วันที่ 1 - 3 มิถุนายน 2549 ณ โรงแรมทาวน์ อิน ทาวน์ กรุงเทพฯ เป็นการจัดเวทีประชุมเชิงปฏิบัติการทีมแกนนำนักจัดการความรู้ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา และสถานศึกษา ให้กับบุคลากรของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาที่เข้าร่วมโครงการฯ เวทีแรก และมี สคส. เป็นวิทยากรกระบวนการให้ นำทีม โดย ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด, คุณฉันทลักษณ์ อาจหาญ และผู้เขียน
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> กลุ่มผู้เข้าร่วมครั้งนี้ คือ ผู้บริหารและบุคลากรของ สพท. และสถานศึกษา ในเขตกรุงเทพฯ 1 และฉะเชิงเทรา 2 รวมจำนวนผู้เข้าร่วมประมาณ 40 คน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> เริ่มวันแรก อ.ประพนธ์ บรรยายภาพรวมของการจัดการความรู้ พร้อมด้วยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับผู้เข้าร่วมประชุม ช่วงบ่ายเป็นกิจกรรมสะท้อนความคิดความเข้าใจต่อการจัดการความรู้ นำกระบวนการโดย คุณฉันทลักษณ์ และช่วงเย็นเป็นการประชุมเตรียมตัวการเป็น “คุณอำนวย” และ “คุณลิขิต” ประจำกลุ่มย่อย </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> เมื่อหมดกิจกรรมวันแรก สคส. ได้ AAR ร่วมกับทีมนักวิจัย ซึ่งสรุปได้ว่า เนื่องจากผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นกลุ่มใหม่ที่ยังไม่เคยมีความรู้เรื่องการจัดการมาก่อน และ อ.ประพนธ์ ได้บรรยาย 3 ชั่วโมง และมีภารกิจที่อื่นต่อ อ.ประพนธ์ จึงอยู่กับพวกเราได้เพียงครึ่งวันเท่านั้น ทำให้กลุ่มรับสิ่งที่ อ.ประพนธ์ บรรยายอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่มีเวลาที่จะตกผลึกหรือทำความเข้าใจมากนัก กลุ่มผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่จึงค่อนข้างงุนงงในแนวคิดการจัดการความรู้อยู่พอสมควร ทีมงานจึงเสนอว่า น่าจะมีการเพิ่มเติมช่วง ”ชวนคิดชวนคุย” ขึ้นมา ซึ่งผู้เขียนเป็นผู้รับผิดชอบ </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> หลังจากนั้นอีก 2 วันที่เหลือ เป็นกิจกรรมกระบวนการการจัดการความรู้จริงๆ ซึ่งผู้เขียนทำหน้าที่เป็นวิทยากรกระบวนการให้ทั้ง 2 วัน </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> จริงๆ แล้วผู้เขียนได้ทำหน้าที่เป็นวิทยากรกระบวนการจัดการความรู้มาหลายเวทีแล้ว แต่ผู้เขียนรู้สึกประทับใจกับเวทีครั้งนี้จริงๆ เพราะเป็นเวทีที่ผู้เขียนได้ฝึกฝนการรับฟังแบบลึก ได้ฝึกสติ สมาธิ เนื่องจากผู้เขียนถูกจู่โจมด้วยคำถามสารพันจากผู้เข้าร่วมและทีมนักวิจัยมาก ซึ่งนับได้ว่า เป็นการทดสอบความคิดความเข้าใจของตัวเองในเรื่องการจัดการความรู้ไปในตัวด้วย ผู้เขียนต้องใช้สมาธิในการฟังอย่างลึกซึ้ง พร้อมทั้งประมวลความรู้ความเข้าใจและประสบการณ์ที่ตัวเองมีออกมาเป็นคำตอบแบบมีสติมากที่สุด </p> ผู้เขียนรู้สึกได้อย่างชัดเจนทีเดียวว่า การฟังแบบลึกซึ้ง การมีสมาธิและสติ ทำให้เราสามารถที่จะดำเนินการในช่วงนั้นผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
