แรงบันดาลใจในการก้าวเข้าสู่ชีวิตความเป็นครู  แรกเริ่มเลยที่เดียวชอบดูละครมาก  โดยเฉพาะเรื่อง  เด็กหญิงวัลลี  มีความรู้สึกว่าอยากจะไปเป็นครูบนดอยจัง อยากเห็นภูเขาสูง  ที่สำคัญอยากไปอยู่ในที่ที่อากาศดี  พอเรียนจบมาก็เริ่มหาที่สมัครสอบ  คิดไว้ในใจว่าต้องป็นจังหวัดแม่ฮ่องสอนเท่านั้นนะ  เพราะได้ชื่อว่าเป็นเมืองสามหมอก  จำได้ว่า  วันนั้นหลังจากได้รับจดหมายให้ไปรายงานตัว  ก็ดีใจมากเพราะจะได้ไปสอนเด็กบนดอย  ไม่รอช้ารีบไปบอกแม่หารถไปส่งทันที  พ่อแม่พี่น้องก็ดีใจมากอยากจะไปเที่ยวเมืองเหนือ  ทั้งๆที่พ่อกับแม่ไม่เคยเดินทางไปไหนไกลๆ  แต่ก็บอกว่าไหว  อยากไปเห็นที่อยู่ลูก  การเดินทางที่แสนยาวไกลก็เริ่มต้นขึ้น  ทุกคนตื่นเต้นกับการเดินทาง  โดยเฉพาะเราดีใจมาก  คืนแรกที่มากับรถก็แทบไม่อยากจะนอนเลย  ดูทางมาตลอด  รถที่ไปส่งคิดค่าเหมา 3,000  บาท  แต่เราต้องเติมนำมันให้  จำได้ว่ามียายอายุ 65 ปีไปด้วย 

     ตอนกลางคืนทุกคนหลับหมดแล้ว  แต่ในใจของเรานึกถึงแต่ภาพเด็กนักเรียนบนดอย  อยากจะเห็นหน้าตาแต่ละคนจังว่าเป็นยังไง  เช้าวันที่ 2  เดินทางมาทุกคนอยากลงไปกินอาหารเที่ยง   แม่บอกกับทุกคนว่า  มาลองชิมอาหารเหนือดีกว่า  ถามชื่ออาหารก็ได้ลองกันเลย  "ข้าวซอย" อิ่มกันแล้วเลยเดินทางต่อ  รถของเรากลางเก่ากลางใหม่จึงขับเร็วไม่ได้   เราได้ยินเสียงแม่บอกว่า  จอดรถก่อนยายจะอาเจียนแล้ว  คนขับรถจึงจอดรถให้ยายลงไปขยับแข้งขยับขาก่อน  การเดินทางในวันที่ 2  นี้ค่อนข้างจะทุลักทุเล  เพราะแต่ละคนเหนื่อยกับระยะทางที่แสนยาวไกลเหลือกิน  เรารับรู้จากสีหน้าพ่อและแม่ว่า  ทั้ง 2 นั้นคงกลัวเราจะเสียกำลังใจ  เพราะทางก็ไกล  ไม่ค่อยมีบ้านคน  มองไปทางไหนภูเขาก็สุดลูกหูลูกตา

      เราเลือกเดินทางผ่านมาที่อำเภอแม่สะเรียง  และแวะกินข้าวอีกครั้ง  ที่นี้ทุกคนบนรถดีใจมาก  เพราะเห็นร้านอาหารที่ขายเนื่อวัวแห้ง  พ่อรีบสั่งก่อนใคร  เพราะอยากเอามากินกับข้าวเหนียว  มื้อนี้ทุกคนอิ่มมาก  ดูหน้าตาบอกว่าพร้อมเดินทางต่อ

      ถึงแล้วแม่ฮ่องสอน  ดีใจจังและเราได้ไปพักที่เกสเฮ้าเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง  เจ้าของที่พักใจดีมากแนะนำตลาด  ที่ไปซื้อของ  ที่สำคัญอนุญาตให้ทำอาหารได้  แม่ไม่รอช้า

รีบเอาข้าวเหนียวมานึ่งทันที  และถามทุกคนว่าอยากกินอะไร  ทุกคนบอกว่าขอไปดูในตลาดก่อน  และจะซื้ออาหารมาทำกิน   ไปในตลาดได้ปลาดุกมาสองตัว  แม่ป่นปลาให้ทุกคนกิน  พร้อมกับแจ่วบองอีสานบ้านเรา  ส่วนเรากินข้าวเสร็จแม่บอกว่ารีบเข้านอน  เพราะพรุ่งนี้จะได้ไปรายงานตัวแต่เช้า

      เช้านี้เป็นเช้าที่สดใสเหลือเกิน  เพราะเราจะได้เริ่มต้นกับชีวิตความเป็นครูแล้ว  รีบตื่นแต่เช้า  แต่งตัวแล้วไปรายงานตัว  แม่ถามว่าไปคนเดียวได้ไหม  ส่วนทุกคนจะไปเดินเที่ยวที่ตลาด  ตอบแม่ไปว่าอยากให้พ่อพาไป  ได้ไปเลือกโรงเรียน  เราได้ไปอยู่โรงเรียนในเขต  อ.ขุนยวม  เราตื่นเต้นมากเพราะอยากไปเห็นโรงเรียนและเด็ก ๆ แล้ว