ขณะที่เดินไปยัง gate เพื่อรอขึ้นเครื่องบินไปที่เมือง Minneapolis มองเห็นทหารและตำรวจประมาณ ๑๕ คนยืนตั้งแถวมีธงชาติอเมริกันประดับและลูกโป่งเขียนข้อความว่า Welcome back Home จึงหยุดรอดูพร้อมกับผู้โดยสารอื่นๆ สอบถามได้ความว่า เขาจัดพิธีรอรับ Hero จากสงครามแถบอาฟริกา ซึ่งจะเดินทางมาถึงในอีกไม่กี่นาที
ไม่นานนักเครื่องบินลำหนึ่งก็พาหนุ่มอเมริกันรูปร่างล่ำสันกลับมาสู่มาตุภูมิ เขาเดินโขยกขาเล็กน้อยที่บ่งบอกได้ดีถึงร่องรอยที่เกิดจากการทำสงคราม ทุกคน ณ ที่นั้น ปรบมือต้อนรับการกลับบ้าน มีการสวมกอดและทักทายอย่างยินดี ช่างภาพทำการบันทึกภาพ ชีวิตหลังจากนี้ต้องเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพ.....
คุณกอล์ฟ... ศิษย์รักของพี่ Rose
Southwest Airline เป็นสายการบินน้องใหม่ไม่มีการบุ๊คที่นั่งใครขึ้นก่อนได้เลือกที่นั่งก่อน ใช้เวลาเดินทางประมาณ ๑ ชั่วโมงก็ถึงที่หมาย คุณจตุรงค์ นภดล ชื่อเล่นว่ากอล์ฟ ไปรับที่สนามบิน จัดเตรียมอาหารต้อนรับคุณครูทั้งสองเป็นอย่างดี และขอตัวไปทำงาน
ช่วงเย็นอากาศมืดครื้มคล้ายฝนจะตกแต่ก็ไม่ตก ส่งผลให้อุณหภูมิลดลงจนหนาวสะท้าน หลังเลิกงานจึงพาคุณครูทั้งสองไปทานอาหารฝรั่งรสชาติเยี่ยม และกลับมาพักผ่อนที่บ้าน
Scallop แสนอร่อย-รสชาติเยี่ยม
ร้านอาหารเช้ายอดนิยมที่ต้องรอคิวนานถึ ๓๐ นาที
คุณกอล์ฟจบปริญญาตรีที่ธรรมศาสตร์และเดินทางลุยเดี่ยวเพื่อศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ University of Minnesota ทางด้านการศึกษาด้วยความมุ่งมั่นที่จะเรียนรู้และเสริมสร้างประสบการณ์ชีวิตให้แข็งแกร่งเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันเป็นเกราะป้องกันตนในอนาคต
ผลการเรียนที่นี่อยู่ในระดับขึ้นบอร์ดโชว์ น่าภาคภูมิใจจริงๆ คุณกอล์ฟบอกว่า คณะที่ได้รับความนิยมอันดับต้นๆของมหาวิทยาลัยที่นี่ คือ ทางด้านการศึกษา และทางด้านโรคสมองและโรคหัวใจของการแพทย์ฯ
คุณกอล์ฟให้การต้อนรับอย่างดีเยี่ยม เปี่ยมไปด้วยมิตรไมตรีอันอบอุ่น การแสดงออกของคุณกอล์ฟเพียบพร้อมไปด้วยคุณสมบัติของผู้ดีที่ผ่านการอบรมขัดเกลาอย่างเป็นระเบียบ ซึ่งนับวันจะหาได้ยากยิ่ง มีความคิด-ความอ่านที่ดีเหมาะสมที่จะเป็นนักการศึกษาที่มีคุณภาพในอนาคต
ได้พบเด็กไทยหลายคนที่มาศึกษาต่อทั้งในระดับปริญญาโท และปริญาเอก เห็นสังคมของเด็กเหล่านี้รู้สึกชื่นชมจริงๆ
คุณพี่ Rose กล่าวว่า อยากจะอำลาชีวิตตอนนี้แล้วรีบเกิดใหม่ ผู้เขียนแซวกลับตามประสาคนนับถือว่า อย่าเลยเพราะการเกิดใหม่ไม่อาจจะรับประกันได้ว่าจะได้เป็นมนุษย์เหมือนเดิม ดีไม่ดีอาจจะไปเลื้อยกระดื๊บ-กระดื๊อตามกิ่งไม้หรือดำผุด-ดำว่ายอยู่ในน้ำแทนก็ได้ ได้ระดับคุณพี่ Rose นี่ก็ถือว่าไม่ธรรมดาแล้วนะ
คุณกอล์ฟพาไปชมเมืองและสถานที่ที่สำคัญในเขตใกล้เคียงที่มีความสวยงามทางธรรมชาติอย่างไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย
โบสถ์สวยของเมือง
Teddy Bear ของที่นี่
ไปทานอาหารไทยช่วงเย็นที่ร้าน True Thai ซึ่งคุณกอล์ฟมาช่วยงานอยู่ที่นี่ ความใหญ่ขนาด ๔๐ โต๊ะจัดแต่งร้านอย่างสวยงามแบบไทยๆ โดยมีคุณแอนนาพยาบาลสาวจากจังหวัดจันทบุรีเป็นเจ้าของร้านฯ
เธอเลี้ยงต้อนรับอย่างดีเยี่ยม พูดคุยกับคุณพี่ Rose อย่างถูกคอด้วยรสนิยมคล้ายกัน เป็นสมาชิกของฟิตเนสเหมือนกัน มิน่าล่ะ รูปร่างคุณแอนนาจึงได้เฟริ์มนัก เธอเล่าว่าทำงานสัปดาห์ละ ๑๐๕ ชั่วโมงโดยไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเพราะหมั่นดูแลสุขภาพ และต้องการเก็บเงินไปทำการกุศลหลายโครงการในอนาคต ปัจจุบันแต่งงานกับชาวอเมริกันไม่มีบุตรด้วยกัน การมาอเมริกาครั้งนี้เกี่ยวข้องกับเจ้าของร้านอาหารไทยหลายรายทีเดียว
Minneapolis เป็นอีกเมืองหนึ่งที่น่าอยู่ มีความร่มรื่น สวยงามและเงียบสงบ มีมหาวิทยาลัยที่มีคุณภาพหลายแห่ง สมกับเป็นเมืองทางด้านการศึกษาแห่งมลรัฐ Minnesota อย่างแท้จริง
( ชมภาพบรรยากาศอบอุ่นเพิ่มจากสไลด์.....นะคะ )
สวัสดีค่ะ
ครูมีนา ได้รับของฝากแล้ว สวย..น่ารักมากๆค่ะ ถูกใจที่สุดทุกอย่าง
ขอบคุณมากๆค่ะ
มีความสุขมากๆนะคะ
* ดีใจนะคะที่คุณครูมีนาชอบ
* สนุกกับงานนะคะ!
รบกวนถามหน่อยนะคะ ที่นั่นอากาศหนาวมากไหมคะ และผู้คนเป็นยังไงบ้างคะ โหดร้าย มีน้ำใจ หรือ ตัวใครตัวมัน พอดีว่าอาจจะมีโอกาศได้ไปน่ะค่ะจึงอยากศึกษาข้อมูลไว้ก่อน รบกวนด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
*** อากาศที่นั่นหนาวเย็นยะเยือกมากค่ะ......จัดอยู่ในเขตแดนหิมะเช่นกัน เสื้อผ้ากันหนาวที่เตรียมไปจากเมืองไทยไม่อบอุ่นพอ....แนะนำให้ไปหาซื้อที่นั่นดีกว่า....หลังเทศกาลคริสต์มาสลดกระหน่ำแบบไม่มีราคาเลย หรือไปหาจากร้านระดับกลางๆ ราคาก็น่าจะโอเค สังคมโดยรวมของนักศึกษาไทยที่นั่นเป็นมิตรดี....อาศัยความจริงใจและเข้ากลุ่มกับเพื่อนที่มีนิสัยคล้ายกันก็ไม่โดดเดี่ยวหรอกค่ะ ฝากตัวกับร้านอาหารของคนไทย แบบอ่อนน้อมน่าจะช่วยให้หลายๆอย่างดีขึ้นนะคะ...อดทนปรับตัวสักพักคงอยู่ได้สบายๆ โชคดีนะคะ ***