ผลการประชุมปฏิบัติการยืนยันว่าทุกคนมีภาวะผู้นำอยู่ในตัว และมีเรื่องราวของความสำเร็จเล็กๆ ในการแสดงภาวะผู้นำกันทุกคน

         ผมกลับกรุงเทพด้วยความโล่งอก ที่การประชุมปฏิบัติการ เรื่องภาวะผู้นำ ที่ มวล. ได้ผลดีเกินคาด      คือผลการประชุมปฏิบัติการยืนยันว่าทุกคนมีภาวะผู้นำอยู่ในตัว และมีเรื่องราวของความสำเร็จเล็กๆ ในการแสดงภาวะผู้นำกันทุกคน     คุณลิขิตประจำกลุ่มสามารถตีความและจดบันทึก “ขุมความรู้” ที่เป็นความรู้ปฏิบัติ ว่าด้วยภาวะผู้นำมากมาย     ทางหน่วย OD ของ มวล. คงจะได้เอาเผยแพร่ทาง บล็อก ต่อไป <p>        มีการแบ่งกลุ่มเล่าเรื่องกัน ๔ กลุ่ม     แต่ละกลุ่มมี “เรื่องเล่าเร้าพลัง” ที่แต่ละกลุ่มเลือกให้เจ้าของเรื่องมาเล่าต่อที่ประชุมใหญ่ และท่านอธิการบดี ดร. สุพัฒน์ พู่ผกา ได้มอบรางวัลให้แก่เจ้าของเรื่องเล่าทั้ง ๔ ด้วยความชื่นชม  </p><p>        การประชุมกลุ่มนำเรื่องราวของความสำเร็จเล็กๆ ที่ภาคภูมิใจมาเล่าอย่างสบายๆ ในบรรยากาศชื่นชม  มักจะช่วยให้ค้นพบเพชรที่ซ่อนอยู่เงียบๆ ในองค์กร     ในวันนี้ก็เช่นกัน เราได้ฟังเรื่องเล่าเร้าพลังที่แสดงภาวะผู้นำของคนที่มีบุคลิกเงียบๆ และชอบทำงานอยู่เบื้องหลัง     คือคุณนันทา อภิศักดิ์มนตรี     เรื่องเล่านี้เป็นอย่างไรรอให้ทาง มวล. เขาออกมาเล่าเองนะครับ     ยิ่งคุณนันทาออกมาเขียน บล็อก เล่าเอง ก็จะยิ่งดี  </p><p>       ผมโล่งใจและดีใจที่วิธีการประชุมปฏิบัติการ (ไม่บรรยาย) นำไปสู่การดำเนินการต่อ    เพื่อส่งเสริมภาวะผู้นำของสมาชิกทุกคนใน มวล.    เท่ากับเราได้หว่านเมล็ดพืชแห่งความเชื่อแนวใหม่ เรื่องภาวะผู้นำ     ว่าภาวะผู้นำเป็นเรื่องของทุกคน     ทุกคนมีภาวะผู้นำ     องค์กรเรียนรู้จะต้องส่งเสริมให้ภาวะผู้นำที่มีอยู่ในทุกคน เจริญงอกงามและทำประโยชน์ให้แก่เจ้าตัว และแก่ มวล.     ที่ประชุมเขาเรียกการดำเนินการต่อนี้ว่า “โรงเรียนผู้นำ” ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับโรงเรียนผู้นำของท่านมหาจำลอง   </p><p>       ผมกลับกรุงเทพด้วยความสดชื่น พร้อมกับข้าวสังข์หยด ๔ กก. ที่ ดร. กีร์รัตน์ และคุณกีร์มาศ สงวนไทร สหายเก่าของผมตั้งแต่สมัยอยู่ที่ มอ. เอามาฝาก     ทั้งสองท่านทราบว่าทั้งภรรยาและผมชอบกินข้าวกล้องสังข์หยดนี้     เป็นข้าวพันธุ์พื้นเมืองที่อร่อยมาก</p><p>       ผมมานึกขึ้นได้ว่าที่ผมมีความสุขสดชื่นกับเหตุการณ์วันนี้เป็นพิเศษ น่าจะเป็นเพราะผมมีความผูกพันทางใจกับ มวล. มาก     เนื่องจากเคยรักษาการอธิการบดีอยู่ ๔ เดือนเมื่อ ๗ ปีที่แล้ว     และที่จริงเขาอยากได้ผมไปเป็นอธิการบดี โดยท่านนายกสภาในตอนนั้น (ศ. ดร. เกษม สุวรรณกุล) ติดสินบนด้วยเงินเดือนที่สูงกว่าที่ผมเคยได้   แต่ผมไปไม่ได้เพราะติดเป็น ผอ. สกว.    ผมถือหลักว่าตนเองต้องไม่เป็นนักฉวยโอกาสไปเที่ยวรับตำแหน่งที่ให้ผลประโยชน์สูง ในขณะที่มีภารกิจรับผิดชอบอยู่แล้ว     หลักการนี้ทำให้ผมชวดเงินเดือนที่สูงมาก ๒ ตำแหน่ง     แต่ให้ความภูมิใจใน integrity ของตนเอง   </p><p>                             </p><p>                                 ถ่ายรูปหมู่ไว้เป็นที่ระลึก</p><p>                             </p><p>บรรยากาศการประชุมกลุ่มท่ามกลางธรรมชาติ ช่วยการเปิดใจ</p><p>                            </p><p>บรรยากาศการประชุมกลุ่มใต้ร่มไม้ คนที่ ๒ จากซ้ายคือคุณนันทา เจ้าของเรื่องเล่าเร้าพลังของกลุ่มนี้ พิสูจน์ว่า คนเงียบๆ ทำงานอยู่เบื้องหลังก็แสดงภาวะผู้นำได้</p><p>                            </p><p>การประชุมท่ามกลางธรรมชาติที่งดงามช่วยให้จิตใจเบิกบาน ปล่อยความรู้ฝังลึกออกมาได้ง่ายขึ้น</p><p>                            </p><p>                           ความงามที่ถ้าไม่สังเกตก็ไม่เห็น</p><p>                                  </p><p>                                อีกหนึ่งมุมของสิ่งที่งามพิศ</p><p>                              </p><p>   ผู้บังคับบัญชาของครูนงเมืองคอนเสนอผลการประชุมกลุ่ม</p><p>                             </p><p> วิวนี้เห็นอยู่ไม่นาน เตือนสติว่าโลกนี้เต็มไปด้วยมายา   มายาหลายอย่างมองอย่างผิวเผินรู้สึกว่างดงาม</p><p>                             </p><p>                                     ข้อเสนอให้ดำเนินการต่อ</p><p>วิจารณ์ พานิช
๒๗ มิย. ๔๙
บนเครื่องบินกลับกรุงเทพ     </p><p> </p>