ตั้งใจจะเขียนบันทึกนี้ตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว..แต่อุณหภูมิการเมืองและอารมณ์ของหลายๆคนคงทะลุจุดเดือดอยู่ จึงขอขยับมาอาทิตย์นี้แทน

ถึงจะเป็นบันทึกที่ไม่เกี่ยวกับการเมือง แต่ผมคงต้องขอเริ่มด้วยการแสดงความเสียใจกับผู้สูญเสียทั้งชีวิตและทรัพย์สิน ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายไหนนะครับ

ตายดีต้องสงบหรือไม่

คำถามนี้แวะเวียนมากระตุ้นเตือนให้ผมหาคำตอบอยู่หลายครั้ง แต่ก็ให้คำตอบกับตัวเองแบบฟันธงไม่ได้ แล้วมันก็กลับมาอีกในเช้าวันหลังฝนแรกของหาดใหญ่ปีนี้

ผมพาเจ้าสามตัวออกไปวิ่งตอนเช้าเหมือนทุกวัน ไปเจอแอ่งน้ำกลางถนนหลายแอ่ง แต่ละแอ่งมีแมลงเม่านอนตายเกลื่อน...

หลายครั้ง เราจะเห็นข่าวหรือแม้แต่การรายงานของแพทย์เมื่อคนไข้เสียชีวิตทั้งไทยและเทศ ที่ว่า ...แล้วนาย/นาง....ก็จากไปอย่างสงบ หรือ he/she died peacefully...

ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นจริงเช่นนั้นหรือไม่ ประโยคนี้ดูจะเข้าข่าย.. มนตรา palliative care ได้อีกประโยคหนึ่ง คือ ใช้กันพร่ำเพรื่อเพื่อให้ดูดี หรือเขียนโดยอัตโนมัติอย่างไร้ความหมายที่แท้จริง

มีข้อถกเถียงกันครับ แม้แต่ในกลุ่มผู้เชี่ยวชาญเรื่องการดูแลคนไข้ระยะสุดท้าย อาจจะต้องบอกว่า เถียงกันแบบเอาเป็นเอาตาย ชนิดไม่มองหน้ากันเลยด้วยซ้ำ

ฝ่ายหนึ่งยืนยันว่า ตายดีต้องสงบ ถ้าตายไม่สงบ ต้องถือเป็นตายไม่ดีทั้งสิ้น

อีกฝ่ายหนึ่งแย้งว่า ตายดี ไม่จำเป็นต้องสงบ มีบางวัฒนธรรมที่ต้องตายในขณะอารมณ์รุนแรงด้วย จึงจะถือว่าตายดี 

ผมเองเชื่อมาตลอดว่าตายดีควรสงบ พอมาเจอข้อแย้งนี้เข้าก็อึ้งเหมือนกัน พยายามคิดถึงกรณีต่างๆที่ใกล้เคียง เช่น ความตายในสงครามแบบพลีชีพเพื่อชาติ ความตายในอารมณ์ฮึกเหิมเพื่อหมู่คณะ

ทำไมผมเอาคำถามไร้สาระแบบนี้มาถาม

เพราะบางครั้งเราไม่รู้จริงๆครับว่า คนไข้หรือผู้กำลังจะเสียชีวิตตรงหน้าเราคิดเรื่องนี้อย่างไร เราจะได้ช่วยเขาได้ถูกจริต จะเหมารวมว่าตายดีต้องสงบได้จริงหรือไม่

มีความเห็นเรื่องนี้อย่างไรกันบ้างครับ

หรือมีใครพอจะทราบว่า มีวัฒนธรรมไหนบ้างที่ถือว่า ตายไปในขณะมีอารมณ์รุนแรงคือ ตายดี ช่วยยกตัวอย่างให้ด้วยนะครับ