลกเปลี่ยนที่มีความคล้ายคลึงกับ

สุนทรียสนทนา เพราะมีความเหมือนกันมากทั้งในด้านการเสริมพลังใจ

และต่อยอดความรู้ อีกทั้งเป็นการให้ที่ไม่หวังผล

วันนี้เพื่อนคนซื่อได้ฝากกลอนที่ฉันเพิ่งเห็นครั้งแรกในชีวิตมาให้เรียนรู้

หลังจากฉันขอร้องเพื่อนให้เมล์ถึงฉันด้วยภาษาพื้นเมือง

และขอนำมาแลกเปลี่ยนกับเพื่อนพ้องพี่น้องกันค่ะ

     บ้านข่อยกินเข่ากับปลาเจ่าปลาแดก  บ้านเจ้าละกินเข่ากับอั่นหยัง
           บ้านเฮาเสาเฮือนน้อยๆ            บ้านต้อยเสาเฮือนคือสิใหญ่
               ไปใสข่อยขี่รถห้างๆ           ใส่เกียร์วางยามลงค่อยซอยประหยัด
                   น้ำมันกะบ่อหานใช้                  จึงจำใจเอารถไปติดแก๊ส
                       บันรถออกแต่ละเทื่อมันโหยก หัวสับประหงกรถเด้งดอนผึง
                       สงสารจะของหลายเด่          ปันไดนอสิมีรถโก๋ไว้ขี่
                       คึดมากะอยากไปบวช           แต่กะย่านสวดคาถาบ่อได้
              สิเห็ดให้ศาสนาเผิ่นนั่นเศร้า        จึงนั่งจับเจ่าอยู่ในเฮือนเจ้าของ
                    ............ฯลฯ.............    

                                        
                                    เซาก่อนเสี่ยว  ขอไปนอนก่อน ราตรีสวัสดิ์
                                                    ซำบายดี

Photobucket - Video and Image Hosting


บันทึกไว้เพื่อนเป็นประโยชน์ต่อการศึกษา

ขอขอบคุณ อ.วิเชียร สุนทร จากเมืองรัตนบุรี จ.สุรินทร์

ขอบคุณlineจาก

http://chickyentom.spaces.live.com/Blog/cns!1p8NKP_GpWskrq21GOoy8uWQ!9567.entry

การ์ตูนArtsจาก http://chickyentom.spaces.live.com/blog/cns!2C643E1C70B02EE0!13531.entry

ขอบคุณค่ะ