ให้ทุกท่านได้มีความสุข.

แหล่เรื่องนกกระยางกับหอยมุกนี้ยูมิเขียนไว้เมื่อวันจันทร์ ที่ 22 ธันวาคม  2542 หาเจอเลยเอามาบันทึกไว้ร้องเล่น ๆ ว่า...

 

จะกล่าวความไปตามนิทาน

เป็นเรื่องโบราณมาจากเมืองจีน

หนึ่งนกกระยางย่างเดินหากิน 

บินมาถึงถิ่นหอยมุกตัวใหญ่

 

มันอ้าปากค้างตากแดดยามเช้า

เจ้านกจึงก้าวไปจิกเนื้อใน

ฝ่ายเจ้าหอยมุกหุบปากทันใด

คาบปากนกไว้ไม่ปล่อยสักที

 

นกด่าว่าหอยน้ำลดเองตาย

หอยมุกใจร้ายตายแน่คราวนี้

หอยด่าว่านกน้ำขึ้นอีกที

อย่ามาถือดีเองก็สิ้นใจ

 

นกผิดก็รู้ไม่ยอมขอโทษ

หอยมุกก็โกรธไม่ให้อภัย

ทั้งนกทั้งหอยรอคอยวันตาย

พรานปลาจับขายรายได้เงินดี

 

เรื่องนกกับหอยเป็นอุทาหรณ์

ให้ท่านสังวรกันในเรื่องนี้

ถ้าตนทำผิดขอโทษทันที

อีกฝ่ายก็มีไมตรีต่อกัน

 

อย่าโทษโกรธเคืองในเรื่องเล็กน้อย

สองนิ้วเกี่ยวก้อยสองใจประสาน

ยิ้มแย้มแจ่มใสสองในชื่นบาน

ปลอดภัยทุกท่านจงจำใส่ใจ

 

ขอจบกลอนแหล่เรื่องนกกับหอย

ขอท่านจงคอยรับฟังเรื่องใหม่

ขอบุญกุศลส่งเสริมจิตใจ

ให้ทุกท่านได้มีความสุข..เอย.