ปาเจราจริยา โหนฺติ คุณุตฺตรานุสาสกา
ปัญฺญาวุฒิกเร เต เต ทินฺโนวาเท นมามิหํ
ครู หมายถึง ผู้อบรมสั่งสอน ผู้ถ่ายทอดความรู้ ผู้สร้างสรรค์ ภูมิปัญญา และพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เพื่อนำไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง ของสังคมและประเทศชาติ
ครูนับเป็นปูชนียบุคคลที่มีความสำคัญอย่างมาก ในการให้การศึกษาเรียนรู้ ทั้งในด้านวิชาการ และประสบการณ์ ตลอดจนเป็นผู้มีความเสียสละ ดูแลเอาใจใส่สั่งสอนอบรมให้เด็กได้พบกับแสงสว่างแห่งปัญญา อันจะเป็นหนทางในการประกอบอาชีพเลี้ยงดูตนเอง รวมทั้งการนำพาสังคมประเทศชาติก้าวไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง
ด้วยเห็นความสำคัญของครูดังกล่าวมาแล้วนั้น จึงได้กำหนดให้มีวันครูขึ้น ในวันที่ 16 มกราคม ของทุกปี เพื่อแสดงความกตัญญูกตเวที และให้ครูเป็นผู้ได้รับการยกย่องเชิดชูในสังคม
http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/samutsongkhram/nittaya_a/day/s3p1.htm
เพลงเกี่ยวกับครู
เพลงพระคุณที่สาม
ครูบาอาจารย์ ที่ท่านประทาน ความรู้มาให้ อบรมจิตใจให้รู้ผิดชอบ ชั่วดี ก่อนจะนอน สวดมนต์อ้อนวอนทุกที ขอกุศล บุญบารมีส่งเสริมครูนี้ให้ร่มเย็น
ครูมีบุญคุณ จะต้องเทิดทูน เอาไว้เหนือเกล้า ท่านสั่งสอนเรา อบรมให้เรา ไม่เว้น ท่านอุทิศ ไม่คิดถึงความยากเย็นสอนให้รู้ จัดเจน เฝ้าแนะ เฝ้าเน้น มิได้อำพราง
* พระคุณที่สามงดงามแจ่มใส แต่ว่าใครหนอใคร เปรียบเปรย ครูไว้ ว่าเป็นเรือจ้าง ถ้าหากจะคิด ยิ่งคิดยิ่งเห็น ว่าผิดทาง มีใครไหนบ้าง แนะนำแนวทางอย่างครู
บุญเคยทำมา ตั้งแต่ปางใด เรายกให้ท่าน ตั้งใจกราบกรานเคารพคุณท่าน กตัญญู โรคและภัย อย่ามาแผ่วพาน คุณครู ขอกุศลผลบุญค้ำชู ให้ครูมีสุข ชั่วนิรันดร ให้ครูมีสุข ชั่วนิรันดร . .
เพลงแม่พิมพ์ของชาติ
ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย สุเทพ โชคสกุล
ขับร้องโดยวงจันทร์ ไพโรจน์ เมื่อ พ.ศ. 2501
แสงเรืองเรืองที่ส่องประเทืองอยู่ทั่วเมืองไทย คือแม่พิมพ์อันน้อยใหญ่ โอ้ครูไทยในแดนแหลมทอง เหนื่อยยาก อย่างไรไม่เคยบ่นไปให้ใครเขามอง ครูนั้นยังลำพองในเกียรติของตนเสมอมา
ที่ทำงานช่างสุดกันดารในป่าดงไพร ถึงจะไกลก็เหมือนใกล้ เร่งรุดไปให้ทันเวลา กลับบ้านไม่ทันบางวันต้องไปอาศัยหลวงตา ครอบครัวคอยท่าไม่รู้ว่าไปอยู่ไหน
ถึงโรงเรียนก็เจียนจะสายจวนได้เวลา เห็นศิษย์รออยู่พร้อมหน้า ต้องรีบมาทำการสอน ไม่มีเวลาที่จะได้มาหยุดพอพักผ่อน โรงเรียนในดงป่าดอนให้โหยอ่อนสะท้อนอุรา
ชื่อของครูฟังดูก็หรูชวนชื่นใจ งานที่ทำก็ยิ่งใหญ่ สร้างชาติไทยให้วัฒนา ฐานะของครูใครๆก็รู้ว่าด้อยหนักหนา ยังสู้ทนอุตส่าห์สั่งสอนศิษย์มาเป็นหลายปี
นี่แหละครูที่ให้ความรู้อยู่รอบเมืองไทย หวังสิ่งเดียวคือขอให้ เด็กของไทยในผืนธานี ได้มีความรู้เพื่อช่วยเชิดชูไทยให้ผ่องศรี ครูก็ภูมิใจที่สมความเหนื่อยยากตรากตรำมา
ครู
คุณหญิงกนก สามเสน วิล ประพันธ์
ด้วยสองมือครู เชิดชูศิษย์ ปลุกปั้นจิตคิดแต่ดีมีศาสนา
ใช้คุณธรรมนำทางพร้อมปัญญา ประเทศชาติจะพัฒนาด้วยมือครู
สองตาของครูเฝ้าดูโลก สองหูสุขโศกท่านฟังอยู่
โอบอุ้มคุ้มชูด้วยมือครู โลกจะกราบไหว้พระคุณครูด้วยรู้คุณ
เพลง ครูในดวงใจ
ขับร้องโดย ไมค์ ภิรมย์พร
ปา เจ รา จริยา โหน ติ คุนุตรา นุสา สกา
ปากกาหัวใจ เขียนชื่อครูไว้บูชา จารึกพระคุณสูงค่าผู้นำวิชามาให้ เป็นศิษย์มีครูจึงยืนสู้อย่างผู้มีชัย คุณครูชี้นำทางใจ จึงทำให้ศิษย์มีวันนี้
ภาพครูแสนดียังติดตรึงที่ดวงใจ เป็นผู้มีแต้ให้มีหัวใจสู้งานเต็มที่ รักศิษย์ทุกคนไม่เคยบ่นจนหรือมั่งมี จับชอล์คเขียนคุณความดีจับมือชี้คุณธรรม
ครูทำงานหนักแต่ก็รักศักดิ์ศรี พอใจสิ่งที่ตนมีเป็นพิมพ์ดีให้ลูกศิษย์จำ ทุกเส้นทางสู้ ศิษย์ยึดครูนั้นเป็นผู้นำ คำสอนทุกอย่างจดจำทุกการกระทำเรียนรู้
ปากกาหัวใจเขียนชื่อครูไว้บูชา บันทึกความดีสูงค่านำมา เป็นแนวทางสู้ สังคมวุ่นวายขอส่งใจมายืนข้างครู ครูยัง สังคมจึงอยู่ ศิษย์เชิดชู.... ครูในดวงใจ...
เพลงครูบนดอย
ผู้ประพันธ์ อาจารย์ประจักษ์ สิทธิกรทวีชัย
ผู้ขับร้อง ธารทิพย์ ถาวรศิริ
หวีดหวิววังเวงเพลงแห่งพนา ซึ่งอยู่บนดอยเสียดฟ้ายากหาผู้ใดกรายกล้ำ เด็กตัวน้อยน้อยคอยแสงแห่งอารยธรรม เพื่อส่องเจือจุนหนุนนำให้ความรู้ศิวิไลซ์
ดั่งแสงเรืองรองที่ส่องนภา ถึงจะไกลสูงเทียมฟ้าความรักเมตตาพาใกล้ ท่ามกลางเด็กน้อยภาพครูบนดอยซึ้งใจ อุ้มโอบส่องชีวิตใหม่เสริมค่าคนไทยเทียมกัน
* ครูบนดอยดุจแสงหิ่งห้อยกลางป่า ขจัดความมืดนานาสร้างเสริมปัญญาคงมั่น ศรัทธาหน้าที่พร้อมพลีสุขสารพัน เขาอยู่อย่างผู้สร้างสรรค์สมคำขวัญครูผู้ให้
** จากแสงเลือนลางระหว่างยอดดอย เริ่มส่องประกายใหญ่น้อยความรู้เรื่องดอยน้อยใหญ่ แต่ครูบนดอยผู้คอยสร้างสรรค์ชาติไทย ยังต้องลำเค็ญเข็นใจขอได้อุ้มชูครูดอย
เพลง ครูประชาบาล
ขับร้องโดย ยอดรัก สลักใจ
ชีวิตหดหู่ ครูประชาบาล เปรียบเรือโดยสารเหมือนสะพานหนอชีวิตครู สอนเด็กให้เรียน พากเพียรให้มีความรู้ ใครบ้างที่เห็นใจครู มาดู.ครูประชาบาล
บ้างครั้งครูว่า ก็หาว่าร้าย ถูกสั่งให้ย้าย ย้ายไปในถิ่นกันดาร ลำบากเพียงใด ใกล้ไกล.แสนทรมาน ตั้งใจต้องไปเพื่องาน ต้องการสอนศิษย์ให้ดี
นี้แหละหนา เกิดมาเป็นครูสอนคน แต่บางคน ข้ามคนเป็นครูเสียนี่ ไม่บูชาแล้ว ยังกลับมาย่ำยี ถึงศิษย์จะไม่ปราณี แต่ครูนี้ยัง มีเมตตา
ถึงใครลบหลู่ โถครูอย่างเรา ตื่นนอนตอนเช้า ก็เฝ้าแต่สอนวิชา เหน็ดเหนื่อยเพียงใด ใก้ลไกลครูไม่เคยว่า ขอเพียงให้มีวิชา คือปราถนา.ของครู
ดีจังเลยครับ สามารถหาฟังเพลงเหล่านี้ได้ที่ไหนบ้างครับ
ขอบคุณครับ