ดูแลเด็กที่ติดตามพ่อแม่มาร่วมชุมนุม
ผู้เขียนเองเคยดูแลเด็กที่ติดตามพ่อแม่มาร่วมชุมนุม ในช่วงที่มีสมัชชาคนจนมาชุมนุมที่รอบทำเนียบรัฐบาล เรื่องเขื่อนปากมูล ในช่วงปี 2538 เป็นต้นมา ช่วงนั้นจะมีพี่น้องชาวอีสานจำนวนมากที่มาร่วมชุมนุม ทางคณะทำงานด้านเด็กได้ร่วมกันดูแลเด็ก ซึ่งมีทั้งเสียงชมเชย ทั้งเสียงด่ามาทำไมต้องดูแลกลุ่มที่ทำให้ประเทศเดือดร้อนด้วย
สิ่งที่คณะทำงานด้านเด็กร่วมกันทำนั้น เป็นสิ่งที่จะดูแลเด็กได้มีโอกาสได้มีการเรียนรู้ โดยได้จัดกิจกรรมดังนี้
กลุ่มเด็ก สิ่งที่เราร่วมกันทำ
(1) จะมีการจัดการเรียนการสอนที่ใต้ต้นโพธิ์ ที่วัดเบญจบพิต ตั้งแต่เวลา 9.00-14.00 น. ทุกวัน โดยคนที่เป็นผู้สอนได้มีการจัดเปลี่ยนแต่ละองค์กร เช่น มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก ศุนย์เมอร์ซี่ มูลนิธิดวงประทีป มูลนิธิเด็กอ่อนในสลัมฯ มูลนิธิเด็ก มูลนิธิเพื่อการพัฒนาเด็ก เป็นต้น
(2) การจัดทัศนศึกษา พาเด็กไปเที่ยวทะเลบางแสน เป็นการให้โอกาสชาวอีสาน เป็นครั้งแรก ที่เด็กได้เห็นทะเล ได้เล่นน้ำทะเล เล่นกันจนค่ำมืด ครั้งแรกที่ทำ ได้รับคำชมเชยพร้อมกับเสียงด่าจำนวนมาก แต่สิ่งที่คำนึงถึง คือโอกาสกับเด็ก และเราก็จัดไปไหว้พระตามวัดต่างๆ ไปเที่ยวแดนเนรมิตร ซึ่งเด็กๆๆเพิ่งเคยเห็นเครื่องเล่นครั้งแรกในชีวิต
กลุ่มผู้สูงอายุ ที่เราจัดได้ดำเนินการ 2 ครั้งเท่านั้น
(1) พาผู้สูงอายุไปไหว้พระ และฟังธรรมะ ที่วัดสวนแก้ว และไหว้พระที่วัดพระแก้ว เป็นสิ่งที่ผู้สูงอายุอยากไปมาก เสียงให้พรของผู้สูงอายุยังก้องอยู่ในหูตลอดมา "ขอให้มีความสุขความเจริญ" สิ่งเหล่านี้ได้ดำเนินการมาแล้ว และเป็นจุดเริ่มต้นของคนทำงานด้านเด็กที่จะเข้าไปดูแลเด็ก
