จากลูกชาวนาคนหนึ่ง(เด็กบ้านนอก) เรียนหนังสือค่อนข้างดี แต่เคยเกเรสมัยเรียน
ม.ปลายเนื่องจากเข้าไปเรียนในจังหวัดแล้วเจอสิ่งที่ศิวิไลมากกว่าบ้านนอกตนเอง
จึงทำให้หลงผิดไป ส่งผลให้การเรียนแย่ลงมากๆ จบม.6 สอบเข้ามหาลัยไม่ได้ ในขณะที่เพื่อนรุ่นเดียวกันสอบติดเกือบหมด ทั้งที่สถาบันที่เราเรียน ม.ปลาย เป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงมากในจังหวัด ความกดดันเริ่มเกิดขึ้นจึงขอแม่ลงไปทำงานที่ กทม. เพื่อหนีคำถามที่ว่าเรียนต่อที่มหาลัยไหน....
สมัครเข้าทำงานเป็นสาวโรงงาน...หัวหน้างานแนะนำให้เรียนต่อปริญญาตรีที่ม.รามคำแหง ที่แห่งนี้แหละที่สอนให้เราได้รู้คุณค่าของชีวิตที่ต้องสู้ มิใช่ไปนั่งเรียนแล้คุณจะสอบผ่าน คุณต้องรู้จริงจึงจะสอบผ่านโดยเฉพาะข้อเขียน เราสามารถทำงานส่งตัวเองจนจบปริญญาตรี (ภูมิใจมาก)
และในตอนนี้เรากำลังจะจบปริญญาโท(ภูมิใจที่สุด)ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง ความหวังสูงสุดในชีวิตของลูกชาวนาใกล้จะเป็นจริงแล้ว.....
อยากบอกว่าใครที่พลาดหลงเดินทางผิด.....ให้โอกาสและกำลังใจกับตัวเองสำคัญที่สุด รักตัวเองอย่ารักคนอื่นมากกว่าตัวเองเด็ดขาด......
เป็นลูกพ่อขุนเหมือนกันเลยค่ะครูเขียว......
ขอบคุณคะสิษย์พี่ที่ให้กำลังใจ
เรื่องน่าเศ้รา... ค่ะ....แต่ก็ขอเป็นกำลังใจให้......นะค่ะ ... ขอแสดงความยินดี..........กับครูปริญญาโท..คนใหม่..
เราเช่นกันฝันให้ไกลและไปให้จงได้