ครูอยากเป็นนักเรียนบ้างไหม..ผมจะได้ไปเป็นครูแทน....แป่ว

 

 

 

๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๓

   ..เช้าวันหนึ่งในฤดูหนาว...(หนาวซะเหงื่อซิกๆเลย แฮ่..)

       ..นักเรียนขา  อย่าเพิ่งเล่นสิคะ  ทำบริเวณให้สะอาดแล้วค่อยเล่น..

       อ้าว...แล้วนั่น  ตัวอะไรนอนอยู่ในนั้นล่ะ

อ้าว...เป็นอะไรไปล่ะลูกเลิฟ..

(สรรพนามเรียกแทนเจ้าลูกลิงที่น่ารักเป็นพิเศษ  และต้องดูแลเป็นพิเศษด้วย อิ..อิ..)

ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก  แป่ว...(เกี่ยวกันไหมเนี่ย)

ลูกเลิฟ..เป็นอะไร ทำไมทำท่าน่าสงสารขนาดนั้น

ผม..ไม่..ฉะ..บาย (โอ้ว...เสียงน่าสงสารมาก)

..ขณะนั้นน้องอ้อ เดินมาพอดี..

อ้อ..นันชัยไม่สบาย .. สงสัยต้องฌาปนกิจ

..จริงด้วยพี่ตุ๊ก..

หลังจากนั้นก็มีเรื่องอื่นให้คุยกัน  หันมาอีกที  เจ้าตัวแสบวิ่งไปเล่นกองทรายเรียบร้อยโรงเรียนวัดท่าไชย อิ..อิ..

นักเรียนขา...ล้างมือไปเข้าแถวได้แล้วค่ะ

(และเมื่อกิจกรรมหน้าเสาธงดำเนินไปได้สักพัก)

ครูขา..น้องอ๊วกค่ะ  (เสียงพี่ ป.๓ คนหนึ่งร้องบอกครูตุ๊กแก)

    เมื่อหันไป  เจ้าตัวเล็กนั่นเอง  ยืนเอามืออุดปากไว้  หน้าซีดๆ  ครูตุ๊กแกเลยพาไปที่อ่างล้างหน้า  และเมื่อถึงอ่างล้างหน้า  เจ้าวุ้นเขียวๆก็พุ่งออกมาจากมือน้อยๆที่อุดปากไว้  พาลให้เลอะเปื้อนเสื้อเต็มไปหมด

(ขออภัยที่มิอาจนำภาพช่วงนี้ให้ชมได้  ..)

เมื่อจัดการทำความสะอาดเรียบร้อยก็ขึ้นห้องเรียนตามปกติ

ว้าว....ตั้งใจเรียนมากๆๆๆๆๆ

โอ้ว...จริงจังสุดๆ

ไม่ต้องสงสัยค่ะว่าทำไมแต่งตัวเซ็กซี่กว่าคนอื่นๆ 

ก็เจ้าเสื้อนักเรียนตัวน้อยถูกครูตุ๊กแกถอดซักตั้งแต่ตอนวุ้นเขียวๆที่พ่นออกมานั้นแล้ว เซ็กซี่ใช่ม้า...

อ้าวๆๆๆๆๆๆๆ....ทำไมไม่เขียนต่อ

แล่วๆๆๆๆๆๆแล้ว....

คู๊นๆๆๆๆๆๆๆๆผู้อ่านคะ  บรรยายต่อไม่ได้ค่ะ หุ..หุ..

     สรุปว่าเจ้าเปี๊ยก นันชัย ของครูตุ๊กแกเรียนวิชาแรกไปจบวิชาที่สอง  ในขณะที่เพื่อนๆคนอื่นๆ จบไปสองวิชา   โอ้ว....ขยันได้ใจ อิ..อิ..

     นักเรียนขา  หมดชั่วโมงของครูแล้วค่ะ  ไปเรียนนาฏศิลป์ได้แล้ว  ครับ/ค่ะ

เสื้อนันชัยแห้งแล้ว  อ้าว...ไปซะแล้ว  งั้นฝากไปให้นันชัยด้วย

     เวลาผ่านไปสักพัก  นันชัยจอมซ่าก็กลับมาพร้อมกับสภาพเสื้อหลุดออกจากกางเกง  กระดุมเม็ดแรกติดอยู่ที่เม็ดที่สอง และกระดุมเม็ดที่สี่ติดอยู่ที่เม็ดที่สาม  โอ้ว..พระเจ้า

     นันชัย...กลับมาทำอะไร 

     กลับมาเอาสมุดครูเปิ้ล  (ทั้งปี...ไปเรียนนาฏศิลป์ถ้าครูตุ๊กแกไม่หยิบสมุดดินสอเตรียมให้อย่าหวังว่าจะมีไป  และวันนี้ก็ดันลืมซะอีกครูตุ๊กแกนี่)

     มานี่ก่อน  มาติดกระดุมให้ดี  ใครใส่เสื้อให้เนี่ย

     จิ๊กโก๋..

     แล้วใครล่ะจิ๊กโก๋..    (ไม่มีเสียงตอบรับจากสวรรค์  อิ..อิ..)

     ติดเสร็จแล้ว  เอาเสื้อใส่กางเกงด้วย....

 และสภาพเป็นแบบนี้

 

ไม่ต้องครับ....

     ไม่ต้องได้ไง...ว่าแล้วเจ้าตัวแสบก็วิ่งหนี  กว่าจะจับได้ก็วิ่งไปที่ระตูหลังของห้อง ป.๒ก   และในขณะที่ครูตุ๊กแกกำลังนำเสื้อใส่ในกางเกงนั้นเอง  เจ้านันชัยก็หันไปเห็นกระถางและดินที่ครูวิทยาศาสตร์ให้เตรียมมาของเด็กๆห้อง ก

    เอ้า...เอ้าไป ๕ บาท ซื้อต่อ  (อ้าว..ซะงั้น ตัวเองไม่เอามาจะขอซื้อต่อคนอื่น และๆๆๆๆๆอีกมากมายจนขี้เกียจตอบคำถาม) 

..เอ้าเสร็จแล้วไปได้..

เมื่อถึงเวลาเรียนภาคบ่าย  ขณะที่เด็กๆคนอื่นๆขึ้นมาแล้ว

    นันชัยไปไหนล่ะ...

    นันชัย  ขรี้แตกครับ  (แล่วๆๆๆๆๆแล้ว   งานเข้าเห็นๆๆๆๆๆๆ)

   

มาหลบอยู่นี่เอง  เดินหาตั้งนาน

   นัน..อึใช่ไหมลูก   /  ครับ...  /  แล้วเปื้อนหรือเปล่า / ส่ายหน้า  /  ไม่เปื้อนแล้วทำไมไม่ขึ้นห้อง  /  เงียบ  /  ถามจริงๆ  เปื้อนกางเกงหรือเปล่า  /  ส่ายหน้า  /  ล้างก้นหรือยัง  /  ยังครับ..(เสียงอ่อยๆ)  / อ้าว  ..  แล้วทำไมไม่ล้าง  /  ครูครับ .. อนันตชัย  ทิ้งกางเกงในไว้ที่ห้องน้ำครับ  แด๊งๆๆๆแดง(เสียงเพื่อนบอก) /  อ้าว  .. แล้วทำไมไม่เอากางเกงในมาด้วย /  ไม่มีใครชักให้นี่  / 

   พระเจ้าๆๆๆๆๆๆๆ  เมื่อเช้าเสื้อเปื้อนอ๊วกครูยังพอซักให้ไหว(นั่นก็แทบออกมาตามนันแล้ว) แต่ขรี้  ..  ขอบายจ้า

   งั้น..เดี๋ยวครูโทรบอกแม่ให้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนนะ  ไปขึ้นห้องกัน

เป็นนักถ่ายรูปเหรอ...(เจ้าตัวแสบหันมาถามขณะเดินตามหลังขึ้นห้อง  .. เออเนอะเรา)

  นันชัยนั่งรอหน้าห้องนะเดี๋ยวแม่ก็มา (เข้าไม่ได้ค่ะ  กลิ่นมาดามหอมชื่นใจจะกระจายเต็มห้อง อิ..อิ..)

   แม่ขับรถไม่เป็น..  /  เอาน่ะเมื่อกี้แม่รับโทรศัพท์เองเดี๋ยวก็มา  /  ก็บอกว่าแม่ขับรถไม่เป็น  /  ไม่เป็นเดี๋ยวเขาก็ให้คนอื่นขับมาน่ะ

เนื่องจากชั่วโมงนี้เป็นวิชาสังคมฯ ครูตุ๊กแกจึงนำเด็กๆร้องเพลง นั่งสมาธิ ก่อนเริ่มเรียน  และนันชัยก็เป็นเช่นนี้

ซาบซึ้งมากกกกก

และการเรียนก็ดำเนินต่อไปสักพัก นันชัยก็...ก็....ก็...

และ ก็.....

ซะงั้น  ....

นันชัย...พ่อมาแล้ว  /  ก็ไหนว่าแม่จะมาไง  ก็บอกแล้วแม่ขับรถไม่เป็น  /  จ้า...ครูขอโทษ (เฮ่อ..พลาดไม่ได้เลยเรา  เจ้านี่บ่นตลอด)

เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ  พ่อของนันชัยก็กลับบ้าน  เหตุการณ์ก็เข้าสู่ภาวะปกติ

นักเรียนขา...ชั่วโมงนี้เสริมอ่าน  เอาแบบฝึกอ่านคลังคำขึ้นมาค่ะ

แจ้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทุกคนผสานเสียงไม่เว้นแต่ นันชัย

ตั้งใจมาก ๆๆๆๆๆ  ตั้งใจจริงๆๆๆๆ

ขอ - อา - วอ - ข้าว  ปอ - เอือ - กอ  ข้าวเปลือก

กอ - ไอ - ไก่  ขอ - ไอ - ไข่  ไก่ไข่

     อ้าว....แล้ววรรณยุกต์ครูหายไปไหนหมด  นี่ยังดีนะคะ ที่ยังอ่านพอใกล้เคียง  ถ้าไม่ยืนเฝ้าอย่าหวังว่ามือและตาจะอยู่ที่หนังสือ  แต่พอครูหันมาเจ้านี่สามารถชี้ตัวหนังสือและอ่านตามเพื่อนได้  แต่ไม่ตรงกับคำที่เพื่อนอ่าน  ประมาณว่าคั่วถั่วคั่วงานั่นแหละค่ะ  เนียนจริงๆ

นักเรียนขา  อ่านหนังสือพอแล้วค่ะ  เหลือครึ่งชั่วโมงเรามาทำเลขกัน

ฉอดๆๆๆๆๆๆๆๆ และ ฉอดๆๆๆๆๆๆๆๆ และก็ ฉอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เอ้านักเรียนขา  ใครไม่เข้าใจยกมือขึ้น  (เงียบ...)

    งั้นขอ ๑ เราทำพร้อมกัน  ข้อ๒  นักเรียนทำเองแล้วนำมาส่งครู  ส่วนข้อ๓ และ ข้อ๔  นักเรียนกลับไปทำเป็นการบ้าน

เอ้า...ใครเสร็จทั้งสองข้อแล้วนำมาให้ครูดูแล้วกลับบ้านได้ค่ะ

นันชัย  ทำไมยังไม่เสร็จข้อ๑  / ครูครับผมสงสัยตรงนี้ครับ  / แบมือมา ๑ ทีแล้วจะบอก  /  ไม่ๆๆๆๆๆ  ไม่ถามแล้ว (พร้อมโบกมือห้าม)

  ก็จะถามได้ยังไงในเมื่อข้อ๑ ทำให้ดูแล้วบนกระดานดำมีหน้าที่ลอกอย่างเดียว  แต่เจ้านันไม่ทำ  พอจะโดนดุเลยแกล้งเป็นทำไม่ได้  (กะล่อนมากๆๆๆๆๆๆๆ)

      นันชัย....เสร็จเมื่อไหร่ค่อยลงกลับบ้านนะ (อย่าหาว่าครุตุ๊กโหดนะคะ  นันชัยเวลาให้ทำงานถ้าไม่นั่งเฝ้าอย่าหวังว่าจะทำ  ยืนเฝ้าก็ไม่ทำค่ะ  ต้องนั่งจ้องหน้าถึงจะทำ  แล้วใครจะมานั่งเฝ้าได้ตลอดเวลา  อีกยี่สิบกว่าชีวิตที่เหลือล่ะคะ  และวันดีคืนดีก็ยักคิ้วหลิ่วตามใส่ครูตุ๊กแกซะงั้นเวลานั่งเฝ้า)

เมื่อเพื่อนกลับไปหมดแล้ว

เจ้านันชัยก็สามารถทำจนเสร็จ...หุ...หุ..

ขณะที่เจ้านันยกเก้าอี้เตรียมกลับบ้าน  ครูตุ๊กแกก็กวาดห้องอยู่นั้น

ครูครับ.. ครูอยากเป็นนักเรียนไหมครับ / ทำไมล่ะ / ก็ครูเป็นนักเรียนมานั่งโต๊ะผม  ผมก็ไปสอนแทนครู  ผมจะได้ตีครู  ผมมันเขี้ยวครูมานานแล้ว  (น่านๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คิดล้างครูเห็นๆ)

พรุ่งนี้ผมไม่มาเรียน/  ลองสิ  ถ้าไม่มาครูจะตามไปตีพ่อเลย  /  งั้นผมไปกรุงเทพ  /  ถ้าใครพานันชัยไปกรุงเทพครูจะตามไปตีคนนั้น / ถ้าอาผมพาไป / ก็จะตีอา / ถ้าจรวดพาไป / ก็เอาระเบิดไปปาจรวด / ถ้า กระเป๋าพาไป / ก็เผากระเป๋า / ถ้ารถพาไป / ก็ระเบิดรถเลย  / ถ้าๆๆๆๆ........(อีกเยอะแยะ.....) / ก็ๆ.........(แล้วแต่จะถาอะไรครูตุ๊กแกแก้ได้หมด ) / เอาไรดีวะ  ถ้าท้องฟ้าพาไป / อ้าว...ทำไงดีตรู  ท้องฟ้าไม่พาไปหรอก ท้องฟ้าไม่ชอบเด็กหนีเรียน  ขรี้เกียจตอบและ / พอแล้วผมเหนื่อย /  (ซะงั้น) ครูสิต้องเป็นคนเหนื่อยไม่ใช่นันชัย  / ครูครับทำไมๆๆๆๆๆๆๆ และ ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆ  /  กลับบ้านได้แล้วววววววววววววว .. ครูน้ำลายแห้ง หมดแรงแว้ววววว

โอว...พระเจ้าจอร์จ  มันยอดมาก

     นี่เป็นเพียงเหตุการณ์บางเสี้ยวบางตอนของวันนี้  ที่ครูตุ๊กแกต้องสู้รบกับเจ้าเปี๊ยกจอมแสบ  เรื่องเรียนไม่ต้องพูดถึง เหมือนอนุบาลขึ้น ป.๑(ย้ายมาจาก ร.ร.อื่นค่ะ มาเข้า ป.๒ ที่นี่)  แต่เรื่องการพูดและความกะล่อน  สุดยอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  ตอนนี้เขาดังไปเกือบทั่วโรงเรียนแล้วค่ะ  อิ..อิ..

     บันทึกนี้ถือเป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเจ้าเปี๊ยก  ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่จะมาเล่าให้อ่าน   แต่คืนนี้พอแค่นี้ก่อนนะคะ(เหนื่อยค่ะ อิ..อิ..)

    แต่ถึงเขาจะแสบ ซน อย่างไร เขาก็เป็นลูกชายเลิฟครูตุ๊กแกเขาทำให้ครูตุ๊กแกคิดถึงเขาได้ถ้าไม่ได้เจอกันหลายๆชั่วโมง และมีความสุขทุกครั้งที่ได้เล่าเรื่องของเขาให้คนอื่นฟัง อิ..อิ..

    งานนี้ต้องให้ความรักก่อนให้ความรู้ค่ะ  ถึงจะอยู่หมัด  เป็นกำลังใจให้ครูตุ๊กแกด้วยนะคะ  แบบว่าตำนานรักระหว่างลูกลิงกับครูตุ๊กแกกำลังจะเริ่มขึ้นอีกแล้วหลังจากเจ้าสามหนุ่มสามมุมพ้นจาก ป.๒ ไปได้สองปีแล้ว อิ..อิ..

สู้ๆ สู้ต่อไป  ทาเคชิ

..^_______^..